خب من اینجام. قبلا خیلی ویرگول میخوندم و برام سرگرمی جالبی بود، مثل خوندن مقالههای رندوم ویکیپدیا.
وقتی دیدم یکی از دوستانم یعنی محمدرضا حقیری اینجا فعاله با خودم گفتم چرا که نه ؟ منم بازی.
نمیدونم دقیقا میخوام چی کار کنم اینجا، شاید از سر و کله زدن با لپتاپ و لینوکس بگم و شعر هم بذارم؛
شعرهای خیلی خوب یا حتی شعرهای خودم که فقط کاغذ سیاه هستن.
در حال حاضر فقط یک امید و آرزو دارم؛ به امید آزادی ملت ایران.
