
☘ داشتیم زندگی مون رو (با همۀ سختی هاش) میکردیم، دل خوشی هایی داشتیم و دلگیری هایی.
💔 سید علی خامنهای از بزرگترین دلخوشی های ما بود، تفقد های پدرانهش دلمون رو شاد میکرد و نهیب های قاطعانش هم دلمون رو خنک میکرد.
🌼تو فضایی که هر کسی دست به قلم میشد و پشت تریبون میرفت، جامعۀ تشنۀ تدبیر و تشخیص خامنهای در مسائل ش بود.
🍂ما به هیچ کشوری حمله نکردیم اما اهریمن این منطقه، احمق ترین رئیس جمهور آمریکا رو مجاب کرد که جنگ رو علیه ما آغاز کنه، خودشیفتۀ مجنونی که حاکم آمریکاست، از سر تجاوزگری برای منابع بیشتر (و توجه بیشتر) به ما حمله کرد و #آقای_عزیز رو از #ایران گرفت.
🖤بعد از یک روز انتطار برای پیام آقا فهمیدم آنچه هیچوقت نمیخواستیم در زندگیمون ببینیم رخ داد.
ما موندیم و بُهت، از این حد وقاحت دشمن
ما موندیم و خشم، از این کوتاه بودن دست خودمون در دفاع و بلند بودن دست دشمن در تجاوز.
ظاهراً پروندۀ دیگری برای انتقام تشکیل شد، هرچند حق قبلی ها هم ادا نشد، (حتی حق سلیمانی هم هنوز ادا نشد)
💡وقتی مشخص شد در گرفتن انتقامی که دل رو خنک کنه، توانمندی محدودی داریم، باید انتقام رو به شکل دیگری گرفت
1️⃣ با بکارگیری سامانه ها و تاکتیک های کارآمدتر در پدافند هوایی
2️⃣ بازبینی روش ها و ابزار تهاجم، با هدف وارد کردن تلفات انسانی بیشتر بر دشمن
3️⃣ با زمینهسازی برای به کار گرفتن توان همگان در دفاع عامل
4️⃣ بهکارگیری توان عمومی در دفاع_غیرعامل (اتاق های امن، پناهگاه ها، امنیت سایبر، مخابرات امن در برابر شنود)
5️⃣ با به سرانجام رسوندن کار هایی که سال هاست در مرحلۀ رونمایی موندن (پهپاد های رزمی پهنپیکر و لانچر های زیرزمینی پرتاب انبوه)
6️⃣ و با تحرک جدی تر مدیران اقتصادی، بلند شدن از پشت میز و باد کولر در ستاد و تماس بی واسطه با مسئله
انتقام واقعی، تبدیل خشم روز ۱۰ اسفند به انگیزه برای ارتقای بازدارندگی ملی هست و در مسیر تحقق اون، کشور از انواع برکات در پیشرفت اقتصادی و ارتقای سطح فرهنگ عمومی برخوردار خواهد شد (انشاءالله)
برکات نازل خواهد شد، به اذنالله