مغز خوش‌خیال من

هیچ وقت این قدر احساس ناتوانی نکرده بودم. ناتوانی در دوام آوردن، در نرسیدن و آرزوها را بر باد دیدن، در کاری نکردن، در مانع شدن حوادث بیرونی. ناتوانی در امیدوار بودن، در حل کردن مشکلات ریز و درشت خودم، در دیدن مشکلات دیگران و افسوس از اینکه کاری از من برنمی‌آید.

هر اتفاقی بخواهد می‌افتد و من هیچ کاره‌ام.

زیادی بزرگش کرده بودم؛ توانایی‌هایم را می‌گویم. شاید چون زیاد در گوش‌مان خواندند که تو می‌توانی... تو قوی هستی... تو از پس هر کاری برمی‌آیی...

چه کسی این‌ها را به ما گفت؟ نسل قبل؟ یا روانشناس‌هایی از آن سر دنیا؟ یا کسانی که شاید واقعاً می‌توانستند کاری کنند اما حواسشان نبود همه که شرایط آن‌ها را ندارند... آن‌ها مگر چه داشتند؟ پول؟ دوستان و آشنایان با نفوذ؟ روحیه‌ی قوی‌تر؟ خوش‌بینی همراه با تلاش؟ شانس؟زندگی در شرایط بهتر؟ بهتر از چه؟

رسالت ما چه بود؟ اصلا چه کسی گفت که هر کس رسالتی دارد؟

مگر برای آدمی که گوشه‌ای از این دنیا گیر کرده و صدایش به جایی نمی‌رسد و کسی او را نمی‌شناسد هم رسالت تعریف می‌شود؟

گاهی فکر میکنم بهتر بود گُلی بودم در میان انبوه بوته‌ها و گل‌های دیگر... چند روزی زنده بودم و بعد می‌مردم. شاید هم کسی مرا می‌چید. چند روز بعد هم خشک می‌شدم. شاید بهتر بود گنجشکی بودم که از این شاخه به آن شاخه می‌پریدم. نهایتش خوراک گربه‌ای می‌شدم و خودم هم نمی‌فهمیدم چه بلایی سرم آمد. بی‌جان بودم؛ سنگی یا چوبی که فقط ناظر بودم. چه می‌دانم حیوان وحشی بودم؛ گرگی یا ماری بودم. حداقل اگر کار وحشتناکی می‌کردم می‌گفتند اقتضای طبیعتش است.

اصلا مغز من! چرا هر چه می‌شود فکر می‌کنی تو باید کاری بکنی؟ مگر از تو چه کاری برمی‌آید؟ مگر تو می‌توانی مشکلات دیگران را حل کنی؟ تو در مشکلات خودت مانده‌ای. کاش خاموش شوی مغز من. کاش بمیری. بنیشین زندگی‌ات را بکن. می‌پرسی کدام زندگی؟ همین زندگی که می‌گویند برو خدا را شکر کن که بدتر نشد. همین زندگی که می‌گویند ما همین امکانات شما را هم نداشتیم. همین را می گویم. مگر چقدر زنده‌ای؟ خوش باش! می‌پرسی چگونه؟ خودت به خودت سخت می‌گیری. تقصیر خودت است. اگر به این چیزها فکر نکنی این قدر هم از پا در نمی‌آیی. تو مگر می‌توانی دنیا را عوض کنی؟ از تو گنده‌تر هم نتوانستند. تو چه کاره‌ای؟

پی‌نوشت: می‌دانم نوشته‌هایم خواندنی نیستند؛ گرچه قبلاً هم نبودند. تلخ‌تر هم شده‌اند. تنها کاری که از من برمی‌آید این است که در توضیحات بنویسم این متن حاوی محتوایی است که حالتان را بد می‌کند. اما اگر تا انتها خواندید بی‌نهایت ممنونم.