⚪ قصه ی کودکانه به زبان طبری (مازندرانی) همراه با ترجمه ی پارسی ⚪
📘 (وچه آسنی) چیسه هیچگِدر کیا پیتکِله ناخِسنه ؟
📕 (قصه کودکانه) چرا آقا جغده هیچوقت نمیخوابه؟
🔸 طبری: شِمه اِشِش چه کیا پِیتکِله شو ناخِسِنه؟ همه چیزایی که تاسا بِشنوسِنی نادِرِس بیئه! اَمروج خامه شمسه پو ره بَووِم.
🔹پارسی: به نظرتون چرا آقا جغده شبا نمیخوابه؟ همهی چیزایی که تا حالا شنیدید اشتباه بوده! امروز میخوام بهتون این راز رو بگم!
🔸 طبری: سالا پیش ، اون گِدری که هنتی سنگا نرم بینه و دارون هِللا گپ زونه، همهی جونورون هِدیجا گِلامنِفارِ بِن زِننگی کِردنه.
🔹 پارسی: سالها پیش، وقتی که سنگها هنوز نرم بودن و درختها هنوز حرف میزدن، همهی حیوونا با هم زیر یه آلونک برگی زندگی میکردن.
🔸طبری: وِشون هَمدیئر مُخفِر بینه و همه ی روجوشو آدمون تازش سر ، همدیئر هوا ره داشتنه !
🔹 پارسی: اونا مواظب همدیگه بودن و کل روز و شب از همدیگه در مقابل آدمها مراقبت میکردن!
🔸طبری: نماشون گِدر ، پیل شه خرطوم دله ترومپت واری ساز زوئه ، پرندها خوننش کردنه و طاووسا سِماء کِردِنه.
🔹پارسی: موقع غروب خورشید، فیل توی خرطومش مثل ترومپت ساز میزد، پرندهها آواز میخوندن و طاووسها میرقصیدن.
🔸 طبری: اَته شو ، کیا پیتکله ی پَنجه بیئه که گدری همه جونورون باخِتنه، وشون پاپه بوئه!
🔹پارسی: یک شب، نوبت آقا جغده بود که وقتی همهی حیوونا خوابن، نگهبانی بده!
🔸 طبری: وِه ویشار بَمونِسه شه مَریـهِ زیل داشته که هارِشه هیچ آدمی ره کِنارپِه وینه یا نا.
🔹پارسی: اون بیدار موند حواسشو جمع کرد که ببینه هیچ آدمی رو اون دور و بر میبینه یا نه.
🔸 طبری: اَتِکَش یِتا بوته که ونه پیش دَییه ، بلرزسه و تو هایته!
🔹 پارسی: یکدفعه یه بوته که جلوش بود، لرزید و تکون خورد!
🔸 طبری: اییی ! کیا پیتکله اَته سِگِ باله دله گیر دَکِته !
وه هوهو هاکرده و شه بالا ره تو هِدا !
حتی اتتا تَسکِ شونگ هم بَکِشیه.
🔹 پارسی: ای وای! آقا جغده توی دستای یه پسر کوچولو گیر افتاده بود!
اون هوهو کرد و بالهاش رو تکون داد!
حتی یه جیغ کوتاه هم کشید.
🔸 طبری: کیا پیتکله بتته:
🔹 پارسی: آقا جغده گفت:
🔸 طبری: خواهش کمه مره نَپِج! من خله جیمبِریکمه و دَکِل خِشمزه نیمه! اته حیوون دیئر ره هَیر!
🔹 پارسی: لطفا منو نپز! من خیلی باهوشم و اصلا خوشمزه نیستم! یه حیوون دیگه رو بگیر!
🔸طبری: سِگ شه کوله ره بالا دِمِدا و اته تش گلامنفار بن درس هاکرده!
🔹پارسی: پسر بچه شونههاش رو انداخت بالا و یه آتیش زیر آلونک برگی درست کرد!
🔸طبری: همه ی جونورون اینتا تش جا ویشار بَینه و همینتی در شینه ، ونگ دانه:
تَش! تَش!
🔹پارسی: همهی حیوونا از این آتیش بیدار شدن و همینجور که فرار میکردن، داد میزدن:
آتیش! آتیش!
🔸طبری: بَئوشون در بوردنه بِنهِبِن!
اِتی حیوونا دِریو جه در بوردنه دیئر نمونه!
و پرندهئون تا اَرگِ وَر بال بزونه!
🔹پارسی: حشرهها فرار کردن زیر زمین!
بعضی از حیوونا از راه دریا فرار کردن و دیگه برنگشتن!
و پرندهها تا بالای بالای آسمون پرواز کردن!
🔸طبری: آدما جونورون ره پیدا هاکردنه و هرکی شه بخاهی جونور ره هایته.
🔹پارسی: آدمها حیوونات رو پیدا کردن و هرکی حیوون مورد علاقه خودش رو برداشت.
🔸طبری: یِتا بامشی، یِتا اِسبه ، یِتا دی گو تپ بزو و شه خِنه بَوِردِنه
🔹پارسی: یکی گربه، یکی سگ، یکی هم گاو رو برداشت و به خونه خودش برد.
🔸طبری: وَلی کسی پیتکِله ره نِخاسه و پیتکِله تینار بمونِسه.
🔹پارسی: ولی کسی جغد رو انتخاب نکرد و جغد تنها موند.
🔸طبری: کیا پیتکله که پِهوَر بیئه ، شه جا بَتته:
🔹پارسی: آقای جغد که خیلی خجالت میکشید، با خودش گفت:
🔸طبری: هیچ جونوری نَوِنه دیئر مره هارشه!
🔹پارسی: هیچ حیوونی دیگه نباید منو ببینه!
🔸طبری: اون په شو جه ، کیا پیتکله دَکِل شه ره روجِ سَری دیار نَکِرده ، تینار شو غذائسه خِنه ی جه دیا اِمو و پرواز کِرده!
🔹پارسی: از اون شب به بعد، آقا جغده دیگه هیچوقت خودشو صبحها به کسی نشون نداد و فقط شبا برای غذا خوردن از خونه میومد بیرون و پرواز میکرد.
مترجم به زبان طبری: محمد برزگر طبری آملی
