افراد مختلفی که در سازمان ها مشغول فعالیت هستن، ممکنه نسبت به کارشون، مدیرشون، سازمانشون و یا همکارانشون ناراضی باشن و از اتمسفری که در سازمان وجود داره، رنج میبرن. نارضایتی در سازمان مراحل مختلفی رو طی میکنه و کارکنان قالباً نسبت به نارضایتی چهار مدل رویکرد رو دنبال میکنن که شامل پیام صوتی ( Voice )، وفاداری ( Loyalty )، بی توجهی ( Neglect ) و خروج ( Exit ) میباشد.
در رویکرد پیام صوتی، کارکنان سازمان اعتراض خودشون رو از طریق بیان کردن و گزارش دادن به گوش مدیران میرسونن و به دنبال این هستن که شرایط رو بهتر کنن و راه بهبود اوضاع رو پیش میگیرن.
در رویکرد وفاداری، کارکنان سازمان متعهدانه عمل میکنن و وظیفهی خودشون نسبت به سازمان رو انجام میدن و صبر میکنن تا به مرور شرایط به سمت بهتر شدن پیش برود.
در رویکرد بی توجهی، افراد سازمان شروع به انکار و نادیده گرفتن مشکلات میکنن؛ یعنی هیچ صحبتی درمورد آنها انجام نمیدن و نسبت به هیچ موردی اعتراض نمیکنن و اجازه میدن روز به روز شرایط سازمان بدتر شود.
در نهایت پس از اینکه کارکنان از هیچ کدام از مراحل قبلی هیچ نتیجه ای نمیگیرن و هر روز رفتارهایی رو مشاهده میکنن که منجر به بیشتر شدن نارضایتی میشود، سازمان رو ترک میکنن و مرحلهی خروج اتفاق میافتد.
مراحل و شدت نارضایتی در سازمانها تا حدودی هم به ویژگی های افراد وابسته است ( مانند تحمل کم و زیاد، بحث های اخلاقی، منافع مادی و ... ). قطعاً مدیران سازمانها با دونستن این مراحل میتونن با ارائهی راهکارهای درست، نارضایتی رو به حداقل برسونن و یک سازمان با حداکثر بهرهوری و کارکنانی شادتر داشته باشن.
