«اخبار رو بگیر ببینیم از اخبار چه خبر!»
«ساکت بزار ببینیم اخبار چی میگه!»
«بزن کانال فلان ببینیم اخبار چی میگه!»
اینها جملات تکراری هستند که از هشت سالگی در ذهنم ماندهاند. از همان موقعها پدرم نگران جنگ اسراییل بود. اخبار جنگ عراق و امریکا و جنگ اسراییل و فلسطین را پیگیری میکرد. جنگ ایران و عراق را هم از نزدیک دیده بود و نگران بود نکند اسراییل به ایران هم حمله کند. تمام دوران کودکیام را در این ترس گذراندم، شبها کابوس میدیدم تا زمانی که واقعا اتفاق افتاد! راستش خیلی احساس نمیکردم که اتفاق تازهای است چون بارها و بارها در کابوسهای شبانه دوران کودکی و در تکتک لحظات زندگیام ترس از جنگ را طوری تجربه کرده بودم که انگار مدتها بود اتفاق افتاده بود.
اما در مورد اخبار، گوش دادن به آن خبرها باعث شد ترس از آن اتفاق از خود اتفاق برایم بزرگتر باشد. نمیگویم که خود جنگ اصلا ترسناک نیست اما بیش از ۲۵ سال در ترس از چیزی به سر بردن که هنوز اتفاق نیافتاده بود کم نبود. میتوانستیم ۲۵ سال با یک ترس کمتر زندگی کنیم اگر خانوادههایمان اینقدر درگیر اخبار نبودند!
اصلا چرا باید در مورد اخبار بدانیم! من حدود ده سالی هست که دیگر تلویزیون نمیبینم. در این پنج سال ازدواجمان تلویزیون خریدیم ولی نه آنتن دارد و نه به ماهواره وصل است. کلا اینکه هیچ وابستگی به تلویزیون نداشته باشیم یکی از بزرگترین نعمتهای دنیاست. شاید حتی یکی از دلایلی که من و همسرم با وجود همه مشکلات راحتتر میتوانیم بخندیم همین باشد. عدم شنیدن و دیدن اخبار بهطور مستمر باعث شادی بیشتری در زندگی ما شده است.
جمله بسیار معروفی هست که همیشه در رشتههای خبرنگاری گفته میشود و آن هم این هست که خبر خوب خبر نیست! خبر بد خبر محسوب میشود. باوجود این آگاهی بسیاری از آدمها معتقدند که اگر از اخبار مطلع نشوند چیزی را از دست میدهند. اخبار مهمی که ما باید از آن خبردار بشویم مثل زمان واریز یارانه، سهام عدالت، وام، زمان ثبتنام و... حتما توسط اطرافیان یا تیتر اول سایتهای اینترنتی مختلف با یک سرچ ساده خودشان را به گوش ما میرسانند. ما همیشه در اطراف خود یک فرد بسیار سمج در پیگیری اخبار داریم که باز این اخبار را به زور به گوش ما میرسانند؛ حتی اگر نخواهیم.
مخصوصا این روزها که اتفاقات بسیار بد و دردناکی در کشور افتاده، تکرار اخبار بد توسط شبکههای تلویزیونی بیشتر هم شده است. تاثیر شنیدن خبر بد همیشه از دیدن آن کمتر است و تاثیر خواندن خبر بد از هر دو روش قبلی باز هم کمتر. پس چه بهتر که برای هنوز سرپا ماندن در این روزهای سخت هم که شده، اخبار را از طریق شبکههایی که میزان تکرار آن دست خودتان است پیگیری کنید. مثل کانالهای خبری شبکههای اجتماعی ایرانی و در صورت در دسترس بودن، شبکههای اجتماعی خارجی البته آن هم اگر از موثق بودن اطلاعات آن کانال مطمئن هستید.
