148ـ Pالَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلَالَ الَّتِي کَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَO. (157/اعراف)
148- those who follow the Apostle, the uninstructed prophet, whose mention they find written with them in the Torah and the Evangel, who bids them do what is right and forbids them from what is wrong, makes lawful to them all the good things and forbids them from all vicious things, and relieves them of their burdens and the shackles that were upon them those who believe in him, honor him, and help him and follow the light that has been sent down with him, they are felicitous." (157)
148ـ هم آنان كه پيروى كنند از آن رسول (ختمى) و پيغمبر امّى كه در تورات و انجيلى كه در دست آنهاست (نام و نشان و اوصاف) او را نگاشته مىيابند كه آنها را امر به هر نيكويى و نهى از هر زشتى خواهد كرد و بر آنان هر طعام پاكيزه و مطبوع را حلال، و هر پليد منفور را حرام مىگرداند، و احكام پر رنج و مشتقى را كه چون زنجير به گردن خود نهادهاند از آنان برمىدارد (و دين آسان و موافق فطرت بر خلق مىآورد). پس آنان كه به او گرويدند و از او حرمت و عزت نگاه داشتند و يارى او كردند و نورى را كه به او نازل شد پيروى نمودند آن گروه به حقيقت رستگاران عالمند. (157 / اعراف).
149ـ Pقُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْکُمْ جَمِيعاً الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَ يُمِيتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ کَلِمَاتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَO. (158/اعراف)
149- Say," O humankind! I am the Apostle of Allah to you all, [of Him] to whom belongs the kingdom of the heavens and the earth. There is no god except Him. He gives life and brings death." So have faith in Allah and His Apostle, the uninstructed prophet, who has faith in Allah and His words, and follow him so that you may be guided. (158)
149ـ (اى رسول ما به خلق) بگو كه من بر همه شما جنس بشر رسول خدايم، آن خدايى كه فرمانروايى آسمانها و زمين از آن اوست، هيچ خدايى جز او نيست كه زنده مىكند و مىميراند، پس بايد ايمان به خدا آريد و هم به رسول او پيغمبر امّى (كه از هيچ كس جز خدا تعليم نگرفته) آن پيغمبرى كه بس به خدا و سخنان او ايمان دارد، و پيرو او شويد، باشد كه هدايت يابيد. (158 / اعراف).
150ـ كلمات الله: كلمات الله هي الطقوس والشريعة لقد انزل الله علي النبي (ص) و أنبياء آخرين و من واجباتها أن تمارسها.
God's words: The words of God have been revealed to the Prophet (peace be upon him) and other prophets, and it is obligatory to practice them.
کلمات خدا: منظور از کلمات خدا آئینها و شریعتهائی است که خداوند بر پیامبر اکرم (ص) و دیگر پیامبرانش نازل کرده و عمل به آنها را واجب کرده است.
151ـ Pإِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ هٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌO. (51/ آل عمران)، بحسب ما قاله یسوع.
Indeed, Allah is my Lord and your Lord; so, worship Him. This is a straight path." (51). according to what Jesus said.
خداوند، پروردگار من و شماست؛ او را بپرستيد (نه من، و نه چيز ديگر را)! اين است راه راست!» (51). عمران. بنا بگفته حضرت عیسی
152ـ Pاتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَ رُهْبَانَهُمْ أَرْبَاباً مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ مَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلٰهاً وَاحِداً لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ سُبْحَانَهُ عَمَّا يُشْرِکُونَO. (31 /توبه)
152- Scholars and monks recognized themselves position as lords out of ignorance and did not recognize God, and they also took Christ, the son of the Mary, who was born by Certain mother, and created and a creation of God, took them as divinity, when they were not commissioner, except that they worship the only one god, which is more beautiful and superior than they put into a partner placement whit him. (31)
152ـ علماء و راهبان خود را (از نادانى) به مقام ربوبيت شناخته و خدا را نشناختند و نيز مسيح پسر مريم را (كه متولد از مادر معين و حادث و مخلوق خداست) به الوهيت گرفتند در صورتى كه مأمور نبودند جز آنكه خداى يكتايى را پرستش كنند كه جز او خدايى نيست، كه منزه و برتر از آن است كه با او شريک قرار مىدهند. (31 / توبه).
153ـ Pهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ.O (33/توبه)
He is the God who has sent His Apostle for guidance and the true religion to make it dominant and superior to all religions of the world, even if the polytheists are dissatisfied and opposed. (33)
اوست خدايى كه رسول خود را به هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان عالم تسلط و برترى دهد هر چند مشركان ناراضى و مخالف باشند. (33 / توبه).
154ـ وعد عولمة الإسلام: وردت هذه الآية أيضاً بنفس الكلمات في الآية 9 من السورة الصف، و يتكرر مع اختلاف طفيف في الآية 28 من سورة الفتح، و هو خبر حدث مهم جعلته أهميته تكراره؛ عولمة الإسلام و انتشارها في جميع أنحاء العالم. ليس هناك شك في أن هذا الموضوع لم يحدث الآن؛ لكننا نعلم أن هذا الوعد الإلهي بالتأكيد يتحقق تدريجياً. سرعة تقدم الإسلام في العالم، الأعتراف بهذه الطقوس في مختلف الدول الأوروبية، تغلغلها السريع في الولايات المتحدة و آفريقيا و أصبح العديد من العلماء مسلمين، و كل هذا يدل علي أن الإسلام يتجه نحو عالميةُ، هذا يعني أن الأمم تدرك ببطء هذه الحقيقة، فهي أسهل طريقة و أفضل طريقة لسعادة الإنسان في العالم و في الآخرة والتحرر من الكوارث الطبيعية التنقل في طريق الله هو الخضوع للوصية الإلهية.
154- The promise of the globalization of Islam: This verse is also mentioned with the same word in verse 9 of Surah Saf, and it is repeated with a slight difference in verse 28 of Surah Al-Fath, the news of an important event that its significance has made it to repeat; The globalization of Islam and its becoming widespread throughout the world. There is no doubt that right now this subject has not happened, but we know that this divine promise is gradually coming true. The speed of Islam's progress in the world, recognition of this ritual in various European countries, its rapid penetration into the US and Africa, and the many scientists who have become Muslim, all show that Islam is moving towards becoming universal. This means that the nations are slowly realizing that it is the easiest way and the best way for human happiness in the world and in the Hereafter, and freedom from natural disasters to navigate God’s way is to submit to divine commandments.
154ـ وعده جهانی شدن اسلام: این آیه که با همین الفاظ در آیه 9 سوره صف نیز آمده است و با تفاوت مختصری در آیه 28 سوره فتح تکرار شده، خبر از واقعه مهمی میدهد که اهمیتش موجب این تکرار شده است؛ جهانی شدن اسلام و عالمگیر گشتن آن. شک نیست که در حال حاضر این موضوع تحقق نیافته؛ ولی میدانیم که این وعده حتمی خدا به تدریج در حال تحقق است. سرعت پیشرفت اسلام در جهان، به رسمیت شناخته شدن این آئین در کشورهای گوناگون اروپائی، نفوذ سریع آن در آمریکا و آفریقا و اسلام آوردن بسیاری از دانشمندان و مانند اینها همگی نشان میدهد که اسلام رو به سوی عالمگیر شدن است، این بدان معنا است که ملتها آرام آرام متوجه این حقیقت شدهاند که سادهترین راه و بهترین راه برای سعادت بشر در دنیا و آخرت و رهائی از بلایای طبیعی پیمودن راه خدا یعنی تسلیم بودن به اوامر الهی است.
155ـ Pوَ إِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْکُمْ مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌO. (6/صف)
155- And when Jesus son of Mary said," O Children of Israel! Indeed, I am the apostle of Allah to you, to confirm what is before me of the Torah, and to give the good news of an apostle who will come after me, whose name is Ahmad." Yet when he brought them manifest proofs, they said," This is plain magic."(6)
155ـ و (به ياد آوريد) هنگامى را كه عيسى بن مريم گفت: «اى بنى اسرائيل! من فرستاده خدا به سوى شما هستم در حالى كه تصديق كننده كتابى كه قبل از من فرستاده شده [تورات] مىباشم، و بشارتدهنده به رسولى كه بعد از من مىآيد و نام او احمد است!» هنگامى كه او [احمد] با معجزات و دلايل روشن به سراغ آنان آمد، گفتند: «اين سحرى است آشكار»! (6).
156ـ لإعطاء بشري قدوم نبي الإسلام (صلي الله عليه و آله) للنبي عيسي (عليه السلام): علي الرغم من أن هذه الآية لا تذكر أن هذه الآية من هذه العبارة، أن هذا السياق كان في سفر المسيح أم لا؟ تشهد آيات أخري من القرآن (مثل الآيه 157 اعراف) علي ذكر هذه الأخبار سارة في الإنجيل نفسه. ما هو الآن في يد يهوذا والمسيحيين اليوم يسمي التوراة و الإنجيل، و هذه الكتب ليست تلك التي نزلت علی عظماء انبياء الله، موسي والمسيح (ع)؛ بل هي عبارة عن مجموعة من الكتابات التي كتبها أصحابهم أو الأشخاص الذين وطأت أقدامهم الحقل من بعدهم، من تأليف و مع ىراسة مجردة في هذه الكتب، هو دليل حي علی هذا الادعاء. أنفسهم مسيحيون و يهود أيضاً إلا أن هذا ليس لهم حق. و مع ذلك، ليس هناك شك في أن بعض تعاليم موسي و عيسي (عليهالسلام) و محتوي كتبهم السماوية، قد تم نقلها إلی هذه الكتب جنباً إلي جنب مع كتابات أتباعهم. و هذا هو السبب قبول كل ما في العهد القديم ( التوراة والكتب ذات الصلة) والعهد جديد (الإنجيل والكتب ذات الصلة) لا يمكن قبوله، و ليس كل هذا لا يمكن انكاره؛ بدلاً من ذلك، هذه الكتب هي مزيج من تعاليم هذين النبيين العظيمين مع أفكار و تعليمات الآخرين. هناك تغيرات كثيرة في الكتب الموجودة عن بشري ظهور النبي العظيم، التي لا تقارن آياتها إلا بالإسلام و حامله. إنه يستحق الأهتمام، أنه بصرف النظر عن النبوءات التي يمكن العثور عليها في هذه الكتب و هي تنطبق علي شخص نبي الإسلام، في انجيل يوحنا، استندت كلمة "فارقليط" في ثلاثة مواضع التي ترجمت في الترجمة الفارسية "علي أنها " المعزي"؛ و لكن في النص السرياني للأناجيل المأخوذة من الأصل اليوناني، بدلا من المعزي "پارقليط" و هي تأتي من النص اليوناني "پیرکلتوس" الذي يعني في اليونانية "الشخص المحمود" و ما يعادله محمد أو أحمد؛ عند ما رأي سادة الكنيسة أن نشر مثل هذه الترجمة لمنظمتهم سيؤثر عليهم بشدة، بدلا من پیرکلتوس کتبوا پاراکلتوس مما يعني التعزية و بهذه التحريفات الواضحه، قاموا بتغيير هذه الوثيقة الحية؛ و مع ذلك، علي الرغم من هذا التشوية، هناك أيضاً كرازة واضحة لعرض المستقبل القادم العظيم. أحمد من الأسماء المشهورة للنبي الذي اشتهربه في زمن حياته، و لهذا عند ما نزلت هذه الآيات، و لهذا السبب، عند ما يتم الكشف عن هذه الآيات، لم يعترض أي من هؤلاء الأعداء و هو ليس اسم النبي أحمد، لكن الأمر كان واضحاً للجميع.
156- To give good news for coming the prophet of Islam (PBUH) by prophet Jesus (as): Although this verse does not mention that this tiding of this statement, that this context was in the book of Christ or not, other verses of the Quran (such as verse 157 Aaraf) testify to the mention of this good news in the Gospel itself. What is now in the hands of Judah and the Christians today is called the Torah and the Bible, these books are not that revealed books to the great prophets of God, Muses, and Christ; Rather, it is a collection of writings that of their companions or the people who they have been set foot in the field after them, have authored and with an abstract overview studying in these books, is living proof of this claim. themselves, Christians and Jews accept that they have no claim. However, there is no doubt that some of the teachings of the Muses and Jews (AS) and the content of their heavenly books have been transferred to these books along with the writings of their followers. That is why everything that is in the Old Testament (the Torah and related books) and New Testament (Gospel and related books) is accepted, and all of that cannot be undeniable; rather, these books are a mixture of the teachings of these two great prophets with the thoughts and comments of others. There are many changes in the existing books about the good news of the advent of the great prophet have seen , whose signs do not apply except to Islam and its bearer , it is worthy attention that apart from the predictions that it can be found in these books and it applies to the person of the prophet of Islam , in the Gospel of John , the word “Farqlit“ has relied in three places which is translated in Persian translations as “ comforter “ ; But in the Syriac text of the Gospels taken from the Greek origin , instead of the comforter “ parqlit “ and it comes from the Greek text “ Pirkletus “ which in Greek means “ Praised person“ and its equivalent is Muhammad or Ahmad ; When the masters of the church saw being the publication of such a translation to their organization will hit them hard , instead of pirkletus they wrote “paracletus “ which means comforting and with this obvious distortions they changed this alive document ; However, despite this distortion there is also clear evangelism of a presentation great coming future. Ahmad is one of the famous names of the prophet that he was famous at the time of his life, and that’s why, when these verses are revealed, none of his enemies protested which is not the name of prophet Ahmad; But it’s been clear to everyone.
156ـ بشارت آمدن پیامبر اسلام (ص) از سوی حضرت عیسی (ع): گر چه در این آیه ذکری از این سخن به میان نیامده که این بشارت در متن کتاب آسمانی مسیح بوده یا نه؟ آیات دیگر قرآن (مانند آیه 157 اعراف) گواه بر ذکر این بشارت در خود انجیل است. آنچه امروزه در دست یهود و نصاری به نام تورات و انجیل است، این کتابها کتابهائی که به پیامبر بزرگ خدا یعنی موسی و مسیح (ع) نازل شده نیستند؛ بلکه مجموعه کتبی است که یاران آنها یا افرادی که بعد از آنها پا به عرصه وجود گذاشتهاند، تألیف کردند و یک مطالعه اجمالی در این کتابها، گواه زنده این مدعا است. خود مسیحیان و یهودیان نیز ادعائی جز این ندارند. با این حال شک نیست که قسمتی از تعلیمات موسی و عیسی (ع) و محتوای کتب آسمانی آنها در ضمن نوشتههای پیروانشان به این کتابها انتقال یافته است. به همین دلیل نمیتوان همه آنچه را که در عهد قدیم (تورات و کتب وابسته) و عهد جدید (انجیل و کتب وابسته) آمده است، پذیرفت و نه همه آن را انکار شدنی دانست؛ بلکه این کتب مخلوطی از تعلیمات این دو پیامبر بزرگ با افکار و اندیشههای دیگران است. در کتابهای موجود هم تغییرات فراوانی درباره بشارت ظهور پیامبر بزرگی دیده میشود که نشانههای آن جز به اسلام و آورنده آن تطبیق نمیکند. شایان توجه این که غیر از پیشگوئیهایی که در این کتب دیده میشود و بر شخص پیامبر اسلام (ص) صدق میکند، در سه جا در انجیل یوحنا روی کلمه «فارقلیط» تکیه شده که در ترجمههای فارسی «تسلی دهنده» ترجمه شده؛ اما در متن سریانی اناجیل که از اصل یونانی گرفته شده، به جای تسلی دهنده «پارقلیط» و در متن یونانی «پیرکلتوس» آمده که در یونانی به معنای «شخص مورد ستایش» و معادل محمد یا احمد است؛ هنگامی که ارباب کلیسا دیدند انتشار چنین ترجمهای به تشکیلات آنها ضربه شدیدی وارد میکند، به جای پیرکلتوس «پاراکلتوس» نوشتند که به معنای تسلی دهنده و با تحریف آشکار، این سند زنده را دگرگون کردند؛ هر چند با وجود این تحریف نیز بشارت روشنی از یک ظهور بزرگ در آینده است. احمد یکی از نامهای معروف پیامبر است که ایشان در زمان حیات به این نام مشهور بود و به همین جهت، هنگام نزول این آیات، هیچ یک از دشمنان آن حضرت نیز اعتراض نکردند که نام پیامبر احمد نیست؛ بلکه برای همه روشن است.
157ـ Pأَ لَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عَادٍ وَ ثَمُودَ وَ قَوْمِ إِبْرَاهِيمَ وَ أَصْحَابِ مَدْيَنَ وَ الْمُؤْتَفِکَاتِ أَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا کَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لٰکِنْ کَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَO. (70/توبه)، کما یفعلون الأن.
157- Has there not come to them the account of those who were before them, the people of Noah," Ad, and Thamud, and the people of Abraham, the inhabitants of Midian, and the towns that were overturned? Their apostles brought them manifest proofs. So, it was not Allah who wronged them, but it was they who used to wrong themselves. (70). As they do right now
157ـ آيا اخبار پيشينيانشان مانند قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و اهل مَدْيَن و مُؤْتَفِكات (يعنى شهرهاى ويران شده قوم لوط) به آنها نرسيد كه رسولان الهى آيات و معجزات آشكار بر آنها آوردند (ولى آنها نپذيرفتند و هلاک شدند؟ آرى) خدا هيچ ستمى بر آنها نكرد بلكه آنها خود در حق خويش ستم مىكردند. (70 / توبه). همینطور که حالا هم در حق خود روا میدارند.
158
