273ـ Pأَمْ لَمْ يَعْرِفُوا رَسُولَهُمْ فَهُمْ لَهُ مُنْکِرُونَO. (69/مؤمنون)
Or that they did not recognize their apostle, and are not aware of these records, therefore they deny him? (69)
يا اينكه پيامبرشان را نشناختند (و از سوابق او آگاه نيستند)، از اين رو او را انكار مىكنند؟! (69 / مؤمنون).
274ـ القادة الإلهيون؛ الأشخاص المعروفون والمألوفون: من يتضح من هذه الآية أن القادة الإلهيين كانوا دائماً أناساً معروفين بالصلاح؛ لأنهم لو كانوا مجهولين، فقرار هذه الآية كان ذريعة للتعامل مع المعارضة والعناد. أن يدعوهم المشهورون، لكونهم مجهولين، و تجاهلهم، و إنكارهم. كان نبي الإسلام رجلاً مشهوراً في عصره. اشتهرت قبيلة حضرة (قريش) و عائلته و قبيلة (بني هاشم) با لعظمته والنبل. و نسل النبي حتي عهد ابراهيم خليل (ع) كانوا مشهورين و عظماء والأهم من ذلك أنه اشتهر بصدقه، لائقا و صدق أنه كان اسمه محمد أمين.
274- Divine Leaders; Well-known and familiar people: It is clear from this verse that the divine leaders were always people known for their goodness. Because if they had been unknown people, with the decree of this verse, it was a pretext to handle for the opposed and obstinate, who were invited, well-known to them, because of their being unknown, ignored, and denied. The Prophet of Islam was a well-known man in his time. The tribe of Hazrat (Quraysh) and His family tribe (Bani Hashim) was known for their greatness and nobility. And descendants of the Prophet until the time of Ibrahim Khalil (as) were famous and great ones, and most importantly, he was so well-known for his honesty, propriety, and trustworthiness that he was called Mohammad Amin.
274ـ رهبران الهی؛ شناخته شده و آشنای مردم: از این آیه روشن میگردد که رهبران الهی همیشه مردمی شناخته شده به نیکیها بودند؛ چرا که اگر افراد ناشناختهای بودند، به حکم این آیه، بهانهای به دست مخالفان و معاندان میافتاد که دعوت شناخته شده آنها را به خاطره ناشناخته بودن نادیده گیرند و انکار کنند. پیامبر اسلام (ص) نیز در زمان خود، مردی شناخته شده بود. قبیله آن حضرت (قریش) و طایفه آن جناب (بنی هاشم) به عظمت و شرافت معروف بود. دودمان آن حضرت تا حضرت ابراهیم خلیل (ع)، از شناخته شدگان و بزرگان بودند، و از همه مهمتر، خود آن جناب به درستی و صداقت و امانت چنان مشهور بود که به او محمد امین میگفتند.
275ـ Pقُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَ عَلَيْکُمْ مَا حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَ مَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُO. (54/نور)
275- Say," Obey Allah, and obey the Apostle." But if you turn your backs, [you should know that] he is only responsible for his burden and you are responsible for your burden, and if you obey him, you shall be guided, and the Apostle only must communicate in clear terms. (54)
275ـ بگو: «خدا را اطاعت كنيد، و از پيامبرش فرمان بريد! و اگر سرپيچى نماييد، پيامبر مسئول اعمال خويش است و شما مسئول اعمال خود! امّا اگر از او اطاعت كنيد، هدايت خواهيد شد؛ و بر پيامبر چيزى جز رساندن آشكار نيست!» (54 / نور).
276ـ Pکَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَO. (105/شعراء)
The people of Noah impugned the apostles. (105)
قوم نوح رسولان را تكذيب كردند، (105 / شعراء).
277ـ Pإِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَO. (106/شعراء)
when Noah, their brother, said to them," Will you not be wary [of Allah]? (106)
هنگامى كه برادرشان نوح به آنان گفت: «آيا تقوا پيشه نمىكنيد؟! (106 / شعراء).
278ـ Pإِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌO. (107/شعراء)
I am a very trustworthy and kind benevolent messenger for you. (107)
من براى شما بسيار رسولى امين (و خير خواهى مشفق) هستم. (107 / شعراء).
279ـ Pفَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِO. (108/شعراء)
So be wary of Allah and obey me. (108)
پس از خدا بترسيد و راه طاعت من پيش گيريد. (108 / شعراء).
280ـ Pوَ مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَO. (109/شعراء)
I do not ask you any reward for it; my reward lies only with the Lord of all the worlds. (109)
من براى اين دعوت، هيچ مزدى از شما نمىطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالميان است! (109 / شعراء).
281ـ Pفَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِO. (110/شعراء)
So be wary of Allah and obey me." (110)
پس، تقواى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نماييد!» (110 / شعراء).
282ـ إلی نوح، و هود، و صالح، و لوط، و شعيب، و أنبياء آخرين مثل إبراهيم و إسمعيل و إسحاق و يعقوب و موسی و عيسی و أيوب و يونس و يوسف و سليمان و داود، و محمد كانوا جميعاً أنبياء الكلمة، كلمة واحدة (مبشر و منذر).
282- To Noah, to Hoo, to Saleh, to Lot, to Shoaib, and other prophets such as Abraham, Ismael, Isaac, Jacob, Moses, Jesus, Job, Jonah, Joseph, Solomon, David, and Muhammad were all prophets of the word, one word (Evangelist and Warner).
282ـ به نوح، به هود، به صالح، به لوط، به شعیب و دیگر پیامبران مانند ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب، موسی، عیسی، ایوب، یونس، یوسف، هارون، سلیمان، داود و محمد به تمامی پیامبران کلمه وحده را به یک شکل منذر بودند. (بشارت دهنده و بیم دهنده).
283ـ Pإِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَ لَا تَتَّقُونَO. (124/شعراء)
when Houd, their brother, said to them, don’t you practice piety. (124)
هنگامى كه برادرشان هود گفت: «آيا تقوا پيشه نمىكنيد؟!». (124/ شعراء)
284ـ Pإِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌO. (125/شعراء)
I am a very benevolent and trustee apostle for you. (125)
من براى شما پيغمبرى بسيار (خير خواه و) امينم. (125 / شعراء).
285ـ Pفَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِO. (126/شعراء)
So, fear God and follow my path of obedience. (126)
پس از خدا بترسيد و راه اطاعت من پيش گیرید. (126/شعراء)
286ـ Pوَ مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَO. (127/شعراء)
I do not ask you for any reward against this invitation; my reward and recompense are only with the Lord of all the worlds. (127)
من در برابر اين دعوت، هيچ اجر و پاداشى از شما نمىطلبم؛ اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالميان است. (127 / شعراء).
287ـ Pإِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَ لَا تَتَّقُونَO. (142/شعراء)
when Salih, their brother, said to them, don’t you practice piety. (142)
هنگامى كه صالح به آنان گفت: «آيا تقوا پيشه نمىكنيد؟!» (142 / شعراء).
288ـ Pإِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌO. (143/شعراء)
I am a very benevolent and trustee and apostle for you. (143)
من براى شما پيغمبرى بسيار امين (و خير خواه) هستم. (143 / شعراء).
289ـ Pفَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِO. (144/شعراء)
So, fear God and follow my path of obedience. (144)
پس از خدا بترسيد و راه طاعت من پيش گيريد. (144 / شعراء).
290ـ Pوَ مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَO. (145/شعراء)
I do not ask you for any reward against this invitation my reward and recompence is only with the Lord of all the worlds. (145)
من در برابر اين دعوت، اجر و پاداشى از شما نمىطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالميان است! (145 / شعراء).
291ـ Pإِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لَا تَتَّقُونَO. (177/شعراء)
when Shu'ayb said to them, don’t you practice piety. (177)
هنگامى كه شعيب به آنها گفت: «آيا تقوا پيشه نمىكنيد؟!» (177 / شعراء).
292ـ Pإِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌO. (178/شعراء)
I am a very benevolent trustee apostle for you. (178)
من براى شما رسولى بسيار امين (و خير خواه) هستم. (178 / شعراء).
293ـ Pفَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِO. (179/شعراء)
So, fear God and follow my path of obedience. (179)
از خدا بترسيد و راه طاعت من پيش گيريد. (179 / شعراء).
294ـ Pوَ مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَO (180/شعراء)
I do not ask you for any reward against this invitation; my reward and recompense are only with the Lord of all the worlds. (180)
من در برابر اين دعوت، پاداشى از شما نمىطلبم؛ اجر من تنها بر پروردگار عالميان است! (180 / شعراء).
295ـ Pوَ لَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَO (151/شعراء)
and do not obey the dictates of the profligate, (151)
و فرمان مسرفان را اطاعت نكنيد! (151 / شعراء).
296ـ Pالَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لَا يُصْلِحُونَO. (152/شعراء)
who cause corruption in the land and do not bring about reform." (152)
همانها كه در زمين فساد مىكنند و اصلاح نمىكنند!» (152 / شعراء).
297ـ العلاقة بين الغباء والفساد في الأرض: الإسراف هو تجاوز قانون الخلق والتشريع. من الواضح أنه في نظام سليم، فإن أي عدوان مفرط سيؤدي إلي الفساد والإضطراب. و بعبارة آخري، فإن مصدر الفساد هو الإغتسال، و نتيجة الإغراق والفساد. طبعاً، للإسراف معني واسع؛ في بعض الأحيان يتعلق الأمر باشياء بسيطة مثل الأكل والشرب و و أحياناً في الانتقام والعقاب أيضاً و احيانًا في الحكم الذي يؤدي إلي الأكاذيب و احياناً في المعتقدات التي تؤدي إلي الشكوك و احياناً تعني الأستعلاء والغطرسة والاستغلال و اخيراً، أي معصية. من هنا، تتضح العلاقة بين الإسراف والفساد. وفقا لبعض المعلقين الكبار، فإن الكون الموحد هو نظام و حتي مع التناقض الذي يظهر أحياناً بين مكوناته، هناك الكثير من الانسجام. هذاالترتيب يتماشي مع اهداف الصالحي و لكل عنصر من مكوناته، فإنه يحدد المسار. الآن إذا خرج أحد هذه المكونات من الدائرة و ذهب في طريق الفساد، فهناك صراع بينه و بين اجزاء أخري من العالم. إذا تمكنوا من إعادة هذا الجزء غير المنتظم من الإغتسال إلي مداره الأصلي، فهذا افضل، إذا لم يكن الأمر كذلك، فسوف يدمرونه حتي يتمكن النظام من مواصلة مساره. إذا كان الإنسان يتحرك في مداره وفقاً لطبيعة و يكون منسجماً مع نظام الوجود، و یحق الهدف السعيد المقدر، له؛ اما إذا تجاوز حدوده و خطواته علي طريق الفساد في الأرض، فإن الله يعاقبه و يخدره بأحداث قاسية و مؤلمة؛ ولكن إذا لم يكن ذلك فعالا، و كان الفساد قد ترسخ في نفسه، يطهر الله الأرض بعذاب اليأس من القذاره و هكذا يتضح لماذا ادخل الله في هذه الآيات إسراف كمرادف للفساد علی الأرض.
297- The relationship between lavishment and corruption on earth: Extravagance is the transgression of the law of creation and legislation. It is clear that in a proper system, any excessive aggression will cause corruption and disruption. In other words, the source of corruption is lavishment, and the result of lavishment is corruption. Of course, extravagance has a wide meaning; Sometimes it’s about simple things like eating and drinking, and sometimes in revenge and retaliation, and sometimes in judgments that lead to lies, and sometimes in beliefs that lead to doubts, and sometimes it means superiority, arrogance, and exploitation, and finally, it means any sin. From here, the relationship between extravagance and corruption will be clear. According to some great commentators, the unified universe is in order, and even with the contradiction that sometimes appears between its components, there is a lot of harmony. This order is in line with Salehi’s goals, and for each of its components, it determines the trajectory. Now, if one of these components gets out of the circuit and goes its way, there is a conflict between it and the other parts of the world. If they could bring this irregular part of the lavishment back to its original orbit, that’s better; if not, they will destroy it so that the system can continue its course. If a man moves in his orbit according to his nature and be in harmony with the system of existence, achieves the blissful goal of destined for him; But if it exceeds its limits and steps on the road of corruption on the ground, God punishes him and warns with hard and painful events; But if this did not effectual, and corruption had been taken deep root in his soul, God cleanses the earth with the torment of despair from filth. It thus becomes clear why God, in these verses, has introduced wasteland as synonymous with corruption on earth.
297ـ رابطه اسراف و فساد کردن در زمین: اسراف همان تجاوز از حد قانون آفرینش و تشریع است. روشن است که در یک نظام صحیح، هرگونه تجاوز از حد، موجب فساد و از هم گسیختگی میشود. به تعبیر دیگر، سر چشمه فساد، اسراف است، و نتیجه اسراف، فساد. البته اسراف معنی گستردهای دارد: گاه در موضوعات سادهای مانند خوردن و آشامیدن است و گاه در انتقامگیری و قصاص بیش از حد و گاه در قضاوتی که منجر به دروغ شود و گاه در اعتقادات که منجر به شک و تردید گرددو گاه به معنای برتریجوئی و استکبار و استثمار آمده و سرانجام به معنای هرگونه گناه است. از اینجا رابطه اسراف و افساد به خوبی روشن میشود. به گفته بعضی از مفسران بزرگ، عالم هستی یکپارچه نظم و صلاح است و حتی با تضادی که گاه در میان اجزای آن دیده میشود، هماهنگی فراوان دارد. این نظم به سوی اهداف صالحی در جریان است و برای هر یک از اجزای خود، خط سیری را تعین کرده است. حال اگر یکی از این اجزا از مدار خارج شود و راه فساد را پیش گیرد، میان آن و سایر اجزای جهان درگیری ایجاد میشود. اگر توانستند این جزء نامنظم اسراف کار را به مدار اصلیاش باز گردانند، چه بهتر، وگرنه نابودش میکنند تا نظام به خط سیر خود ادامه دهد. انسان نیز اگر بر اساس فطرت بر مدار خود حرکت کند و با نظام هستی هماهنگ باشد، به هدف سعادت بخشی که برای او مقدر شده، می رسد؛ اما اگر از حد خود تجاوز کند و قدم در جاده فساد در زمین بگذارد، خداوند او را گوشمالی میدهد و با حوادث سخت و دردناک به او هشدار میدهد؛ اما اگر این مؤثر نیفتاد و فساد در اعماق جان او ریشه دوانیده بود، خداوند صفحه زمین را با عذاب استیصال از لوث وجود او پاک میکند. بدین ترتیب روشن میشود که چرا خدا در این آیات، اسراف را مترادف با فساد در زمین معرفی کرده است.
298ـ Pکَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍO (160/شعراء)
The people of Lot rejected God’s messenger. (160)
قوم لوط فرستادگان (خدا) را تكذيب كردند، (160 / شعراء).
299ـ Pإِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَ لَا تَتَّقُونَO. (161/شعراء)
when Lot, their brother, said to them, don’t you practice piety? (161)
هنگامى كه برادرشان لوط به آنان گفت: «آيا تقوا پيشه نمىكنيد؟!» (161 / شعراء).
300ـ Pإِنِّي لَکُمْ رَسُولٌ أَمِينٌO. (162/شعراء)
I am a very benevolent and trustee apostle for you. (162)
من براى شما پيامبرى امين هستم! (162 / شعراء).
301ـ Pفَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِO. (163/شعراء)
So, fear God and follow my path of obedience. (163)
پس تقواى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نماييد!. (163/شعراء)
302ـ Pوَ مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَO. (164/شعراء)
I do not ask you for any reward against this invitation; my reward and recompence is only with the Lord of all the worlds. (164)
من در برابر اين دعوت، اجرى از شما نمىطلبم، اجر من فقط بر پروردگار عالميان است! (164 / شعراء).
303ـ Pأَ تَأْتُونَ الذُّکْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَO. (165/شعراء)
In the between inhabitants of the worlds, you are going to trace the male sex and play gay, isn’t this ugly and shameful?! (165)
آيا در ميان جهانيان، شما به سراغ جنس ذكور مىرويد (و همجنس بازى مىكنيد، آيا اين زشت و ننگين نيست؟!). (165/شعراء)
