495ـ Pبسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِO
In the Name of Allah, the All-beneficent, the All-merciful.
به نام خداوند بخشنده مهربان
496ـ Pسَبِّحِ اسْمَ رَبّكَ الْأَعْلَىO. (1/اعلی)
O our Messenger, remember your God, who is above and superior all beings, with purity celebrate the Name of your Lord, the Most Exalted, (1)
(اى رسول ما) نام خداى خود را كه برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاكى ياد كن. (1 / اعلی)
497ـ Pالَّذِی خَلَقَ فَسَوَّىO. (2/اعلی)
That God who created the world and made everything extent to perfection. (2)
آن خدايى كه (عالم را) خلق كرد و (همه را) به حد كمال خود) رسانید. (2/اعلی)
498ـ Pوَ الَّذِی قَدَّرَ فَهَدَىO. (3/اعلی)
The God who gave everything a measure and guided it to the path of perfection. (3)
آن خدايى كه (هر چيز را) قدر و اندازه اى داد و (به راه كمالش) هدايت نمود. (3/ اعلی)
499ـ Pوَ الَّذِی أَخْرَجَ الْمَرْعَىO. (4/اعلی)
The God who made the plant green and fruitful from the earth. (4)
آن خدايى كه گياه را سبز و خرم از زمين برويانيد. (4 / اعلی)
500ـ Pفَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىO. (5/اعلی)
then turned it into a black scum. (5)
و آنگاه خشک و سياهش گردانيد. (5/اعلی)
501ـ Pسَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىO. (6/اعلی)
We recite the verse of the Qur'an to you repeatedly. We teach the verses in such a way to you that you do not forget anything. (6)
ما آیات قرآن را بر تو مکرر قرائت میکنیم (آيات قرآن را چنان می آموزيم) كه هيچ فراموش نكنى. (6/ اعلی)
502ـ Pإِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَ مَا يَخْفَىO. (7/اعلی)
Except what Allah may want you to forget that He is aware of the open and hidden affairs of the world. (7)
مگر آنچه خدا خواهد (كه از يادت برود) كه او به امور آشكار و پنهان عالم آگاه است. (7/اعلی)
503ـ Pوَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىO. (8/اعلی)
And We make you successful in the way of sharia easily. (8)
و ما تو را بر طريقه (شريعت سهل و) آسان موفق می داريم. (8/اعلی)
504ـ Pفَذَکِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّکْرَىO. (9/اعلی)
So, remind the people of divine verses if it is beneficial. (9)
پس (به آيات الهى خلق را) متذكر ساز اگر سودمند افتد. (9 / اعلی)
505ـ Pسَيَذَّکَّرُ مَنْ يَخْشَىO. (10/اعلی)
Of course, whoever is God-Fearing will be admonish by this warning. (10)
البته هر كه خدا ترس باشد (به اين تذكر) پند می گيرد. (10 / اعلی)
506ـ Pوَ يَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَىO. (11/اعلی)
And stay away who is vicious because he is the worst of people. (11)
و آنكه شقی ترين مردم است از آن دورى گزيند. (11 / اعلی)
507ـ Pالَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْکُبْرَىO. (12/اعلی)
The same person who ends up in the very hard fire and hell. (12)
همان كس كه عاقبت به آتش بسيار سخت دوزخ در افتد. (12 / اعلی)
508ـ Pثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يَحْيَىO (13/اعلی)
Then neither live in it, nor die. (13)
و در آن دوزخ نه بميرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانى باشد). (13 / اعلی)
509ـ Pقَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىO. (14/اعلی)
The one who cultivates his soul will truly prosper. (14)
حقّا فلاح و رستگارى يافت آن كسى كه تزكيه نفس كرد. (14 / اعلی)
510ـ Pوَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىO. (15/اعلی)
Recited the Name of his Lord and prayed and obeyed. (15)
و به ذكر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت. (15/ اعلی)
511ـPبَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيَاO. (16/اعلی)
But you people, do not pursue this happiness out of ignorance and neglect, but you choose the life of this world, and you have dear it. (16)
اما شما مردم از جهل و غفلت از پى اين سعادت نرويد, بلكه زندگانى دنيا را بگزينيد و عزيز داريد. (16 / اعلی)
512ـPوَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقَىO. (17/اعلی)
If the home of the Hereafter is much better and more permanent than the world of a few days. (17)
در صورتى كه منزل آخرت بسى بهتر و پاينده تر (از دنياى چند روزه) است. (17 / اعلی)
513ـ Pإِنَّ هٰذَا لَفِی الصُّحُفِ الْأُولَىO. (18/اعلی)
This speech is actually mentioned in previous books. (18)
اين گفتار به حقيقت در كتب پيشين ذكر شده. (18 / اعلی)
514ـ Pصُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَىO. (19/اعلی)
Especially in the pages of Abraham and the Torah of Moses, it is explained in detail. (19)
بخصوص در صحف ابراهيم و تورات موسى (مفصل بيان گرديده است). (19 / اعلی)
515ـ الآخرة أفضل و اكثر ديمومة: لاشك أن هذا الحساب القرآني واضح تماماً للمؤمنين؛ لكن كيف يمكن للمؤمن أحياناً أن ينتهك هذه المعرفة و تصاب بالآثام والجرائم؟ لهذا سبب، و هو التغلب علي الشهوة في الوجود البشري و مصدرها حب العالم، حسب العالم، بما في ذلك حب الملكية، والموقع، والرغبة الجنسية، والتفوق، و كمال الأجسام، والانتقام و ما شابه ـ أحياناً تخلق مثل هذه العاصفة في روح البشرية التي تدمر كل معلوماتها و في بعض الأحيان تدمر إحساسه بالاعتراف و نتيجة لذلك، فإن الحياة في العالم لها الأسبقية علي الآخرة ـ فی جمیع التقاليد الإسلامية یتم اعتبار العالم وده مصدر الخطایا، إنها حقيقة موضوعية و ملموسة شهدناها عدة مرات في حياتنا و في الآخرين. لذلك لقطع جذور الخطيئة، لا توجد وسيلة أخري لنأخذ حب العالم من قلوبنا. علينا أن ننظر إلي العالم علي أنه مركبة أو مفترق طرق أو جسر أو مزرعة. يستحيل علي عشاق العالم أخذ هذا الأخير كأمر مسلم به علي صليب هذا العالم و إرضاءالله، لإعطاء الأولوية للثانية واحدة. إذا كانت أسباب الحروب وسفك الدماء والقتل ـ حتي بين الأخوة والأصدقاء ـ للنظر. نري خطي العالم في كل منهم. ولكن كيفية الخروج من قلب حنون العالم؛ علي الرغم من أننا جميعاً أطفال العالم و اهتمام الطفل بالأم أمر طبيعي. و هذا يتطلب تدريباً فكرياً و ثقافياً و أيديولوجياً ثم تطهيراً ذاتياً. من بين الأشياء التي يمكن أن تقدم أعلي مساعدة لأولئك الذين يتبعون طريق الدين علي هذا الطريق، بشأن استنتاج الدنيوية. عند ما ننظر إلي التاريخ عندما عطل نسيم مكتب الحياة القوي العظمي و سقطوا من عرش السلطة ليلا و نهارا و قد تخلوا عن قصورهم و ثرواتهم، هذا هو معلمنا و واعظنا.
515- The Hereafter is better and more enduring: Undoubtedly, this Qur’anic calculation is quite clear to believers; But how does a believer sometimes transgress this knowledge and become infected with sins and crimes? There is a reason for this, and that is the overcoming of lust in human existence, the source of which is the love of the world, love of the world including the love of property, position, sexual desire, superiority, bodybuilding, revenge, and the like - sometimes it creates such a storm in the human spirit which destroys all its information and sometimes it even destroys his sense of recognition and as a result, life in the world takes precedence over the Hereafter. In Islamic traditions, the world’s affection is counted as the source of all sins; it is an objective and tangible reality that we have experienced many times in our lives and others. So, to cut off the roots of sin, there is no other way to pull out the world’s love from your heart. We must look at the world as a means, a crossroads, a bridge, or a field. it is impossible for the lovers of the world to take the latter for granted on the cross of this world and to please God, to give priority to a second one. If the causes of wars, bloodshed, and killings - Even among brothers and friends – are considered. We see the footsteps of the world’s affectionate in all of them. But how to get out of the heart of the world’s affectionate; Although we are all children of the world, and a child’s interest in the mother is a natural thing. This requires intellectual, cultural, and ideological training and then self-purification. Among the things that can give the highest help to those who follow the path of religion, along this path, concerning the conclusion of worldly is. When we look at history, when the breeze of the office of life disrupted the great powers and they fell from the throne of power by night and day and have abandoned their palaces and wealth, this is our teacher and preacher.
515ـ آخرت بهتر و پایدارتر است: بی شک این محاسبه قرآنی برای افراد مؤمن کاملا روشن است؛ امّا با این حال چگونه انسان مؤمن گاهی این علم و آگاهی خود را زیر پا می گذارد و آلوده گناهان و جرایمی می شود؟ این اتفاق یک دلیل دارد آن غلبۀ شهوات بر وجود انسان است که سرچشمۀ آن حب دنیا است. حب دنیا ـ اعم از حب مال، مقام، شهوت جنسی، برتری جوئی، تن پروری، انتقامجوئی و مانند اینها ـ گاه چنان طوفانی در روح انسان ایجاد میکند که تمام معلوماتش را بر باد میدهد و حتی گاه حس تشخیص او را از میان می برد و در نتیجه حیات دنیا را بر آخرت مقدم می دارد. این که در روایات اسلامی حب دنیا سر چشمۀ تمام گناهان شمرده شده، یک واقعیت عینی و محسوس است که در زندگی خود و دیگران بارها آن را آزمودهایم. بنابراین برای قطع ریشههای گناه، راهی جز این نیست که حب و عشق دنیا را از دل بیرون کنیم. باید به دنیا همچون وسیلهای، گذرگاهی، پلی یا همچون مزرعهای بنگریم. ممکن نیست عاشقان دنیا بر سر دو راهی وصول به متاع این جهان و نیل به رضای خدا، دومی را مقدم شمرند. اگر علل جنگها، خونریزی ها و کشت و کشتارها ـ حتی میان برادرها و دوستان ـ را مورد توجه قرار دهیم، جای پای حب دنیا را در همۀ آنها نمایان می بینیم. اما چگونه میتوان حب دنیا را از دل بیرون کرد؛ با این که ما همه فرزند دنیائیم و علاقه به فرزند به مادر یک امر طبیعی است؟ این به آموزش فکری و فرهنگی و عقیدتی و سپس تهذیب نفس نیاز دارد. از جمله اموری که میتواند بالاترین کمک را به ره پویان راه دین در این مسیر کند، ملاحظه عاقبت کار دنیاپرستان است. وقتی به تاریخ می نگریم که نسیمی دفتر زندگانی قدرتهای بزرگ را بر هم زده و آنان با یک گردش شب و روز از تخت قدرت فرو افتاده و کاخها و ثروتهایشان را گذاشته و گریخته اند، این معلم و واعظ ما است.
516ـ Pبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِO
In the Name of Allah, the All-beneficent, the All-merciful.
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر.
517ـ Pوَ الْعَصْرِO. (1/عصر)
By Time! (1)
قسم به عصر (نورانى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم يا دوران ظهور ولى عصر عليه السّلام). (1)
518ـ إنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍO. (2/عصر)
Indeed, man is in loss, (2)
كه انسان هم در خسارت و زيان است. (2)
519ـ Pإِلَّا الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِO. (3/ عصر)
except those who have faith and do righteous deeds, and enjoin one another to [follow] the truth, and enjoin one another to patience. (3)
مگر آنان كه ايمان آورده و نيكوكار شدند و به درستى و راستى و پايدارى (در دين) يكديگر را سفارش كردند. (3 / عصر)
520ـ P بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِO
In the Name of Allah, the All-beneficent, the All-merciful.
به نام خداوند بخشنده مهربان
521ـ Pقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌO. (1/اخلاص)
Say: The truth is that God is unique. (1)
بگو: حقيقت اين است كه خدا يكتاست. (1/اخلاص)
522ـ Pاللَّهُ الصَّمَدُO. (2/اخلاص)
The God who has not need to the entire world and is needed by the entire world. (2)
آن خدايى كه (از همه عالم) بى نياز (و همه عالم به او نيازمند) است. (2/اخلاص)
523ـ Pلَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْO. (3/اخلاص)
He neither begat, nor was begotten, (3)
نه كسى فرزند اوست و نه او فرزند كسى است. (3/اخلاص)
524ـ Pوَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌO. (4/اخلاص)
nor has He any equal." (4)
و نه هيچ كس مثل و مانند و همتاى اوست. (4/اخلاص)
525ـ Pوَ السَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِO. (11/طارق)
I swear by the sky of falling rain. (11)
قسم به آسمان فرو ريزنده باران. (11/طارق)
526ـ Pوَ الْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِO. (12/طارق)
And I swear to the land of growing plants, for the people. (12)
و قسم به زمين گياه روينده (براى خلقان). (12/طارق)
527ـ Pإِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌO. (13/طارق)
The Qur’an is truly a word that separated truth from falsehood. (13)
كه قرآن به حقيقت كلام جدا كننده (حق از باطل) است. (13/طارق)
528ـ هذه الكلمة ليست مزحة: أقسم الله في هذه الآيات الثلاث للسماءِ و الأرض، و في الآية 13 لماذا أقسم؟ نعم، القرآن هو كلمة تفصل بين الحق والحقيقة والباطل و لا يوجد قول في مقال غير جاد. فما يعلمه القرآن فهو حق، و لا شك أنه صواب، و ما أعلن باطلاً، فلا شك فيه. عن اميرالمؤمنين علي (ع) عن الإسلام النبي صلی الله عليه و آله، قال: سرعان ما تظهر الفتنة بينكم. انا قلت: يا رسول الله، ما هو طريق الخلاص؟ قال: القرآن خبر السلف والنسل والحكم بينكم. فاللفظ هو الذي يفصل الحق عن باطل. هو جاد و ليس مزحة. أي طغيان يتركه الله يفجره و يهديك في غير هذا البحث عنه فالله يضلله.
528- This word is not a joke: God in these three verses swears to heaven and earth, and verse 13 states why he is swearing. Yes, the Quran is a word that separates the truth from falsehood, and there is no saying in it that a non-serious article would have existed. So, what the Quran knows is right, no doubt right, and what is declared void is undoubtedly false. From Amiralmomenin Ali (AS), it is quoted that the Prophet (PBUH) praised Islam and said: Soon sedition appears among you. I said, O Messenger of Allah, what is the way to salvation? He said: The Quran is the news of the ancestors and the posterity, and judgment is among you. It is verbal that separates right from falsehood. It's serious and no joke. Any Tyranny that leaves it, God blows him apart, and whoever guides you in other than this search for God misleads him.
528ـ این سخن شوخی نیست: خداوند در این سه آیه به آسمان و زمین سوگند یاد کرده و در آیه 13 بیان میکند که برای چه سوگند خورده است. آری، قرآن سخنی است که حق و حقیقت را از باطل و نادرستی جدا میکند و سخنی نیست که در آن مطلبی غیر جدی وجود داشته باشد. پس آنچه که قرآن آنرا حق میداند، بدون شک حق است و آنچه را که قرآن باطل معرفی میکند، بدون شک باطل است. از امیرالمؤمنین علی (ع) نقل شده که پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود: به زودی فتنه ای در میان شما ظاهر می شود. عرض کردم، ای رسول خدا، راه نجات از آن چیست؟ فرمود: قرآن است که اخبار پیشینیان و آیندگان و داوری میان شما در آن است. آن کلامی است که حق را از باطل جدا میکند. جدی است و شوخی نیست. هر جباری که آن را ترک کند، خداوند او را در هم می شکند و هر کس هدایت را در غیر آن بجوید، خداوند گمراهش میکند.
