31ـ Pمَا کَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيّاً وَ لَا نَصْرَانِيّاً وَ لٰکِنْ کَانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ مَا کَانَ مِنَ الْمُشْرِکِينَO. (67/ آل عمران)
31- Abraham was neither a Jew nor a Christian. Rather, he was a religion Hanif monotheism of Islam, and he was never one of those who associate polytheist to God. (67)
31ـ ابراهيم به آيين يهود و نصارى نبود، لیکن به دین حنیف توحید و اسلام بود و هرگز از آنان که به خدا شرک آورند نبود. (67 / آل عمران).
1/31ـ استمرار سورة العمران الآية 67: في الواقع، الإسلام هو نفسه الخضوع. والخضوع هو نفس اليقين واليقين هو نفس الاعتراف، و الأقرار هو نفس الآجراء و الفعل هو نفس الأنجاز. في الواقع، المؤمن لم يأخذ دينه صوته، بل جاء من ربه و اخذ منه. في الواقع، فالمؤمن يري يقيناً في أفعاله والكفار في إنكاره. والاعتراف، بالمعني الحرفي نفسه، هنا هو أكثر ملاءمة و هذا هو إثبات و ثبات. أي أن أداء الواجبات الدينية يتسبب في ترسيخ حقيقة الاسلام و استبدالها في قلب الإنسان. مرة أخري، هذا الأعتراف يجعل الأنسان يعترف بحقيقة الإسلام و صحة أي أن الإسلام صحيح و يعلم أنه يقابل الواقع و إعادة التاكيد تؤدي إلي اليقين، أي أن ايمان الإنسان بصحة هذا الدين يصل الي حد أعلي مائة بالمائة. و ولد اليقين هو الاستسلام والخضوع يعني الخضوع للطاعة والطاعة ضد وصايا الإلهية و محظورات الله دون أي نفوذ. و هذا الخضوع للأوامر الإلهية هو ما أراده جميع الأنبياء.
31/1- Continuation of Surah Al-Imran verse 67: Indeed, Islam is the same as submission. And submission is the same certainty and certainty is the same as acknowledgment and acknowledgment is the same as action and action is the same as fulfillment. indeed, the believer has not taken on himself the vote. Rather, it has come from his Lord and been taken from him. indeed, the believer sees his certainty in his actions and disbelievers in his denial. And confession, in the same literal sense, here is more appropriate, and that is to prove and to make steady. That is, performing religious duties causes the truth of Islam to be established and rooted in the human heart. again, this confession causes man to acknowledge the truth of Islam and its correctness, and that is, Islam is correct and knows it is corresponding to reality, and reaffirmation leads to certainty, that is, man’s belief in the correctness of this religion reaches the highest limit and one hundred percent. And the born of certainty is surrender and submission, which means to submit to obey and to become obedient against divine commandments and prohibitions of God without any question. And this submission to the divine commands is what all the prophets sought.
1/31ـ ادامه سوره آل عمران آیه 67 ـ همانا اسلام همان تسلیم است. و تسلیم همان یقین و یقین همان تصدیق و تصدیق همان اقرار و اقرار همان عمل و عمل همان اداء است. همانا مؤمن دینش را از رایش نگرفته. بلکه از جانب پروردگارش آمده و از او گرفته است همانا مؤمن یقینش در عملش دیده میشود و کافر هم در انکارش. و اقرار به همان معنی لغویش در اینجا مناسبتر است و آن ثابت کردن و پا بر جا نمودن است. یعنی انجام وظائف دینی سبب میشود که حقیقت اسلام در دل انسان مستقر و جایگزین گردد. باز این اقرار سبب میشود که انسان حقیقت اسلام و درستی آن را تصدیق کند یعنی اسلام را درست و مطابق واقع بداند و باز تصدیق موجب یقین میگردد یعنی باور انسان بدرستی این دین به حد اعلا و صد در صد میرسد و مولود یقین تسلیم است. و تسلیم به معنی گردن نهادن و مطیع و منقاد شدن در برابر اوامر و نواهی الهی بدون چون و چرا است. و این تسلیم در برابر اوامر الهی همان است که تمام پیغمبران به دنبال آن بودند.
32ـ Pقُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ مَا أُنْزِلَ عَلَيْنَا وَ مَا أُنْزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْبَاطِ وَ مَا أُوتِيَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَO. (84/آل عمران)
32- Say," We have faith in Allah, and in what has been sent down to us, and what was sent down to Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob, and the Tribes, and that which Moses and Jesus were given, and the prophets, from their Lord. We make no distinction between any of them, and to Him do we submit." (84)
32ـ بگو: «به خدا ايمان آورديم؛ و (همچنين) به آنچه بر ما و بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط نازل گرديده؛ و آنچه به موسى و عيسى و (ديگر) پيامبران، از طرف پروردگارشان داده شده است؛ ما در ميان هيچ يک از آنان فرقى نمىگذاريم؛ و در برابرِ (فرمان) او تسليم هستيم.» (آل عمران / 84).
33ـ Pکَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْکُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَاللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍO. (213/بقره)
33- People were a group in the beginning; (and there was no contrast between them, gradually societies and classes emerged and differences and contradiction were found among them)meanwhile, Allah raised the prophets; To give good news and warn people, and He sent down with them the sky Book which invited to the truth, that it may judge between the people concerning that about which they differed, (people of faith did not differ in it) only a group of those who had been received the Book and clear signs had reached them, differed in it because of deviation from the right and oppression. God guided those who had believed to the truth of what was disputed by His command. Then Allah guided those who had faith to the truth of what they differed in, by His will, and Allah guides whomever He wishes to a straight path. (213)
33ـ مردم (در آغاز) يک دسته بودند؛ (و تضادى در ميان آنها وجود نداشت. بتدريج جوامع و طبقات پديد آمد و اختلافات و تضادهايى در ميان آنها پيدا شد، در اين حال) خداوند، پيامبران را برانگيخت؛ تا مردم را بشارت و بيم دهند و كتاب آسمانى، كه به سوى حق دعوت مىكرد، با آنها نازل نمود؛ تا در ميان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داورى كند. (افراد با ايمان، در آن اختلاف نكردند؛) تنها (گروهى از) كسانى كه كتاب را دريافت داشته بودند، و نشانههاى روشن به آنها رسيده بود، به خاطر انحراف از حق و ستمگرى، در آن اختلاف كردند. خداوند، آنهايى را كه ايمان آورده بودند، به حقيقت آنچه مورد اختلاف بود، به فرمان خودش، رهبرى نمود. (امّا افراد بىايمان، همچنان در گمراهى و اختلاف، باقى ماندند.) و خدا، هر كس را بخواهد، به راه راست هدايت مىكند. (213 / بقره).
34ـ الأديان السماوية ـ التطورالبشري: ارسل الله سبحانه و تعالي مائة و اربعة و عشرين ألف نبي لإرشاد البشر. كل هؤلاء الأنبياء من آدم إلی حضرة خاتم کان لديهم نفس الرسالة و لم يكن هناك فرق بين رسالتهم. بين هولاء الانبياء هناك خمسة انبياء (اولوالعزم) مما منحهم خمسة کتب سماويه. الی داود (النبي المزامير،) الی نوح و ابراهيم النبي صحف، لموسي التوراة، الی انجيل المسيح و الي النبي محمد (عليه الصلاة والسلام) القرآن، في كل هذه الكتب السماوية، كان لكل شخص نفس الوحي و وحدة الكلمة. قال يا قوم اعبد اللّه ما لكم من اله غيره. يا شعبي اعبدالله الواحد الذي لا اله الا لهم. من المثير للاهتمام أن كل كتاب سماوي جاء ليقر الكتب السابقة. في الوقت نفسه، لم يكن هناك فرق بين أي منهم. كما لو كنت تركت المدرسة أو التخرج، لن تحرم معلمك و أساتذتك السابقين. و أطلب الدراسة بعناية لتحقيق النتيجة المرجوة في نهاية مناقشة كتاب الكاتب بإذن الله.
34- Heavenly religions - Human evolution: God Almighty sent one hundred and twenty-four thousand prophets to guide humanity. All these prophets from Hazrat Adam to Hazrat Khatam (PBUH) had the same message, and there were no differences between their messages. Among these prophets were five men of decision) awlwalezm), to whom God gave them five heavenly books. To prophet David zabur, prophet Noh, and Abraham Sohf. To the Torah, Prophet Jesus, the Bible, and Prophet Mohammad (PBUH) Qur’an. In all these heavenly books, everyone had the same revelation, and with the unity of the word qal ya qawm aebudualilah ma lakm mina alh ghayrih) O my people, worship the one God, for whom there is no God but He. Interestingly, each heavenly book came to acknowledge previous books. At the same time, there was no difference between any of them; If you drop out of school or graduate at any grade, you will not deny your previous teacher and professors. Therefore, we present to you the verses collected on this subject. And I request that you carefully study to achieve the desired result at the end of the discussion of the writer's book, God willing.
34ـ ادیان آسمانی ـ تکامل انسان: خداوند سبحانه و تعالی برای هدایت بشر یکصد و بیست و چهار هزار پیغمبر فرستاد. تمام این پیامبران از حضرت آدم تا حضرت خاتم پیامشان یکی بود و هیچ اختلافی بین پیام آنها نبود. در بین این پیامبران پنج پیغمبر اولو العزم بودند که خداوند به اینها پنج کتاب آسمانی داد. (به حضرت داود زبور،) به حضرت نوح و ابراهیم صحف، به حضرت موسی تورات، به حضرت عیسی انجیل، و به حضرت محمد (ص) قرآن. که در تمام این کتابهای آسمانی همه وحی یکسانی داشتند و با وحدت کلمه قال یا قوم اعبدوالله ما لکم من اله غیره. ای قوم من خداوند یگانه را پرستش کنید که معبودی جز او برای شما نیست. و جالب اینکه هر کتاب آسمانی میآمد کتب پیشین را نیز تصدیق میکرد در ضمن اینکه در میان هیچ یک از آنان فرقی گذارده نمیشد کما اینکه شما در هر مقطع تحصیلی ترک تحصیل کنید یا فارغ التحصیل شوید معلم و اساتید قبلی خود را نفی نمیکنید. لذا آیات گردآوری شده در این موضوع را تقدیم حضورتان نموده و مستدعی است به دقت مطالعه فرمایند تا در پایان بحث انشاءالله به نتیجه مطلوبی برسیم.
35ـ Pآمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرO. (285/ بقره)
35- The messenger believed in what God revealed to Him, and the believers also all believed in God, God’s angels, God Books, and God’s prophets, and they said, we do not differentiate between any of God’s prophets. And everyone declared with one tongue and one heart that we heard and obeyed God’s command. Lord, we seek your forgivenesses and we know that everyone’s return is to you." (285)
35ـ رسول، به آنچه خدا بر او نازل کرده ایمان آوردند و مؤمنان نیز همه به خدا و فرشتگان خدا و کتب و پیغمبران خدا ایمان آوردند (و گفتند) ما میان هیچ یک از پیغمبران خدا فرق نگذاریم، و (همه یک زبان و یک دل) اظهار کردند که (فرمان خدا را) شنیده و اطاعت کردیم، پروردگارا، ما آمرزش تو را خواهیم و (میدانیم) بازگشت همه به سوی تو است. (285/ بقره)
36ـ Pوَ إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَاءِ الْعَالَمِينَO. (42/ آل عمران)
36- And remember when the angels said. O Mary, indeed, Allah chose you and purified you, and gave you superiority over the women of the world. (42)
36ـ و (یاد کن) آن گاه که فرشتگان گفتند: ای مریم، همانا خدا تو را برگزید و پاکیزه گردانید و بر زنان جهانیان برتری بخشید. (42/ آل عمران)
37ـ Pيَا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَO. (43/ آل عمران)
37- O Mary, be obedient to your Lord, and prostrate and bow down with those who bow (in worship). (43)
37ـ ای مریم، فرمانبردار خدا باش و نماز را با اهل طاعت به جای آر. (43/ آل عمران)
هذه الاية تظهر ان الله لا يفرق بين مخلوقاته و حتي يأمر النبي مريم بأداء الصلاة مع اهل الالحاح.
This verse shows that God does not make a difference and even orders the prophet Mary to pray with the people of obedience.
و این آیه نشان میدهد که خداوند بین مخلوقاتش فرقی نمیگذارد و حتی بر حضرت مریم تکلیف میکند که نماز را با اهل طاعت بجای آور.
38ـP فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَىٰ مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنْصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصَارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَO. (52/ آل عمران)
38- And when Jesus realized for sure that the people do not believe, he said," who will help me in the religion of Allah?" The Disciples (his special disciples) said, " We will be helpers of God’s religion we believe in Allah, and bear witness that we submit to His command. (52)
38ـ پس چون عیسی به یقین دریافت که قوم ایمان نخواهند آورد، گفت: کیست که با من دین خدا را یاری کند؟ حواریون (شاگردان خاص او) گفتند: ما یاری کنندگان دین خدائیم به خدا ایمان آوردهایم، و گواهی ده که ما تسلیم فرمان اوییم. ( 52 عمران)
39ـ Pرَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَO. (53/ آل عمران)
39- Our Lord, we believe in what you have sent down, and we follow the apostle, so write us among the witnesses. (53)
39ـ پروردگارا ما به کتابی که فرستادی ایمان آورده و از رسول تو پیروی کردیم، نام ما را در صحیفه اهل یقین ثبت فرما. (53/ آل عمران)
40ـ Pقُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَO. (64/ آل عمران)
40- Say: O people of the Book! Come to a word common between us and you: that we will worship no one but Allah, and that we will not ascribe any partner to Him, and that we will not take each other as lords besides Allah." But if they turn away, say," Be witnesses that we are Muslims." (64)
40ـ بگو: ای اهل کتاب، بیائید از آن کلمه حق که میان ما و شما یکسان است پیروی کنیم که به جز خدای یکتا را نپرستیم, و چیزی را با او شریک قرار ندهیم, و برخی، برخی را به جای خدا به ربوبیت تعظیم نکنیم. پس اگر از حق روی گردانند بگوئید: شما گواه باشید که ما تسلیم فرمان خداوندیم. (64/ آل عمران)
41ـ Pيَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ أَفَلَا تَعْقِلُونَO (65/ آل عمران)
41- O people of the Book! Why do you argue concerning Abraham? Neither the Torah nor Evangel were sent down until (long) after him. Do you not apply reason? (65)
41ـ ای اهل کتاب، چرا در آئین ابراهیم با یکدیگر مجادله میکنید (که هر یک او را به خود نسبت میدهید)؟! در صورتی که تورات و انجیل شما فرستاده نشد مگر بعد از ابراهیم؛ آیا تعقل نمیکنید؟ (65 / آل عمران)
42ـ Pوَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْقِلُونَO (75/ آل عمران)
42- And among the people of the Book is he who if you entrust him with a quintal will repay it to you, and among them is he who, if you entrust him with a dinar will not repay it to you unless you stand persistently over him. That is because they say," We have no obligation to the non-Jews. But they attribute lies to Allah, and they know(it). (75)
42ـ بعضی از اهل کتاب (به آن حد درستکارند که) اگر مال بسیار به آنها بسپاری ردّ امانت کنند، و برخی دیگر از اهل کتاب (تا آن اندازه نادرستند که) اگر دینار به او امانت دهی رد نکنند جز آنکه بر مطالبه آن سختگیری کنی، از این رو که گویند: برای ما (پیروان تورات) به هر وسیله خوردن مال امیان (غیر اهل تورات) گناهی ندارد، و این سخن را به دروغ به خدا نسبت دهند در صورتی که میدانند (که به خدا نسبت دروغ میدهند). (75/ آل عمران)
43ـ Pوَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَO (78 / آل عمران)
43- There is indeed a group of them who twist their tongues to mimic the Book, that you may suppose that it is from the Book, though it is not from the Book, and they say," It is from Allah," though it is not from Allah, and they attribute lies to Allah, and they know (it).
43ـ و همانا برخی از اهل کتاب، قرائت کتاب آسمانی را تغییر و تبدیل میدهند تا شما آنچه آنها از پیش خود خواندهاند از کتاب خدا محسوب دارید، و هرگز آن تحریف شده از کتاب خدا نخواهد بود، و گویند: این از جانب خدا نازل شده، در صورتی که هرگز از خدا نیست. و با این که میدانند به خدا دروغ میبندند. (78/ آل عمران)
44ـ Pوَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنْتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَO (103 / آل عمران)
44- Hold fast, all together. To Allah's religion string, and do not be divided (into sects). And remember Allah's blessing upon you when you were together enemies, then Allah brought your hearts togethers, so you become brothers with His blessing. And you were on the brink of a pit of fire, whereat He saved you from it. Thus does Allah clarify His signs for you so that you may be guided. (103)
44ـ و همگی به رشته (دین) خدا چنگ زده و به راههای متفرق نروید، و یاد آرید این نعمت بزرگ خدا را که شما با هم دشمن بودید، خدا در دلهای شما الفت و مهربانی انداخت و به لطف و نعمت خدا همه برادر دینی یکدیگر شدید، و در پرتگاه آتش بودید، خدا شما را نجات داد. بدین گونه خدا آیاتش را برای (راهنمائی) شما بیان میکند، باشد که هدایت شوید. (103/ آل عمران)
