549ـ Pکَلاَّ بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا کَانُوا يَکْسِبُونَO. (14/مطففین)
It is not what they think, but their actions are like rust sat on their hearts. (14)
چنين نيست كه آنها می پندارند، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته است! (14 / مطففین)
550ـ الخطيئة؛ صداً القلب: هذه الآية والعديد من آيات القرآن، إنه يدل علي حقيقة أن الخطيئة تغميق القلب. نعم، هذا هو أسواً تأثير الخطيئة لا يدمر نور العلم والشعور بالاعتراف و يحول القلب إلي مستنقع كريه الرائحة. و مع ذلك، فإن الرجل لا يتعرف علي الطريق و هو يرتكب أخطاء غريبة تدهش الجميع. في رواية من النبي صلی الله عليه و آله نقرأ: " عندما يخطئ الخادم، توجد بقعة مظلمة في قلبه. إذا تاب و ينتكر للخطيئة و يغفر، قلبها مصقول و إذا عاد إلي الخطيئة، ظلامها يتزايد لدمج كل قلبه. هذا هو الصدأ المذكور في هذه الآية. " هذا أيضاً يستحق الاهتمام هذا الرجل يستمر بالخطيئة إنه يغرق من لحظة إلي أخري في ظلمة روحية أعمق و يأتي إلي المكان الذي الخطايا، انها تبدو جيدة عليه و إحياناً يفخرالمرء بخطايا هم. في هذه المرحلة، طرق العودة إليه مغلقة و هذا الخطر هو الأسوأ للإنسان. نقرأ في الحديث الإمام صادق (ع): " قال والدي: " لا شيء أسوأ من الخطيئة سوف تفسدالقلب. القلب يتأثر بالخطيئة واخطيئة تؤثر عليها تدريجياً لتصبح مهيمنة. في هذا الوقت، سيتم قلب القلب رأساً علي عقب و وضعه فوقه. " من الواضح أن هذا يعني قلباً رأساً علي عقب، يجري التحول هو إيجاد شعور بالاعتراف بالإنسان، بقدر ما هو مع الخطيئة القبيح يري الجمال والاعمال الطيبة والقبيحة (سوف نري القبيح للجمال والإجراءات الجيدة لسوء).
550- Sin; The rust of the heart: This verse and many verses of the Qur’an show the fact that sin darkens the heart. Yes, this is the worst sin that destroys the light of science and sense of recognition, and it turns the heart into a stinking swamp. However, man does not recognize the way, and he makes strange mistakes that amaze everyone. In a narration from the Prophet (PBUH), we read: “When the servant sins, a black spot is found in his heart. If he repents and renounces sin and forgives, his (her) heart is polished, and if he returns to sin, its darkness is increasing to merge all his heart; this is the rust that is mentioned in this verse. “This also deserves attention that man continues with sin, he is plunging from moment to moment deeper spiritual darkness, and it comes to the place where sin looks good on him, and sometimes one is proud of their sins. At this point, the ways to return to him are closed, and this danger is the worst possible for a human being. We read in the hadith of Imam Sadiq (as): “My father said: 'Nothing worse than sin will corrupt the heart. The heart is affected by sin, and sin gradually affects it to become dominant. At this time, the heart will be turned upside down and placed above it. “That means upside-down heart, being transformed is finding a sense of recognition of human being, as close as being sin will see ugly to beauty and the good actions to bad.
550ـ گناه؛ زنگار دل: این آیه و آیات بسیاری از قرآن، گویای این حقیقت است که گناه، دل را تاریک می کند. آری، این بدترین اثر گناه است که نور علم و حس تشخیص را از میان میبرد و قلب را به باتلاق متعفنی مبدل می کند. در این حال، انسان راه و چاه را تشخیص نمی دهد و مرتکب اشتباهات عجیبی می گردد که همه را حیران می کند. در روایتی از پیامبر اکرم (ص) می خوانیم: «هنگامی که بنده گناه می کند نقطه سیاهی در قلب او پیدا می شود. اگر توبه کند و از گناه دست بردارد و استغفار کند، قلب او صیقل می یابد و اگر باز هم به گناه برگردد، سیاهی آن افزون میشود تا تمام قلبش را فرا می گیرد. این همان زنگاری است که در این آیه بدان اشاره شده است». این نکته نیز سزاوار توجه است که انسان با ادامه گناه، لحظه به لحظه در تاریکی روحی بیشتری فرو می رود و به جائی می رسد که گناهان، به صورت حسنات در نظرش جلوه می کند و گاه آدمی به گناهانش افتخار می کند. در این مرحله، راههای بازگشت به روی او بسته میشود و این خطرناکترین حالت ممکن برای یک انسان است. در حدیثی از امام صادق (ع) می خوانیم: پدرم فرمود: «چیزی بدتر از گناه قلب را فاسد نمی کند. قلب تحت تأثیر گناه واقع می شود و گناه به تدریج در آن اثر می گذارد تا بر آن غالب گردد. در این هنگام، قلب وارونه می شود و بالای آن پائین قرار می گیرد». بدیهی است که منظور از وارونه شدن قلب، دگرگون شدن حس تشخیص آدمی است؛ تا انجا که بر اثر انس با گناه زشتیها را زیبائی و اعمال حسنه و زیبا را زشت می بینند و این خطرناکترین مرحله است.
551ـ Pإِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْO. (1/انشقاق)
When the sky is split open. (1)
در آن هنگام كه آسمان [كرات آسمانى] شكافته شود، (1/انشقاق)
552ـ Pوَ أَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَ حُقَّتْO. (2/انشقاق)
and gives ear to its Lord as it should. (2)
و تسليم فرمان پروردگارش شود ـ و سزاوار است چنين باشد. (2/انشقاق)
553ـ Pوَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْO. (3/انشقاق)
When the earth is spread out. (3)
و در آن هنگام كه زمين گسترده شود، (3/انشقاق)
554ـ Pوَ أَلْقَتْ مَا فِيهَا وَ تخَلَّتْO. (4/انشقاق)
and throws out what is in it, emptying itself, (4)
و آنچه در درون دارد بيرون افكنده و خالى شود، (4/انشقاق)
555ـ Pوَ أَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَ حُقَّتْO. (5/انشقاق)
and gives ear to its Lord as it should. (5)
و تسليم فرمان پروردگارش گردد ـ و شايسته است كه چنين باشد. (5 / انشقاق).
556ـ Pيَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ کَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ کَدْحاً فَمُلَاقِيهِO. (6/انشقاق)
O man! You are laboring toward your Lord laboriously, and you will encounter Him. (6)
اى انسان! تو با تلاش و رنج به سوى پروردگارت مىروى و او را ملاقات خواهى كرد! (6 / انشقاق)
557ـ السعی المؤلم لتحقیق الكمال المطلق: تشير هذه الآية إلي مبدأ أساسي في حياة جميع البشر و هذا المبدء، هل تتشابك الحياة دائما مع المشقة والمعافاة؛ حتي لو كان الهدف هو الوصول إلي سلع العالم؛ كم هو اكثر من ذلك الغرض، الآخرة، والنعيم الأبدية والتقارب من الله. هذه هي طبيعة الحياة العالمية. حتی الناس الذين يعيشون في نهاية المطاف بشكل جيدانهم ليسو أيضاً خالية من المعافاة والألم. تفسير اجتماع الرب هنا، سواء الإشارة إلي مشهد القيامة، و هو مشهد سيادته المطلقة أو تلبية عقابه و مكافأة أو مقابلته من خلال الملاحظة الداخلية، هذا يدل علي أن هذه الآلام سوف تستمر حتي يومنا هذا و ينتهي عند ما يكون سجل هذا العالم مغلقاً و لقاء الرجل مع الفعل النقي من إلهه. نعم، الراحة دون معافاة و ضائقة موجودة فقط. في الحديث الأكثر معني للإمام سجاد نقرأ: "لا يوجد راحة في العالم و إلي الدنيا. يتم إنشاء الراحة و وسائل الراحة فقط للسماء و شعبها. يتم إنشاء المعا ناة والمصاعب في العالم و من اجل الدنيوية و (لهذا السبب) لا أحد يحصل علي كوب منه ما لم يتضاعف جشعها و اولئك الذين لديهم أكثر من العالم، هم الأكثر فقرأ؛ لأنه يحتاج الآخرين لحماية ممتلكاته انهم بحاجة إلي جميع الأدوات الدنيوية. لذلك لا يوجد راحة في ثروة العالم." ثم قال الإمام (عليه السلام) في الحديث: "في كل مرة لا يعافي أصدقاء الله في العالم من أجل العالم؛ بدلا من ذلك، معا ناتهم في العالم هي للآخرة."
557- A painful pursuit of absolute perfection: This verse refers to a fundamental principle in the life of all human beings and that principle, is that life is always intertwined with hardship and suffering; Even if the goal be reaching to goods of the world; How much more so that the purpose, the hereafter, and eternal bliss and closeness of God are. This is the nature of worldly life. Even people who eventually live well are not free from suffering and pain. The interpretation of meeting the Lord here, whether referring to the scene of resurrection, which is the scene of his absolute sovereignty, or meeting his punishment and reward, or meeting him through inner observation, and it ends when the record of this world is closed, and to meet a man with the pure act of his God. Yes, comfort without suffering and hardship is only there. In the most meaningful hadith of Imam Sajjad (AS), we read: “There is no comfort in the world and for the worldly. Comfort and convenience are created only for Heaven and its people. The suffering and hardship in the world are created for the world, and (for that reason) no one gets a cup of it unless its greed doubles, and those who have more than the world are poorer; Because he needs others to protect his property, they need all the earthly gadgets. So, there is no comfort in the wealth of the world. “Then the Imam (as) said in the hadith: “Every time God’s friend in the world does not suffer for the world; Rather, their suffering in the world is for the hereafter. “
557ـ تلاشی پر رنج به سوی کمال مطلق: این آیه به یک اصل اساسی در حیات همه انسانها اشاره دارد و آن اصل، این است که زندگی همواره با زحمت و رنج و تعب آمیخته است؛ حتی اگر هدف، رسیدن به متاع دنیا باشد؛ تا چه رسد به این که هدف، آخرت و سعادت جاودان و قرب پروردگار باشد. این طبیعت زندگی دنیا است. حتی افرادی که در نهایت رفاه زندگی میکنند نیز از این رنج و زحمت و درد بر کنار نیستند. تعبیر ملاقات پروردگار در اینجا، خواه اشاره به ملاقات صحنه قیامت باشد که صحنه حاکمیت مطلقه اوست یا ملاقات جزا و پاداش و کیفر او یا ملاقات خود او از طریق مشاهده باطنی، نشان میدهد که این رنج و تعب تا آن روز ادامه خواهد یافت و زمانی به پایان می رسد که پروندۀ این دنیا بسته شود و انسان با عملی پاک خدای خویش را ملاقات کند. آری، راحتی بی رنج و تعب تنها در آنجا است. در حدیث پر معنائی از امام سجاد (ع) میخوانیم: «راحت و آسایش در دنیا و برای اهل دنیا وجود ندارد. راحت و آسایش تنها برای بهشت و اهل آن آفریده شده است. رنج و تعب در دنیا آفریده شده و برای اهل دنیا و (به همین دلیل) هیچ کس پیمانهای از آن به دست نمیآورد مگر این که دو برابر آن حرص نصیبش میگردد و کسانی که از دنیا بیشتر دارند، فقیرترند؛ زیرا در حفظ اموال خویش محتاج دیگران و (برای حفظ آن) به تمام اسباب دنیوی نیازمندند. بنابراین در ثروت دنیا نیز راحتی وجود ندارد.» سپس امام (ع) در ذیل حدیث فرموده اند: «هرگز دوستان خدا در دنیا به خاطر دنیا رنج و تعب نمی کشند؛ بلکه رنج و تعب آنها در دنیا برای آخرت است».
558ـ Pوَ هَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِO. (3/تین)
by this secure town: (3)
و قسم به اين شهر امن [مكّه]، (3/تین)
559ـ Pلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ في أَحْسَنِ تَقْوِيمٍO. (4/تین)
We certainly created man in the best of forms; (4)
كه ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم. (4/تین)
560ـ Pثُمَّ رَدَدْناهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَO. (5/تین)
then We relegated him to the lowest of the low, (5)
سپس او را به پايينترين مرحله بازگردانديم، (5 / تین)
561ـ Pإِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍO. (6/تین)
except those who have faith and do righteous deeds. There will be an everlasting reward for them. (6)
مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند كه براى آنها پاداشى تمام نشدنى است! (6/تین)
562ـ Pفَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِO. (7/تین)
So, what makes you deny the Retribution? (7)
پس چه چيز سبب مىشود كه بعد از اين همه (دلايل روشن) روز جزا را انكار كنى؟! (7/تین)
563ـ Pأَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَO. (8/تین)
Is not Allah the fairest of all judges? (8)
آيا خداوند بهترين حكمكنندگان نيست؟! (8/تین)
