584ـ Pحُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطيحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ ما ذَكَّيْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ دينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي وَ رَضيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ ديناً فَمَنِ اضْطُرَّ في مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌO (3 / مائدة)
584- You are prohibited carrion, blood, the flesh of swine, and what has been offered to other than Allah, and the animal strangled or beaten to death, and that which dies by falling or is gored to death, and that which is mangled by a beast of prey barring that which you may purify and what is sacrificed on stone altars [ to idols], and that you should divide by raffling with arrows. All that is transgression. Today, the faithless have despaired of your religion. So do not fear them, but fear Me. Today I have perfected your religion for you, and I have completed My blessing upon you, and I have approved Islam as your religion. But should anyone be compelled by hunger, without inclining to sin, then Allah is indeed all-forgiving, all-merciful. (3)
584ـ گوشت مردار، و خون، و گوشت خوک، و حيواناتى كه به غير نام خدا ذبح شوند، و حيوانات خفه شده، و به زجر كشته شده، و آنها كه بر اثر پرت شدن از بلندى بميرند، و آنها كه به ضرب شاخ حيوان ديگرى مرده باشند، و باقيمانده صيد حيوان درنده ـ مگر آنكه (بموقع به آن حيوان برسيد، و) آن را سر ببريد ـ و حيواناتى كه روى بتها (يا در برابر آنها) ذبح مىشوند، (همه) بر شما حرام شده است؛ و (همچنين) قسمت كردن گوشت حيوان به وسيله چوبه هاى تير مخصوص بخت آزمايى؛ تمام اين اعمال، فسق و گناه است ـ امروز، كافران از (زوال) آيين شما، مأيوس شدند؛ بنابراين، از آنها نترسيد! و از (مخالفت) من بترسيد! امروز، دين شما را كامل كردم؛ و نعمت خود را بر شما تمام نمودم؛ و اسلام را به عنوان آئین (جاودان) شما پذیرفتم ـ اما آنها که در حال گرسنگی، دستشان به غذای ديگرى نرسد، و متمايل به گناه نباشند، (مانعى ندارد كه از گوشتهاى ممنوع بخورند؛) خداوند، آمرزنده و مهربان است. (3 /مائده)[1]
585ـ و يبقي السئوال هو أن هذا الجزء من الآية المرتبط بحركة الغدير، لماذا يرتبط بمادة اللحوم الحلال والحرام. وردا علي ذلك نقول: وضع الآية الخاصة بوضع الغدير بجانب أحكام اللحوم الحلال والحرام، يمكن أن يكون، للحماية التشوية والحذف والتغيير ذلك؛ لأنه من أجل الحفاظ علي شئء رائع وقيم، غالباً ما يتم مزجه بأشياء بسيطة لجذب انتباه أقل. الأحداث التي وقعت في الساعات الأخيرة من حياة الرسول المباركة والمعارضة الصريحة لبعض الناس التي فعلتها مع كتابة وصية النبي صلي الله عليه و آله، لدرجة أنه حتي النبي صلي الله عليه و آله ـ العياذ بالله ـ اتهموا بالهذيان والكلمات غير منتظمة، تشير الدلائل، لي أن بعض الأفراد كانوا حساسين بشكل خاص لخليفة النبي ولم يضعوا حدوداً تحافظ علي إنكارها، لم يتطلب مثل هذا الوضع أنه من أجل الحفاط علي الوثائق المتعلقة للخلافة وتسليمها إلي المستقبل، يجب عمل مثل هذه التنبؤات و خلطها مع محتوي بسيط يجذب انتباه أقل من المعارضين العنيدين؟! و لعل من عجائب القرآن أن لا يستطيع الخصوم تحريفة، و لعلها من العلوم الغيب التي لا يعلمها إلي الله تعالي؟!
585- The question will remain why this part of the verse, which is related to the Ghadir movement, is attached to the material about halal (lawful) and haram (prohibited) meats. In response, we can say that placing the verse related to Ghadir on the side of the rulings related to halal and haram meats can be, for guarding against distortion and deletion, and changing that can Be, because to preserve an exquisite and valuable thing, it is often mixed with simple things to attract less attention. The events that took place in the last hours of the prophet's blessed life and explicit opposition of some people that with the writing of the will by the prophet (PBUH) have done, so much so that even the prophet (PBUH) – Al-Ayaz- Bellah- they accused to delirium and unrhythmical words, evidence suggested that some of the individuals were particularly sensitive about the prophet's successor and did not set boundaries to maintain for denial it, did not such a situation require that to preserve the documents related to the caliphate and deliver them to the future, such predictions should be made and mixed with simple content that will attract less attention of stubborn opponents ?! Perhaps one of the wonders of the Qur'an is also to be this, that the opponents can't distort it, and maybe it is one of the unseen sciences that only God Almighty is aware of?!
585ـ در اینجا سؤالی باقی میماند که این قسمت از آیه که مربوط به جریان غدیر است، چرا ضمیمه مطالبی شده که درباره گوشتهای حلال و حرام است. در پاسخ باید گفت: که ممکن است قرار دادن آیه مربوط به غدیر در لابلای احکام مربوط به غذاهای حلال و حرام، برای محافظت از تحریف و حذف و تغییر آن بوده باشد؛ زیرا بسیار میشود که برای محفوظ ماندن یک چیز نفیس و ارزشمند، آن را با چیزهای ساده میآمیزند تا کمتر جلب توجه کند. حوادثی که در آخرین ساعات مبارک عمر پیامبر (ص) به عمل آمد، تا آنجا که حتی پیامبر (ص) را ـ العیاذ بالله ـ متهم به هذیان گوئی و گفتن سخنان ناموزون کردند، شاهد گویائی است بر این که بعضی افراد حساسیت خاصی در مورد جانشینی پیامبر داشتند و برای انکار کردن آن حد و مرزی قائل نبودند. آیا چنین شرایطی ایجاب نمیکرد که برای حفظ اسناد مربوطه به خلافت و رساندن آن بدست آیندگان، چنین پیشبینیهائی بشود و با مطالب سادهای آمیخته گردد که کمتر توجه مخالفان سر سخت را جلب کند؟! شاید هم یکی از معجزات قرآن همین باشد که مخالفان نتوانند مورد تحریف قرار دهند. و شاید هم یکی از علوم غیبی باشد که فقط خداوند متعال از آن آگاه است.
586ـ Pوَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ ميثاقَهُ الَّذي واثَقَكُمْ بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِO (7 / مائده)
Remember Allah's blessing upon you and His covenant with which He has bound you when you said," We hear and obey." And be wary of Allah. Indeed, Allah knows best what is in the breasts (7)
و به ياد آوريد نعمت خدا را بر شما، و پيمانى را كه با تأكيد از شما گرفت، آن زمان كه گفتيد: «شنيديم و اطاعت كرديم»! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد كه خدا، از آنچه درون سينههاست، آگاه است! [3] (7 / مائده)
587ـ الميثاق الذي تم مع التأكيد علي: من الأحاديث التي استخدمت في هذه الآية، في معني هذا العهد، و هي مبايعة مأخوذة من الناس يوم غدير خم للإمام علي (ع) و قد قدم علي أنه الخليفة و خليفة النبي صلي الله عليه و آله والمشرف علي الناس، في ذلك اليوم، كل الموجودين في غدير، حتي المنافقين، بايعوا علي (ع) و قالو جميعاً "سمينة و عطانة" (سمعناها و اطعناها).
587- The pact that was taken with emphasis: Of traditions that would be used in this verse, is for the meaning of this covenant, it is an allegiance that was taken from the people on the day of Ghadir Khumm for Imam Ali (AS) and He was introduced as the caliph and successor of the prophet (PBUH) and supervisor of the people, on that day, all those were present in Ghadir, even the hypocrites, pledged allegiance to Ali (AS) and all of them said: " samiana wa ataana " (we heard and obeyed).
587ـ پیمانی که با تاکید گرفته شد: از روایات استفاده میشود که منظور از این پیمان در این آیه، بیعتی است که از مردم در روز غدیر خم برای امام علی (ع) گرفته شد و ایشان خلیفه و جانشین پیامبر (ص) و سرپرست مردم معرفی شدند. در آن روز، همه کسانی که در غدیر حاضر بودند ـ حتی منافقان ـ با علی (ع) بیعت کردند و همه «سمعنا واطعنا» (شنیدیم و اطاعت کردیم) گفتند.
588ـ Pوَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفينَO(118 / هود)
Had your Lord wished, He would have made humankind one community; but they continue to differ, (118)
و اگر پروردگارت مىخواست، همه مردم را يک امّت (بدون هيچ گونه اختلاف) قرار مىداد؛ ولى آنها همواره مختلفند ... (118 / هود) [1]
في هذا الجزء، فكر اكثر قليلاً.
589ـ التوجيه الإلهي؛ الغرض من خلق الإنسان: يشار إلي نوعين من الأختلافات في القرآن الكريم. النوع اول، هو الاختلاف الموجود في المجتمع البشري بدون إرادة الإنسان الحرة. هذا النوع من الأختلاف، الذي ينشأ من الأختلافات الجسدىية والعقلية بين الناس ويجعل البيئات المختلفة أكثر وضوحاً، من شأنه أن يتسبب في مختلف الأذواق والعادات والسلوكيات الأجتماعية والفردية في المجتمع البشري، أثبتت المناقشات الأجتماعية أنه إذا لم يكن هذا النوع من الأختلافات موجوداً، فلن يستمر المجتمع البشري لحظة؛ لأن هذه الأختلافات تجعل الناس يرجعون لبعضهم البعض لتلبية احتياجاتهم و أوجه القصور، و هذا في حد ذاته يسبب التطور. أما النوع الثاني من الأختلاف الذي طرحه القرآن واستنكره هو الأختلاف في الدين والإيمان الذي ينبع من شهوانية البشر. لأن التوحيد و عبادالله (الفريد) جزء لا يتجزأ من الطبيعة البشرية، و أن سلوك الإنسان المضلل هو نتيجة لهواء أنفاسه و مقاومته للعقل. يجب الحرص علي آن هذه الآية تتحدث عن هذه الفروق الثانية؛ لا النوع الأول من الأختلاف؛ لأن هذا الأختلاف والتنوع أمران بناء ان، لكن هذا الأختلاف يتسبب في الانقسام والتشتت والضلال، و يؤدي إلي القسوة والبؤس الأبديين. ثم يقول الله في الآية التالية أن مجموعة واحدة فقط في مأمن من هذا الاختلاف؛ جماعة ما احتوي الله عليهم رحمته. العلامة الطباطبائي تقول إن معني هذه الرحمة الخاصة التي هي غاية خلق الإنسان هو "الهداية" نعم، الجماغة الوحيدة التي هتديت بفكر و أمر الأنبياء هي في مأمن من الاختلاف في الدين، و هذا الهداية ستقودهم إلي السعادة الأبدية. و أولئك الذين لم يهتدوا بسبب شهوانية والظلم لم تنتهي إلا النار فيمتلأ منهم الجحيم. نقرأ في رواية عن الإمام الباقر (ع): "إن الذين تغرضوا للرحمة والتوجيه هم من ذرية محمد (ص) و أتباعهم". من الواضح أن معني هذا الحديث هو ذكر أوضح انطباق للآية؛ و إلأ فإن جميع الأنبياء و أتباعهم أمثلة علي هذه الآية. بشرط ألا يكونوا قد تمزقوا سلسلة التوحيد والنبوة حسب النقاشات السابقة.
In this part, think a little more.
589- Divine guidance; Purpose of human creation: two types of differences in the Holy Qur'an are pointed to. The first type is the difference that exists in human society without human free will. This type of difference, which originates from differences in the physical and mental of peoples, and makes different environments more visible, would cause various social and individual tastes, manners, and behaviors in human society, social debates have proven that if this type of difference does not exist, human society will not last a moment; Because these differences cause people to refer to each other to meet their needs and shortcomings, and this in itself causes to evolution. The second type of difference, which the Qur'an propounds and condemns, is a difference in religion and faith that stems from the sensuality of human beings; Because monotheism and (unique) God worshiper is embedded in human nature, and man's misguided behavior is the result of his air of breath and his opposition to reason. It should be taken care that this verse speaks of this second difference; Now the first type of difference; Because that difference and variety are constructive, but this difference causes division, dispersion, and misguidance, and leads to eternal cruelty and misery. Then God says in the next verse that only one group is safe from this difference; A group that God has contained to them His Mercy. Allameh Tabatabai says that the meaning of this special mercy, which is the goal of human creation, is " guidance." Yes, the only group that was guided by following the intellect and command of the prophets is safe from differences in religion, and this guidance will lead them to eternal happiness. and those who were not guided because of sensuality and oppression have no ending except fire, and hell will be filled with them. In a narration from Imam Baqir (AS), we read: " Those who have been subjected to divine mercy and guidance are Descendants of Muhammad (PBUH) and their followers" it is clear that the meaning of this hadith is to mention the clearest applicability of the verse; Otherwise, all prophets and their followers are examples of this verse. Provided that, according to the previous discussions, they have not torn or released the chain of monotheism and prophecy.
589ـ هدایت الهی؛ هدف از خلقت انسان: در قرآن کریم به دو نوع اختلاف اشاره شده است. نوع یکم، اختلافی است که بدون اختیار انسانها در جامعه بشری وجود دارد. این نوع اختلاف که از تفاوتهای جسمی و روحی افراد نشأت میگیرد و محیطهای گوناگون را نمایان میکند، سبب ایجاد سلیقهها و آداب و رسوم و رفتارهای اجتماعی و فردی گوناگون در جامعه بشری میگردد. بحثهای اجتماعی ثابت کرده است که اگر این نوع اختلاف نباشد، جامعه بشری لحظهای دوام نخواهد آورد؛ زیرا این تفاوتها باعث میشود که انسانها برای رفع نیازها و کاستیهای خود به یکدیگر مراجعه کنند و این خود باعث تکامل میشود. نوع دوم اختلاف که قرآن مطرح و آن را نکوهش کرده، اختلاف در دین و آئین است که از هوی پرستی انسانها نشأت میگیرد؛ زیرا توحید و یکتاپرستی در سرشت انسان نهفته شده و رفتار انسان به بیراهه، نتیجه هوای نفس و مخالفت او با عقل است. باید توجه داشت که این آیه، از این اختلاف دوم سخن میگوید؛ نه اختلاف نوع یکم، زیرا آن اختلاف و گوناگونی، سازنده ولی این اختلاف سبب تفرقه و پراکندگی و گمراهی است و شقاوت و بیچارگی ابدی را به دنبال دارد. سپس خداوند در آیه بعد میفرماید که تنها یک گروه از این اختلاف در امان هستند؛ گروهی که خداوند آنها را مشمول رحمت خویش کرده است. علامه طباطبائی میفرماید که منظور از این رحمت ویژه که هدف خلقت انسان است، «هدایت» است. آری تنها گروهی که با تبعیت از عقل و فرمان پیامبران مشمول هدایت شده، از اختلاف در دین در امان است و این هدایت، آنها را به سعادت ابدی خواهد رساند و کسانی که به خاطر هوی پرستی و ظلم و ستم مشمول این هدایت نشوند، عاقبتی جز آتش ندارند و جهنم از ایشان پر خواهد شد. در روایتی از امام باقر (ع) میخوانیم: «کسانی که مشمول رحمت و هدایت الهی قرار گرفتهاند، آل محمد (ص) و پیروان آنها هستند». روشن است که منظور از این حدیث، ذکر روشنترین مصداق آیه است؛ وگرنه تمام پیامبران و پیروان آنها، مصداق این آیه هستند. بشرط این که طبق مباحث گذشته سلسله زنجیر توحید و نبوت را پاره و رها نکرده باشد.
