64ـ (اهل كتاب) گفتند: «يهودى يا مسيحى شويد، تا هدايت يابيد!» بگو: «(اين آيينهاى تحريف شده، هرگز نمىتواند موجب هدايت گردد،) بلكه از آيين خالص ابراهيم پيروى كنيد! و او هرگز از مشركان نبود!» (135 / بقره).
65ـ Pقُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ مَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَ مَا أُنْزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْبَاطِ وَ مَا أُوتِيَ مُوسَى وَ عِيسَى وَ مَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَO. (136/بقرة)
65- Say," We have faith in Allah, and that which has been sent down to us, and that which was sent down to Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob, and the Tribes, and that which Moses and Jesus were given, and that which the prophets were given from their Lord; we make no distinction between any of them, and to Him do we submit." (136)
65ـ بگوييد: «ما به خدا ايمان آوردهايم؛ و به آنچه بر ما نازل شده؛ و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و پيامبران از فرزندان او نازل گرديد، و (همچنين) آنچه به موسى و عيسى و پيامبران (ديگر) از طرف پروردگار داده شده است، و در ميان هيچ يک از آنها جدايى قائل نمىشويم، و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم؛ (و تعصبات نژادى و اغراض شخصى، سبب نمىشود كه بعضى را بپذيريم و بعضى را رها كنيم.)» (136 / بقره).
66ـ Pفَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ فَسَيَکْفِيکَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُO. (137/بقرة)
66- So, if they believe in the like of what you believe in, then they are certainly guided; and if they turn away, then they are only [steeped] in defiance. Allah shall suffice you against them, and He is the All-hearing, the All-knowing. (137)
66ـ اگر آنها نيز به مانند آنچه شما ايمان آوردهايد ايمان بياورند، هدايت يافتهاند؛ و اگر سرپيچى كنند، از حق جدا شدهاند و خداوند، شر آنها را از تو دفع مىكند؛ و او شنونده و داناست. (137 / بقره).
67ـ Pصِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عَابِدُونَO. (138/بقرة)
67- The baptism of Allah, and who baptizes better than Allah? And Him do we worship."(138)
67ـ رنگ خدايى (بپذيريد! رنگ ايمان و توحيد و اسلام؛) و چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است؟! و ما تنها او را عبادت مىكنيم. (138 / بقره).
68ـ Pقُلْ أَ تُحَاجُّونَنَا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنَا وَ رَبُّکُمْ وَ لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَکُمْ أَعْمَالُکُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَO. (139/بقرة)
68- Say," Will you argue with us concerning Allah, while He is our Lord and your Lord, and our deeds belong to us, and your deeds belong to you, and we worship Him dedicatedly?" (139)
68ـ بگو: «آيا درباره خداوند با ما محاجه مىكنيد؟! در حالى كه او، پروردگار ما و شماست؛ و اعمال ما از آن ما، و اعمال شما از آن شماست؛ و ما او را با اخلاص پرستش مىكنيم، (و موحد خالصيم).» (139 / بقره).
69ـ Pأَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْبَاطَ کَانُوا هُوداً أَوْ نَصَارَى قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَO. (140/بقرة)
69- Do you say that Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob, and the Tribes were Jews or Christians? Say," Is it you who know better, or Allah?" And who is a greater wrongdoer than him who conceals a testimony that is with him from Allah? And Allah is not oblivious of what you do. (140)
69ـ يا مىگوييد: «ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط، يهودى يا نصرانى بودند»؟! بگو: «شما بهتر مىدانيد يا خدا؟! (و با اينكه مىدانيد آنها يهودى يا نصرانى نبودند، چرا حقيقت را كتمان مىكنيد؟)» و چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه گواهى و شهادت الهى را كه نزد اوست، كتمان مىكند؟! و خدا از اعمال شما غافل نيست. (140 / بقره).
70ـ Pالَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَريقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَO. (146/بقرة)
70- The group to whom We send the Book, Muhammad (PBUH) and him rightfulness have known well, just like their own children, but a group of them hide the truth (through stubbornness) though they know. (146)
70ـ گروهى كه ما بر آنها كتاب فرستاديم، (محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و حقّانيّت) او را به خوبى مىشناسند همان گونه كه فرزندان خود را، ولكن گروهى از آنان (از راه عناد) حق را كتمان مىكنند در صورتى كه علم به آن دارند. (146 / بقره).
71ـ Pالْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلَا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَO. (147/بقرة)
This is the truth from your Lord; so, do not be among the skeptics. (147)
حق همان است كه از طرف خدا به سوى تو آمد، پس هيچ شبهه به دل راه مده. (147 / بقره)
72ـ ملامح نبي الإسلام (ص) في الكتب السماویة السابقة: نزلت هذه الآية تدور حول اليهود و المسيحين؛ لأن الله ذکر في التوراة والإنجيل والمزامير، ملامح محمد (صلی الله عليه و آله) و اصحابه و هجرته؛ كما جاء فی القرآن في سورة الفتح، الآية 29 كما يقول محمد (صلي الله عليه و آله) رسول الله و اولئک الذین معه، في مواجهة قویة ضد الکفرة، و هم طیبون فیما بینهم، تراهم باستمرار الركوعاً و سجوداً (في الصلاة)، بينما يطلبون دائماً من الله النعمة والرضا. تظهر علاماتهم ظاهرة علی وجوههم بسبب سجود. هذا هو وصفهم في التوراة والإنجيل". و هذه صفات رسول الله صلي الله عليه و آله، و أتباعه الذین کانوا في التوراة و الأنجیل لما بعث الله الرسول صلی الله علیه و آله عرفه اهل الکتاب، کما قال الله فی هذا الصدد: کما جاءهم هذا الکتاب و النبي الذي سبق أن عرفهم كفروا به.
لا توجد سوی أمة واحدة تسمع الأوامر الإلهیة و نصائح جمیع الأنبیاء، إنهم محمّد (صلی الله علیه و آله) و هم في خضوع مطلق للأوامر الإلهیة. و هذه النعمة من شکرها واجبة. في الواقع، إن ذكري الله هو شکره: کل شخص يحب أن يعرف کم قيمته قرب الله؟ لذا انظر كم هو الله بالنسبة لک؛ لأن الله يحترم عبده، لدرجة أن عبده يحترمه. و اعلم أن أفضل و أنقی أعمالک بالقرب من صاحبک و سیدک هی ذكري الله؛ لأن نفسه أعلن عن نفسه و قال: أیضاً تذکرني حتی أذکرک ببرکاتي، و لطف و راحة، و رضا. إذهب إلی ذكري الله في الصباح واليل و تذكر الله.
72- Features of the prophet of Islam (PBUH) in previous heavenly books: This verse was revealed about Jewish and Christians; Because God has mentioned in the Torah and the Bible and Psalms, the characteristic of Mohammad (PBUH) and his companions and his migration; As it is stated in the Quran in Sura Al-Fatah, verse 29 also says: < Muhammad (PBUH) is the messenger of Allah and those who are with him are, in the face of head-strong against the infidels, and they are kind among themselves. You constantly see them bowing and prostrating, while they always demand God's grace and satisfaction. Their sign is visible on their face due to prostration. This is the description of them in Torah and the Bible >.and these are the characteristics of the Messenger of God (PBUH) and his followers who were in the Torah and the Gospel, When God sent the prophet (PBUH), the people of the book knew him; as God says in this regard: When this book and the prophet Who had already been introduced and known to them came to them, they disbelieved in him.
There is only one ummah that listens to the divine commands and advice of all the prophets; they are Mohammedans. Which are in absolute submission to the divine commands. And this blessing of its gratitude is obligatory. God’s remembrance is his thanksgiving: Everyone likes to know how much his value is near God, so see how much God is worth for you; Because God respects his servant so much that his servant respects him. And know that your best and purest deeds near your owner and master, is the remembers of God; Because himself has announced of himself and said: I am the companion of the one who remembers me and also said remember me so that, I may remember you with my blessings, remember me with obedience and worship so that I may remember you with my blessings and kindness and comfort and my satisfaction I go to the memorial of God, in the morning and at night and remember God.
72ـ ویژگیهای پیامبر اسلام (ص) در کتب آسمانی پیشین: این آیه دربارۀ یهود و نصاری نازل شده است؛ زیرا خداوند در تورات و انجیل و زبور، ویژگیهای محمد (ص) و یاران او و هجرتش را ذکر کرده؛ چنانکه در سوره فتح آیه 29 نیز میفرماید: «محمد (ص) فرستاده خدا است و کسانی که با او هستند، در برابر کفار سر سخت و شدید، و در میان خود مهرباناند. پیوسته آنها را در حال رکوع و سجود میبینی؛ در حالی که همواره فضل و رضای او را میطلبند. نشانه آنها در صورتشان از اثر سجده نمایان است. این توصیف آنان در تورات و انجیل است». و این ویژگیهای رسول خدا (ص) و یاران او در تورات نیز بود پس هنگامی که خداوند پیامبر (ص) را فرستاد، اهل کتاب او را میشناختند؛ چنانکه خداوند در این باره میفرماید: هنگامی که این کتاب و پیامبری که از قبل معرفی شده و شناخته بودند، نزد آنها آمد، به او کافر شدند.
تنها یک امت هستند که به فرامین الهی و به پند و اندرزهای تمام پیامبران گوش فرا میدهند آن هم مسلمین هستند یعنی تسلیم مطلق اوامر الهی هستند. و این نعمت شکرش واجب است.
در حقیقت یاد خدا شکر او است، هر کس دوست دارد بداند که ارزش او نزد خدا چقدر است، پس ببینید که ارزش خدا نزد شما چه مقدار است؟ چون خداوند به بنده خود آن مقدار احترام میگذارد که بندهاش به او احترام میگذارد. و بدانید که بهترین و پاکیزهترین اعمال شما نزد مالک و صاحبتان یاد خدا است؛ چرا که خود او از خودش خبر داده و فرموده: من همنشین کسی هستم که مرا یاد کند و نیز فرموده مرا یاد کنید تا شما را با نعمتهایم یاد کنم، مرا با اطاعت و عبادت یاد کنید تا شما را با نعمتها و احسان و راحت و رضایت خویش یاد کنم. به مجالس یاد خدا، صبح و شب بروید و به یاد خدا باشید.
73ـ Pوَ إِلٰهُکُمْ إِلٰهٌ وَاحِدٌ لَا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيمُO. (163/بقرة)
Your god is the One God, there is no god except Him, the All-beneficent, the All-merciful. (163)
و خداى شما، خداوند يگانهاى است، كه غير از او معبودى نيست! اوست بخشنده و مهربان (و داراى رحمت عام و خاصّ)! (163 / بقره).
74ـ أفضل نعمة إلهية: الحکمة، هی نعمة أن یمیز الإنسان ما بین الصواب و الخطأ، و الصحیح و الکذب، و الصواب و الباطل، المهتدین و بصماته و أتباع الحق و عدم الإصرار علی الباطل في الآيات والروايات الإسلامية، هناک الکثیر من الترکیز علی العقل؛ لأنه یعتبر أفضل هدیة من الله. تقول هذه الآية أيضاً: هناک حكماء يفكرون في الخلق و يرونها علامة الخالق و قديري الكثير من الناس أيضاً آیة الله؛ لكنهم لا يحصلون علي أي فائدة. و قد جاء في الروایة جماعة في حضور النبي صلي الله عليه و آله. قال النبي: كيف عقله؟ ـ قالوا: يا رسول الله، نقول عن جهوده في العبادة سائر الأعمال الصالحة و أنت تسأل عن عقله؟ قال النبي: الأساة التي تأتي من الحماقة اشد من عصیان، أسوأ من الأشرار. الله، في یوم القیامة، سیرفع الله جمیع العبید إلی مستوی عقلهم و حكمتهم و سوف یقتربون إلی الله علی هذا النمو. بالطبع، بين بعض الناس في المجتمع، يعرف العقل بالذكاء والإبداع؛ لكن في بلغة الروايات، یختلف السبب کثیراً عن هوا. قال الإمام الصادق (ع) في الحكمة: العقل هو الشیء الذي یعبد الله به و یأتي به الجنة. فالذکاء و السعادة التي منحرف عن سبیل الله، لیست حکمة.
74- Best divine blessing: Wisdom is the blessing that man distinguishes which is right and wrong, true and lie, rightful and wrongful, and guided by it and its mark, is following right and does not insist on the false. inverses and Islamic narrations, there is a lot of emphasis on reason, as it is considered the best gift of God. This verse also says: Some wise men think about the creation, and they see it as a sign of the creator, and many people may also see the sign of God, but they do not get any benefits. In the narrative, a group with the presence of the Prophet (PBUH) from the Muslim is praising. The prophet said: How is his intellect? They spoke: O Messenger of Allah, we say of his efforts in worship and all kinds of virtuous deeds, and you ask his reason? The prophet said: The tragedy that comes from stupid foolishness is worse than the rebellion of the wicked on the Day of Judgment. God will raise all the servants to the level of their wisdom and intellect, and they will approach God according to this. Of course, among some people in the community, the reason is known as cleverness and ingenuity; But in the language of narrations, the reason is much different from this. Imam Sadiq (as) said about wisdom: Reason is that thing with which God is worshiped and brings Heaven for it. So, cleverness and naughtiness, which have a deviation from the path of God, are not wisdom.
74ـ بهترین موهبت الهی: عقل، نعمتی است که انسان با آن درستی و نادرستی، حق و باطل، راست و دروغ و... را از هم تشخیص میدهد و با آن هدایت میشود و علامت آن، پیروی حق و اصرار نورزیدن بر باطل است. در آیات و روایات اسلامی تأکید بسیار زیادی بر عقل شده است؛ چنان که آن را بهترین موهبت الهی دانستهاند. این آیه نیز میفرماید: این عاقلان هستند که در آفرینش تفکر میکنند و آن را نشانهای از آفریدگار میدانند و چه بسا بسیاری از مردم نیز نشانههای خدا را میبینند؛ ولی هیچ بهرهای از آن نمیبرند. در روایتی آمده است که جمعی در محضر پیامبر (ص) از مسلمانی ستایش کردند. پیامبر فرمود: «عقل او چگونه است؟» عرض کردند: ای رسول خدا، از تلاش و کوشش او در عبادت و انواع کارهای خیر او میگوئیم و شما از عقلش سئوال میکنید؟ پیامبر فرمود: «مصیبتی که از ناحیه حماقت احمق حاصل میشود، بدتر از سرکشی فاجران است. خداوند، فردای قیامت، تمام بندگان را به مقدار عقل و خرد آنها بالا میبرد و آنها بر این اساس به خدا نزدیک میشوند». البته در میان برخی از افراد جامعه، عقل به معنای زیرکی و زرنگی شناخته شده است؛ اما در زبان روایات، عقل غیر از این است. امام صادق (ع) درباره عقل فرمود: «عقل چیزی است که با آن خدا پرستیده میشود و بهشت رهآورد آن باشد». پس زیرکی و شیطنت که انحراف از راه خدا دارد، عقل نیست.
75ـ Pوَ مَثَلُ الَّذِينَ کَفَرُوا کَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَ نِدَاءً صُمٌّ بُکْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَO. (171/ بقرة)
75- The parable of the faithless is that of someone who shouts after that which does not hear [anything] except a call and cry: deaf, dumb, and blind, they do not apply reason. (171)
75ـ و مثل كافران (در شنيدن سخن انبياء و درک نكردن معناى آن) چون حيوانى است كه آوازش كنند و او از آن آواز (معنايى درک نكرده و) جز صدايى نشنود، كفّار هم (از شنيدن و ديدن حق) كر و گنگ و كورند، زيرا تعقل نمىكنند. (171 / بقره).
76ـ Pيَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ کَافَّةً وَ لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌO. (208/بقرة)
76- O you who have faith! Enter. submission, all together, and do not follow in Satan's steps; he is indeed your manifest enemy. (208)
76ـ اى اهل ايمان، همه متّفقا در مقام تسليم خدا در آييد و از وساوس شيطان پيروى مكنيد كه او همانا شما را دشمنى آشكار است. (208 / بقره).
77ـ السلام والهدوء في ظل الإيمان: "السلم" يعني السلام والهدوء. تستخدم هذه الآية أن السلام و الطمأنینة لا یمکن تحققها إلا من خلال ایمان با الله؛ لأن العالم المادي والاهتمام به، هو اصل النزاعات و إذا كانت القوة الروحية للإیمان فإن تحقیق السلام، امر المستحيل؛ ولكن من الدعوة العامة لهذه الآيه هذا كل المؤمنين دون استثناء من أي لغة و عرق والقشرة الجغرافية والاجتماعية تدعو إلی السلام والسعادة، يتم استخدامة لتشكيل سلام حكومة عالمیة واحدة السلام ینکشف في ظله في كل مكان، فقط في ضوء الإيمان بالله هو ممكن. في الأساس، علي عكس عوامل التشتت (اللغة و العرق...)، مطلوب اتصال صارم بين قلوب البشریة و هذه حلقة هي مجرد الإيمان با لله الذي یتفوق علی هذه الخلافات. يمكن رؤية السلام والمصالحة في ضوء الإيمان بشکل جید في مراسم الحج الرائعة. هناک جمیع المسلمين من أي لون و عرق، مع الطمأنینة و الصلح یعبدون الله و فی ظل خدمة الله یخفی كل فرق. في رواية من الإمام صادق (ع)، «سلم» في الولایة إمام علي (ع) والأئمة المعصومين (الأبریاء) (عليه السلام)؛ تم تفسیره لأن هذه الولایة يمكن أن تكون أیضاً المحور الرئيس لوحدة الأمة الإسلامية (أتباعها) و إذا کان جميع المسلمين قد دخلو في هذا الحصن بعد النبي صلي الله عليه و آله، لا یمکن اعداء الإسلام لا حصر لها ـ مثل معارکه الصفين و الجمال و النهروان ـ علی الأراضي الإسلامية.
77- Peace and tranquility in the shadow of faith: “Selm“means peace and tranquility. This verse is used that peace and tranquility can only be achieved through the faith of God; Because the material world and interest in it, is the origin of conflicts and if the spiritual power of faith, do not restrain man, is achieving peace impossible; But from the general invitation of this verse that’s all believers without exception from any language and race and geographic and social cortex invites for peace and happiness, it is used to form a single world government peace is revealed in its shadow everywhere, only in the light of faith in God is possible. Basically, in contrast to the dispersion factors (language and race …), a rigid connection is required among human hearts, and this connection loop is just faith in God, which is superior to these disagreements. Peace and reconciliation in the light of faith can be well seen in the magnificent Hajj ceremony. They're all Muslims, of only color and race, with civility, tranquility, and conciliation; they worship God, and every difference and diversity is hidden in the shadow of God's servitude. In a narration from imam Sadeq (as), “Selm “ in vilayet and imamate Ali (as) and imams innocent (as) has been interpreted; Because this province can also be the main axis of the unity of the Islamic ummah (follower) and if all of the Muslims entered in this stronghold after the Prophet (PBUH), the enemies of Islam could not have created countless catastrophes – such as the battles of siffin and Jamal and Nehrawan – on the Islamic territories.
77ـ صلح و آرامش در سایه ایمان: «سلم» به معنای صلح و آرامش است. از این آیه استفاده میشود که صلح و آرامش فقط در پرتو ایمان به خدا دست یافتنی است؛ زیرا عالم ماده و علاقه به آن، سر چشمه کشمکشها است و اگر نیروی معنوی ایمان، آدمی را مهار نکند، دستیابی به صلح غیر ممکن است؛ بلکه از دعوت عمومی این آیه که همه مؤمنان را بدون استثناء از هر زبان و نژاد و منطقه جغرافیائی و قشر اجتماعی به صلح و صفا دعوت میکند، استفاده میشود که تشکیل حکومت واحد جهانی که صلح در سایه آن در همه جا آشکار میشود، تنها در پرتو ایمان به خدا امکانپذیر است. اصولا در مقابل عوامل پراکندگی (زبان و نژاد و...) یک حلقه محکم اتصال در میان دلهای بشر لازم است و این حلقه اتصال فقط ایمان به خدا است که برتر از این اختلافات است. صلح و آشتی در پرتو ایمان را میتوان به خوبی در مراسم با شکوه حج مشاهده کرد. در آنجا همه مسلمانها، از هر رنگ و نژاد، با کمال آرامش و آشتی، خدا را عبادت میکنند در سایه بندگی خدا هر اختلاف و تفاوتی پنهان میگردد. در روایتی از امام صادق (ع)، «سلم» به ولایت و امامت علی (ع) و امامان معصوم (ع) تفسیر شده است؛ چرا که این ولایت نیز میتواند اصلیترین محور اتحاد امت اسلامی باشد و اگر همه مسلمانان پس از پیامبر (ص) در این دژ مستحکم داخل می شدند، دشمنان اسلام نمیتوانستند فجایع بی شماری ـ مانند جنگهای صفین و جمل و نهروان ـ را در سرزمینهای اسلامی بوجود آورند.
