90ـ Pإِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتَابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ مَنْ يَکْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِO. (19/آل عمران)
90- Indeed, with Allah religion is Islam, and those who were given the Book did not differ except after knowledge had come to them, out of envy among themselves. And whoever defies Allah's signs [should know that] Allah is swift at reckoning. (19)
90ـ دين در نزد خدا، اسلام (و تسليم بودن در برابر حق) است. و كسانى كه كتاب آسمانى به آنان داده شد، اختلافى (در آن) ايجاد نكردند، مگر بعد از آگاهى و علم، آن هم به خاطر ظلم و ستم در ميان خود؛ و هر كس به آيات خدا كفر ورزد، (خدا به حساب او مىرسد؛ زيرا) خداوند، سريع الحساب است. (19 / آل عمران).
91ـ Pفَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَ مَنِ اتَّبَعَنِ وَ قُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَ الْأُمِّيِّينَ أَ أَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِO. (20/آل عمران)
91- So, if they argue and quarrel with you, do not argue with them! and say," I and my followers have surrendered to God and His command, " And say to those are people of the Book, Jews and Christians and the illiterate(polytheists): Have you Surrendered too? If they submit to the command and logic of the right, they will be guided; And if they refuse, don’t worry! Because your duty is only the communication of the prophetic mission; And God sees the deeds and beliefs of his servants. (20)
91ـ اگر با تو، به گفتگو و ستيز برخيزند، (با آنها مجادله نكن! و) بگو: «من و پيروانم، در برابر خداوند (و فرمان او)، تسليم شده ايم.» و به آنها كه اهل كتاب هستند [يهود و نصارى] و بیسوادان [مشركان] بگو: «آيا شما هم تسليم شده ايد؟» اگر (در برابر فرمان و منطق حق، تسليم شوند، هدايت می يابند؛ و اگر سرپيچى كنند، (نگران مباش! زيرا) بر تو، تنها ابلاغ (رسالت) است؛ و خدا نسبت به (اعمال و عقايد) بندگان، بيناست. (20 / آل عمران).
92ـ Pوَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُکُمْ مِنْ کِتَابٍ وَ حِکْمَةٍ ثُمَّ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قَالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلَى ذٰلِکُمْ إِصْرِي قَالُوا أَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَO. (81/آل عمران)
92- When Allah took a compact concerning the prophets, [He said,]" In as much as I have given you of the Book and wisdom, should an apostle come to you thereafter confirming what is with you, you shall believe in him and help him." He said," Do you pledge and accept My covenant on this condition?" They said," We pledge." He said," Then be witnesses, and I am also among the witnesses along with you." (81)
92ـ و (به خاطر بياوريد) هنگامى را كه خداوند، از پيامبران (و پيروان آنها)، پيمان مؤكّد گرفت، كه هرگاه كتاب و دانش به شما دادم، سپس پيامبرى به سوى شما آمد كه آنچه را با شماست تصديق می كند، به او ايمان بياوريد و او را يارى كنيد! سپس (خداوند) به آنها گفت: «آيا به اين موضوع، اقرار داريد؟ و بر آن، پيمان مؤكّد بستيد؟» گفتند: «(آرى) اقرار داريم!» (خداوند به آنها) گفت: «پس گواه باشيد! و من نيز با شما از گواهانم.» (81 / آل عمران).
93ـ الحصول علی معاهدة إلهیة من الأنبياء عن النبي الإسلام (ص): هذه الآية تشرح هذه النقطة بأن جميع الأنبياء (ع)، حسب العهد و المعاهدة التی أبرموها مع الله، کانوا ملزمین إقرار أي نبی أحد أنبياء الله الآخرین یجب أن یؤمن به و یساعده مثال واضح هو نبي الأسلام (ص). و قد تم الأستشهاد بعدة روايات في هذا الصدد لا توضح فقط أن الله قد قطع عهداً علي شخص نبی الإسلام محمّد (صلي الله عليه و آله) حول استبدال النبي (ص) کما تعهد. و روي عن الإمام صادق (ع): لم يرسل الله نبي في بعثه، إلا إذا قطع عهداً لنبوة محمد (ص) و امامة علي لیؤمن به.
93- obtaining a divine treaty from the prophets about the Prophet of Islam (PBUH): This verse explains that all the prophets (as), according to the covenant and treaty that have been concluded with God, they were obliged if a prophet perceived one of the other prophets of God, must believe in him and help him. A clear example is the Prophet of Islam (PBUH). several narrations have been quoted in this regard that clarify that not only has God taken a covenant about the person of the Prophet (PBUH) of Islam, but also about the replacement of the Prophet (PBUH). It has been narrated from Imam Sadiq (as): God did not send any prophet on a mission unless He had taken a covenant that to Mohammad's prophecy (PBUH) and to the Imamate of Ali (As) to believe in.
93ـ گرفته شدن پیمان الهی از پیامبران درباره پیامبر اسلام (ص): این آیه این نکته را بیان می کند که تمام پیامبران (ع)، طبق عهد و پیمانی که با خدا بستند، موظف بودند اگر پیامبری از پیامبران خدا را درک کردند، به او ایمان آورند و یاریش کنند. مصداق روشن آن، پیامبر اسلام (ص) است. روایات متعددی در این زمینه نقل شده که روشن می کند نه تنها خداوند درباره شخص پیامبر (ص) پیمان گرفته، درباره وصی او نیز پیمان گرفته است. از امام صادق (ع) روایت شده است: خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر اینکه از او پیمان گرفت که به نبوت محمد (ص) و پیشوائی علی (ع) ایمان بیاورد.
94ـ Pأَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ کَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَO. (83/آل عمران)
94- Do they seek other than God’s religion? His religion this same is Islam; And all those who are in the heavens and earth voluntarily or by compulsion submit to His command, and they will be returned to Him. (83)
94ـ آيا آنها غير از آيين خدا می طلبند؟! (آيين او همين اسلام است؛) و تمام كسانى كه در آسمانها و زمين هستند، از روى اختيار يا از روى اجبار، در برابرِ (فرمان) او تسليمند، و همه به سوى او بازگردانده می شوند. (83 / آل عمران).
95ـ حبل الله: من القرآن و احادیث المعصومین (ع) و (مثل) یستخدم هذا الذي هو الغرض من "حبل الله" أي وسيلة اتصال مع طبيعة لله التقیة و إذا تم تفسیرها في القرآن أو اهل البيت (ع) في الروايات، لذلک فإن القرآن و أهل البيت، اهم جسر بین الإنسان والله تعالي. الشیء المثيرة للإهتمام هذا هو أن تفسير حبل الله لهذه الأمور، مشير إلي هذه الحقيقة أن الإنسان في الظروف العادية و بدون مدرب و دلیل، في اعماق وادي الطبيعة والأبار هي غرائز المتمرده سیبقی والجهل و الغباء و للتخلیص من هذا الوادي و الخروج من هذا البئر، إنها یتطلب لسلسلة واحدة قوية و مجال (من المعرفة) لإمساکها و الخروج. هذه الخیط القوی، هو نفس العلاقة مع الله من خلال القرآن و حامل القرآن و خلفائه الحقيقين الذین سیرفعون الناس من مستويات متدنیه و (الفقر الفكري والثقافي) و یرفع إلی السماء إلی التطور الروحي.
95- God's rope: From the Quran and traditions of the infallible (AS), such is used, which is the purpose of “hablullah “, any means of communication with the pure nature of Allah, and if interpreted in the Quran or Ahlul-Bayt (AS). In narratives, that’s why the Quran and Ahlul-Bayt, the most important bridge between humans and God, are Almighty. The interesting thing is that the interpretation of Hablulah about these matters points to the fact that humans in normal circumstances and without a coach and guide, at the depth of the valley of nature and the wells of rebellious instincts, and ignorance and foolishness will remain and for to get rid of this valley and get out of this well, it requires to the one strong string and field (of knowledge) which to grasp it and getting out. This strong string is the same relationship with God through the Qur’an, and the carrier of the Qur’an and his true successors are those who will raise people from low levels (intellectual poverty and cultural) and raise them to the sky to spiritual development.
95ـ ریسمان خدا: از قرآن و روایات معصومین (ع) چنین استفاده می شود که منظور از «حبل الله» هرگونه وسائل ارتباط با ذات پاک خداوند است و اگر در روایات به قرآن یا اهل بیت (ع) تفسیر شده، به این دلیل است که قرآن و اهل بیت، مهمترین پل ارتباطی بین انسانها و خداوند متعال هستند. نکته جالب توجه این که تعبیر حبل الله درباره این امور، اشاره به این حقیقت است که انسان در شرایط عادی و بدون داشتن مربی و راهنما، در قعر دره طبیعت و چاه غرایز سرکش و جهل و نادانی باقی خواهد ماند و برای نجات از این دره و در آمدن از این چاه، به رشته و ریسمان محکمی نیاز دارد که به آن چنگ بزند و بیرون آید. این رشته محکم، همان ارتباط با خدا از طریق قرآن و آورنده قرآن و جانشینان واقعی اوست که مردم را از سطوح پائین و پست (فقر فکری و فرهنگی) بالا می برد و به آسمان تکامل معنوی می رساند.
96ـ Pکُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْکِتَابِ لَکَانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَکْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَO. (110/آل عمران)
96- You are the best nation that has emerged among people, you enjoin what is good and forbid what is evil, and you believe in God, and if the people of the book believe in them, it is better for them. Some of them believe but most of them are transgressors. (110)
96ـ شما بهترين امتى هستيد كه در ميان مردم پديدار شده ايد، امر به معروف و نهى از منكر می كنيد و به خدا ايمان داريد و اگر اهل كتاب ايمان بياورند برایشان بهتر است، برخى از آنان ايمان دارند ولى بيشترشان فاسقند. (110 / آل عمران).
97ـ Pمَا کَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ مَا کَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لٰکِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشَاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌO. (179/آل عمران)
97- It was not like that God left the believers as you are, Unless He separates the impure from the pure. And it was not the case that God inform you of the secrets of the unseen so that you would know the believers and hypocrites in this way; This is against the divine tradition; But God chooses whoever He wants from among His messengers; And He gives up him some of the hidden secrets that are necessary for His leadership position. So now that this world is a testing ground for parity and impurity, believe in God and His messengers! And if you believe and practice piety, it will be a great reward for you. (179)
97ـ چنين نبود كه خداوند، مؤمنان را به همانگونه كه شما هستيد واگذارد؛ مگر آنكه ناپاک را از پاک جدا سازد. و نيز چنين نبود كه خداوند شما را از اسرار غيب، آگاه كند (تا مؤمنان و منافقان را از اين راه بشناسيد؛ اين برخلاف سنت الهى است؛) ولى خداوند از ميان رسولان خود، هر كس را بخواهد برمی گزيند؛ (و قسمتى از اسرار نهان را كه براى مقام رهبرى او لازم است، در اختيار او می گذارد.) پس (اكنون كه اين جهان، بوته آزمايش پاک و ناپاک است،) به خدا و رسولان او ايمان بياوريد! و اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد، پاداش بزرگى براى شماست. (179 / آل عمران).
98ـ Pلَيْسَ بِأَمَانِيِّکُمْ وَ لَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْکِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَ لَا يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيّاً وَ لَا نَصِيراًO. (123/نساء)
98- It will be neither after your hopes nor the hopes of the People of the Book: whoever commits evil shall be requited for it, and he will not find for himself any guardian or helper besides Allah. (123)
98ـ (فضيلت و برترى) به آرزوهاى شما و آرزوهاى اهل كتاب نيست؛ هر كس عمل بدى انجام دهد، كيفر داده می شود؛ و كسى را جز خدا، ولّى و ياور خود نخواهد يافت. (123 / نساء)
99ـ امتیازات حقيقة و مزیفة: فیما یلی هذه الآية و التي کان المسلمون و أهل الكتاب یفتخرون بها. يقول اصحاب الکتب السماویة: كان نبينا قبل نبیک و كتابنا
اقدم من كتابك. فقالوا أمام المسلم: نبينا، و ختام الأنبياء و كتابه آخر و أكمل كتاب السماوي و لذلک لنا امتیاز منک. لكن هذه الآية والآية التي تلیها عبرت عن أن هي القيمة الوجودیة للأفراد و ثوابهم و عقابهم لا علاقة لها بادعاءاتهم و رغباتهم؛ بل يعتمد فقط علي الإيمان والعمل الصالح. هذا مبدء ثابت والتقليدي غير قابل للتغيير أن جميع الأمم متساوية معه. نعم، فالقرآن وحده یعتبر أن کل الانتماءات المدعیة و الخیالیة والاجتماعية والعرقية و مشابهما إلی دین واحد عدیمة الفائدة له و أساس الإيمان في أسس تلك المدرسة (و هو الاستسلام للوصايا الإلهية) و العمل علی برا مجها. قد أو خلت.
99- Real and fake privileges: Below this verse is quoted, which Muslims and the people of the book each were proud of the other. Those having heavenly books would say: our prophet was before your prophet, and our book is older than your book. In front of the Muslims, they said: Our prophet, the last of the prophets, and his book are the last and most complete heavenly book, and so we have a privilege over you. But this verse and the next verse express that the existential value of individuals and their reward and punishment have nothing to do with their claims and desires; Rather, It depends only on faith and righteous deed. This is a constant principle and tradition is unchangeable that all nations are equal against it. Yes, the Quran alone considers all claims of imaginary social, racial, and similar affiliations to one religion to be useless, and the basis of faith in the foundations of that school (which is submission to the divine commandments) and acts to its program have been introduced.
99ـ امتیازات واقعی و دروغین: در ذیل این آیه نقل شده که مسلمانان و اهل کتاب هر کدام بر دیگری افتخار می کردند. اهل کتاب می گفتند: پیامبر ما قبل از پیامبر شما بوده و کتاب ما از کتاب شما سابقهدارتر است. در مقابل مسلمانان می گفتند: پیامبر ما، خاتم پیامبران و کتابش آخرین و کاملترین کتب آسمانی است و بنابراین ما بر شما امتیاز داریم. اما این آیه و آیه بعد بیان کرد که ارزش وجودی اشخاص و پاداش و کیفر آنها هیچ گونه ربطی به ادعاها و آرزوهای آنها ندارد؛ بلکه تنها به ایمان و عمل صالح بستگی دارد. این اصلی ثابت و سنتی تغییر ناپذیر است که تمام ملتها در برابر آن یکساناند. آری، قرآن همه وابستگی های ادعائی و خیالی و اجتماعی و نژادی و مانند آن به یک مذهب را به تنهائی بی فایده می شمرد و اساس را ایمان به مبانی آن مکتب (که همان تسلیم محض به اوامر الهی است) و عمل به برنامه های آن معرفی میکند.
