همه‌چی آرومه؟

چطور وقتی کسل هستیم حال و هوای‌مان را عوض کنیم.

روزهایی در زندگی همه‌ی ما هست که حال‌مان خوش است. پر از آرزو و هدف و خوش‌بینی و امید به آینده هستیم. ذهن‌مان مثل ساعت کار می‌کند. هوش اجتماعی‌مان در بالاترین کیفیت است و راه دوری نمی‌رود اگر راه برویم و زیر لب زمزمه کنیم: همه‌چی آرومه، من چقدر خوشحالم.

ولی زندگی همیشه اینطور نیست. انسان بودن یعنی همه‌مان کم و بیش سوار آسانسور حالات روحی هستیم. گاهی رو به بالا می‌رویم و گاهی سهم‌مان طبقات تاریک پایینی است. احساس اضطراب و نگرانی می‌کنیم، حس می‌کنیم تنها و بی‌کس مانده‌ایم و آرزوهایمان هیچ‌گاه قرار نیست برآورده شوند. بی‌انرژی می‌شویم و بدبینانه ساعت‌ها خودمان را ملامت می‌کنیم.

از آن‌جایی که گذر همه‌مان به این طبقات پایینی می‌افتد بد نیست فکر کنیم در این مواقع چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم برای اینکه حال‌مان بهتر شود. برای بهتر فهمیدن موضوع بگذارید اول ببینیم این حالت‌های روحی مختلف چه هستند و از کجا نشات می‌گیرند.

حالات روحی نتیجه‌ی مستقیم شیوه‌ی تفکر ما هستند: آن‌چه در مورد دیگران و اتفاقات زندگی در ذهن ما نقش می‌بندد. افکار نگران‌کننده احساس اضطراب می‌آورد و افکار پر از ناامنی به انسان احساس ناامنی می‌دهد. از سوی دیگر افکار امیدوارانه احساس امید می‌آورد و افکار خوش‌بینانه احساسات خوش‌بینانه به دنبال دارد. حالات روحی شبیه وضعیت آب و هوایی هستند. ما می‌دانیم از پس ابرهای تیره و صدای رعد و برق دیر یا زود خورشید و آسمان صاف و آبی پدیدار می‌شود. حالات روحی ما هم چنین وضعیتی دارند، اگر همین مثال را به خاطر بسپاریم.

حالا می‌خواهیم ببینیم چطور می‌توانیم به حال خوب‌مان تدوام ببخشیم و از پس حال بدمان بربیاییم:

از خودتان بیشتر مراقبت کنید.

میان سلامتی جسمی و روحی ارتباط مستقیم وجود دارد. وقتی حال روحی‌مان خوب نباشد، سیستم ایمنی بدن‌مان ضعیف می‌شود و راحت‌تر سرما می‌خوریم. خواب شاید می‌تواند مهم‌ترین عامل باشد؛ یک خواب خوب و عمیق و کافی می‌تواند تاثیر شگفت‌آوری در بهتر شدن حال‌مان داشته باشد. فعالیت ورزشی یکی دیگر از کارهایی‌ست که ذهن را آزاد می‌کند و ما را به حال خوش‌مان نزدیک‌تر می‌سازد. هرکار دیگری که بتواند ذهن‌مان را آرام کند، از مدیتیشن گرفته تا نفس‌ کشیدن‌های عمیق چند دقیقه‌ای ارزش امتحان کردن را دارد.

آن‌چه حواس‌تان را پرت می‌کند را پیدا کنید.

از آن‌جایی که افکار ما احساسات ما را می‌سازند، هرچیزی که بتواند شما را از آن حال و هوای گرفته بیرون بکشد می‌تواند به فکر کردن بهتر و داشتن احساس بهتر کمک کند. به یکی از دوستان‌تان که شوخ و پرانرژی‌ست زنگ بزنید و با او صحبت کنید. به دیگران کمک کنید و از حال خوب‌شان لذت ببرید. هوای بیرون خوب است؟ کمی قدم بزنید. آن چیزی که حواس‌تان را از افکار منفی پرت می‌کند را پیدا کنید و انجام‌ش بدهید.

دورنمای ذهنی‌تان را دریابید.

واضح‌تر بگویم، دورنمای شاکر و مثبت ذهنی‌تان را دریابید. وقتی حال‌مان بد است، تمام خوبی‌های زندگی را فراموش می‌کنیم. از‌ آنجایی که افکارمان تجربیات زندگی‌مان را می‌سازند، اگر تمام ذهن‌مان درگیر نداشته‌ها و کارهای نکرده‌‌مان و راه‌های نرفته‌مان باشد، آن وقت زندگی به چشم‌مان تماما تیره و تار است. اما اگر یادمان بماند سقفی بالای سر داریم، سالم هستیم، دوستان و خانواده‌ی خوبی داریم و موقعیت‌های خوبی که هنوز انتظارمان را می‌کشند، دورنمای روشن ذهن‌مان را پیدا می‌کنیم و زندگی آسان‌تر به نظرمان خواهد آمد.


پ.ن: این مطلب ترجمه‌ی آزاد من از این نوشته بوده و در مجله‌ی اینترنتی سان‌استار منتشر شده است.