در اول پست بگم که اگر حوصله دارید، برید بیماری هلندی و تاریچه اون رو مطالعه کنید. اینجا نمیشه کامل توضیح بدم.
خلاصش اینه که کشورهایی که منابع معدنی و نفتی داشتن معمولا درآمد بالایی داشتن و این درآمد رو مستقیم وارد چرخه اقتصاد و مصرف می کردن که این باعث می شد اوضاع مردم برای مدتی خوب بشه ولی بعد از مدتی درگیر تورم میشدن و از طرفی وقتی درآمدهای نفتی و معدنی به دلیل تحریم و یا افت قیمت کم می شد مردم و کشور دچار مشکل می شدن.
راهکار درآمدهای نفتی ایجاد صندوق توسعه و هزینه برای زیرساخت ها بود نه اینکه پول رو بدن برای واردات و خرج کنن.
توسعه زیرساخت مثل راه و جاده و کارخانه های مولد برای ایجاد شغل، آینده رو میسازه و پولی که در صندوق توسعه ذخیره بود میتونست اقتصاد کشور رو در مواقع بحرانی حفظ کنه. کاری که ایران نکرد ولی کشورهایی مثل قطر و امارات انجام دادن.
نکته اینجاست که اشخاص هم میتونن گرفتار بیماری هلندی بشن، فرض کنید شما یه درآمد مشخصی دارید که با اون زندگی می کنید (سخت یا آسون)، حالا یکدفعه دآمدتون اضافه میشه و یا یه پولی بهتون میرسه. خیلی از اشخاص این پول رو خرج میکنن و میرن وسایل خونه میخرن یا ماشینشون رو ارتقاء میدن و سطح هزینه هاشون رو می برن بالا. بعد از مدتی که درآمدشون کم میشه و یا اون پوله تموم میشه، مشکلاتشون بیشتر میشه، چون به هزینه های بالا عادت کردن و حالا پولی نیست که ادامه بدن.
ولی شخصی که آموزش دیده باشه، وقتی درآمدش بیشتر میشه، بلافاصله خرجش نمیکنه، اول وارد فاز برنامه ریزی و سرمایه گذاری میشه. اول برای خودش صندوق توسعه درست میکنه و مازاد درآمدش رو سرمایه گذاری میکنه. ممکنه بگید آخر ماه پولی نمی مونه. زندگی سخت شده. ولی با اعداد کوچک هم میشه وارد فاز سرمایه گذاری شد. مثلا در ماه به اندازه ۱ میلیون تومان صندوق طلا میشه خرید. الان این عدد زیاد نیست ولی در دراز مدت تاثیر زیادی روی آینده شما خواهد گذاشت.
تو پست های بعدی در مورد جزئیات و نحوه کنترل هزینه برای ذخیره پول و نحوه سرمایه گذاری دقیقتر میگم. فعلا در مورد کلیات مطلب نوشتم و جزئیات و روش های عملی رو در آینده خواهم گفت.
با تشکر
