حادثه، به خیر گذشت؟ تلنگر،‌ چرا من!

سلام دوست عزیز
ممکنه این متن‌ها حالت و بد بکنه و فکر می‌کنم هیچ نکته‌ای واسه یادگیری هم نداره پس می‌تونی وقتت و بیهوده تلف نکنی.
.
.

اصلا فکرش نمی‌کردم اولین پستم با این موضوع شروع بشه ولی چیکارش میشه کرد دیگه.
مشکلات یکی دو تا نیست که، حالا با همه مشکلات کنار بیام. از فقر و نداری بگیر که قشنگ محتاج نون شب هستیم بعضی وقتا تا نداشتن آسایش خانوادگی و دعوا‌های همیشگی پدر و مادر یا خواهر و برادر. اگر تا حالا دعوا واقعی (زد و خورد منظورمه) در خانواده داشتین می‌دونین چی میگم و به نظر من از هر چیزی بدتره، وقتی آرامش نباشه شما خدا هم باشی تمرکز نداری، هیچ کاری نمیتونی بکنی.
چه ربطی به موضوع داشت این حرفا؟ خواستم اینو بگم شما هرچقدرم بدبخت باشی باز می‌تونه اوضاع از اینم بدتر بشه. داخل پرانتز بگم من اصلا فکر نمی‌کنم بدبختم من از این مشکلات استفاده کردم برای پیشرفتم. مثلا فقر باعث شده بیشتر کار بکنم، بتونم خرج خودم بدم و همینطور کمکی به خانواده بکنم. دعوا‌ها باعث شده خیلی چیزا یاد بگیرم واسه زندگی آینده خودم این مشکلات و نداشته باشم. از بحث دور نشیم. خدا روز بد نیاره ولی نصفه شب بود و منم به خیال نبود ماشین سرعت داشتم با موتور البته نه اونقدرا زیاد ماشینم از اون طرف با سرعت قشنگ خوردم به بغل ماشین و حسابی ماشین داغون شد :/ البته موتور منم داغون بود داغون‌تر شد. خودم بجز خراشیدگی دست چیزیم نشد.

اینجا همه میان می‌گن خدا رو شکر خودت چیزیت نشده به خیر گذشته و از این حرفا. ولی واقعا یعنی باید چیزیمم می‌شد مگه؟ راستش اولین بارم بود تصادف می‌کردم. اینقدر همیشه مواظب هستم و آروم میرم تا حالا هیچ اتفاقی واسم نیفتاده بود. تو عمرم تا حالا به هیچکس بدی نکردم (بجز خودم) حق هیچکس و نخوردم. مزاحم هیچکس نشدم. یعنی از اون آدم‌ها که هیچ کسی توقع همین تصادف و هم از من نداره و واسشون عجیبه. فیلم پسر شجاع و که دیدین؟ من نمی‌گم ولی بقیه می‌گن خیلی شبیه‌ هستی. تا جایی تونستم کمک هر کسی کردم. پول هیچ وقت واسم مهم نبوده وگرنه با دانشی که دارم همین الان می‌تونم خیلی وضعیت مالیم بهتر بکنم ولی اهداف مهمتری دارم که تاثیرش واسه تمام مردم جامعه هست و بجز زندگی خودم زندگی همه بهتر میشه.
فقط یک سوال از اولش تا الان که یک ساعت گذشته ذهنم درگیره با این همه تفاسیر، چرا من!؟ تلنگری از طرف خدا بود؟ نمی‌دونم، فقط از الان قطعا حواسم بیشتر جمع هست. نه به رانندگی (چون اون که مشکلی نداره) بلکه به زندگیم. حتما قرار نیست تصادف باشه، هر لحظه ممکنه دست ما از این دنیا کوتاه بشه اون‌ وقت چه اثری از خودمون باقی گذاشتیم؟ امیدوارم این تلنگر خدا روی من جواب بده و بالاخره آدم بشم و به خودمم اینقدر بد نکنم همینطوری که به بقیه نکردم و نمی‌کنم و سرباز امام زمان (عج) بشم.
در نهایت خدایا شکرت و می‌دونم تا وقتی من به اون اهداف نرسیدم نمیزاری به این راحتی‌ها چیزیم بشه.(الان از متن معلومه خیلی تصادف بدی بوده یعنی باید حداقل یک شکستگی می‌داشتم یا بیشتر توضیح بدم :دی)
.

.

اگر تا اینجا خوندی مرسی. قرار بود متن فقط فاز غم و ناراحتی داشته باشه. ولی چه کنم که بیشتر از این در توانم نیست.