گفتگو بهترین شیوه ارتباط و هم فکری است. این کنش اجتماعی از یک لحاظ به دو دسته تقسیم می شود:
الف ـ گفتگوهای بی هدف: در این گفتگوها هدف مشخصی پیگیری نمی شود. این گفتگو اغلب با بیان یک خبر و جمله شروع و بعد از بحث در مسایل گوناگون بدون نتیجه مشخصی تمام می شود؛ مانند اغلب صحبت ها در مهمانی و صحبت های داخل وسایل نقلیه عمومی و ...
ب ـ گفتگوهای هدفمند: این گفتگوها با هدف خاصی شروع و با نتیجه گیری تمام می شوند. این صحبت ها یا برای رفع و کم کردن سوء تفاهم هاست یا برای کشف حقیقت می باشد و یا ـ بدون توجه به درستی یا نادرستی مطلب ـ برای رقابت و غلبه بر طرف مقابل است.
نتیجه بخش بودن گفتگوهای هدفمند به مهارت طرفین، آشنایی و تسلط به موضوع وهم سطح بودن دو طرف گفتگو بستگی دارد. اگر طرفین گفتگو در یک سطح نباشند گفتگو حالت پرسش و پاسخ ـ فعال وانتقادی ـ پیدا می کند. صحبت های محفلی از صحبت های نوع اول است که یک موضوع یا مطلبی مطرح و حاضران در مورد آن بحث می کنند.
دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود
حافظ
