بسم رب الشهدا
خدایا نمیدانم چه بگویم یا چطور بگویم
آخر تو میدانی من حرف زدن بلد نیستم
آن هم درباره کسانی که حرف زدن دربارهشان ناممکن است تا جای آنها نباشی
فقط همینقدر میدانم و میتوانم بگوییم که در این آبادی هنوز هستند مردان خدا، مردان بی ادعا که همه چیزشان را فدا کردند تا فقط وطن بماند
وطنی که همه دشمنانش از برون و درون کمر به نابودی آن بسته اند
دشمنانی که همه قدرت هایشان روی هم نمیتواند در برابر اراده این مردان خدا ایستادگی کند.
ختم کلام:
از طرف خودم و همه:
ای مرد خدا، ای شهید یخ زده در ایمان، رحیم مجیدی شهادتت مبارک باد
برای ما دعا کن تا شرمنده شما نباشیم
هرچند که همیشه شرمنده شهداییم
