ای سید شهید سلام
وقتی این دلنوشته را مینویسم میدانم افرادی هستند که از تو کینه به دل دارند، بعضی ها هم تو را نفهمیدند و تورا به باد مسخره گرفتند ، با این که ناراحت میشدی از بی مهری مردم ولی به روی خود نیاوردی.
تا وقتی بودی یار و یاور مستضعفین بودی
یاد ندارم روزی از دوران مسئولیتت روز تعطیل داشته ای
یاد ندارم که بی اخلاقی کرده باشی به خلق الله
و همیشه به فکر معیشت مردم بودی و همان مردم تو را برای نگرانی هایت مسخره میکردنند
میگفتند چار کلاس بیشتر سواد ندارد در حالی که درس خوانده حوزه بودی و از خیلی ها عالم تر ولی هیچ جا در بوق و کرنا نکردی
در زمان تو مردم را نا امید نمیکردی، همیشه میگفتی که مسئول نباید مردم را نا امید کند و نا امیدی را در جامعه تزریق کند
تو همیشه برای شنیدن صدای محرومان به سفر های مختلف میرفتی که حساب این سفر ها از دست کاتبان در رفته است
تو برای ارتقای ایران مان روابط را با کشور های دوست و همسایه گسترش دادی و کاسه لیس غرب نبودی.
تو بودی که کارخانه ها را یکی پس از دیگری به کار میانداختی
در دوران تو هم چراغ کارخانه ها روشن بود و هم چراغ خانه ها
این مردم قدر تو را ندانستند و مستحق عذابی شدند به اسم نفاق
نفاقی که با شعار های پوپولیستی و عوام فریبانه میآید و با فساد و تبه کاری پایان میابد
و دود آن فقط در چشم مردم خواهد رفت
و اینقدر این نفاق ها و فساد ها به درازا خواهد کشید تا همان مردم بی مهر به دنبالت خواهند گشت
ای سید محرومان و ای شهید خدمت روحت شاد.
سلام ما را به سرورمان امام رضا برسانید.
