این روزها دلایل بسیاری برای عصبانی بودن و ناامید بودن وجود داره. خیلی از ماها منبع درآمدمون از بین رفته و راهی برای حل این مشکل روبرومون نیست. احساس درماندگی دقیقا همینه. من هم مثل تویی که داری این متن رو میخونی شبیه یک زودپز شده ام که سوتکام از فرت ناامیدی و عصبانیت در حال انفجاره. ولی میخوام اینجا بهت کمک کنم تا شاید با چند تا کار کمی دوام آوریت بیشتر بشه.
در داستان واقعی گیر افتادن یک کشتی در کوه های یخ، ناخدای کشتی برای اینکه خدمه کشتی خودشون رو نبازن و دوام بیارن، برای اون ها یک روتین در نظر گرفت شامل کارهایی مثل ورزش، خواب منظم، دورهمی و ... بود. همین برنامه ساده باعث شد تا خدمه تا رسیدن نیروهای کمکی یخ نزنن و زنده بمونن.
این روزها که احتمالا همه اش توی خونه هستی و کاری نداری، برای خودت یک روتین ایجاد کن. شاید خیلی شعاری باشه ولی انجام کارهایی به صورت منظم مثل ورزش کوتاه و پیاده روی، صبحانه منظم، اشپزی، کتاب خوندن، فیلم دیدن، مکالمه تلفنی، گوش دادن به موسیقی، و ... میتونه برات یک روتین ایجاد کنه که نجاتت بده. البته روتینت رو خودت باید بچینی و باید بهش تا جای ممکن پایبند باشی. برای همین لازمه که زیاد خوشبین نباشی و برنامه ریزی دقیق نکنی. خلاصه اش این که به خودت سخت نگیر توی این روتین.
وقتی آدم بیکار میشه ذهنش مدام جلوتر از خودش حرکت میکنه و حالاتی رو پیش بینی میکنه که 99 درصدش اصلا رخ نمیده. مثلا با خوت فکر میکنی که اگر تا فلان موقع اینترنت وصل نشه، پولم تموم میشه، فلان قسط رو هم دارم. اون روز چیکار کنم که تبونم قسط رو بدم؟
سعی کن برای بیش تر از یک روزت فکر نکنی. اجازه بده با مشکلات 20 روز آینده، 20 روز دیگه درگیر بشی. توانایی ذهن تو محدوده و اگر اینجوری خودتو اذیت کنی، زودتر از چیزی که فکرشو کنی، خسته میشی.
درسته که زمان حال، زمان خیلی دلنشینی نیست، ولی سعی کن در لحظه باشی.
ذهن ما عادت داشته که از طریق سوشال مدام در معرض اخبار کوتاه و سریع قرار میگرفته. اینکه فلان دوستم الان تو کافه چی سفارش داده یا فلانی پشت فرمون چی گوش میداده، ذهنمون رو به اخبار کوتاه معتاد کرده. برای همین الان هم ممکنه بدنمون برای خبر جدید درد بکنه (البته الان بیشتر دنبال اخبار مهم تر هستی). همین موضوع باعث میشه مدام سایت های خبری رو چک کنیم ببینیم ایا خبری از اتصال اینترنت شده یا نه. مطمئن باش اگر اینترنت وصل شه، قبل از سایت های خبری، دوستانت بهت اطلاع میدن.
بررسی سایت های خبری تو رو در معرض اخباری قرار میده که علاوه بر اینکه کمکی بهت نمیکنه، تو رو عصبانی تر میکنه. اگر یک خبر ببینی که اینترنت هفته دیگه وصل میشه یه جور عصبانی میشی و اگر خبری درباره اینترنت نبینی جور دیگه عصبانی میشی (با خودت میگی چرا براشون مهم نیست؟). خلاصه بهتره که ای چک نکنی یا چک کردنش رو توی روتینت قرار بدی، مثلا روزی یک بار، فلان موقع.
ما مدت هاست موقع خوردن غذا عجله داریم. غذارو میخوریم تا به کارهامون برسیم. الان که کار کمتری داری سعی کن موقع خوردن غذا، غذات رو آروم بجوی. به طعم غذا فکر کنی. بوی غذا رو بهتر بشنوی. میوه و سایر خوراکی ها هم همینطور. خیلی وقته که کمتر طعمشون رو درک میکنیم. این روزها سعی کن کارهات رو کندتر انجام بدی. اگر پیاده روی میکنی، آروم قدم بزن. موسیقی پلی نکن تا به کارهات برسی، بلکه بشین و با دقت به خود موسیقی گوش کن. به کلمات، به نت ها و به احساسی که اون موسیقی بهت میده.
فرض کن الان سال 86 هستیم. اون روزها آدم ها با تلفن ثابت با هم صحبت میکردن، قرار میگذاشتن و وقتی بیرون میرفتن، تلفن ها توی خونه میموند. از نظر اتصال به اینترنت الان شبیه همون سال هستیم. مکالمه عمیق تلفنی و یا حضوری رو تست کن. کمکت میکنه.
امیدوارم خوندن این متن بهت کمک کنه.
