امام خامنهای (مد ظله العالی) در کتاب «طرحِ کلی اندیشه اسلامی در قرآن» (جلسۀ 11) نقل میکنند که پیامبر، در حضور یک مسیحی بنا کردند به خواندن آیۀ 31 سورۀ توبه؛ معنای آیه این است که مسیحیان و یهودیان، عالمان و زاهدان خود و حضرت مسیح را پروردگاران و خدایان خود گرفتند، درحالی که خدای متعال فرمان داده بود که جز خدای واحد کسی را عبادت نکنند. آن مسیحی گفت این حرف درست نیست، ما کِی آنها را عبادت کردیم؟ و مفادِ پاسخ پیغمبر این است که بله، درمقابل آنها سجده نکردید، لکن آنچه آنها گفتند، بیقیدوشرط پذیرفتید؛ آنها در نظر شما حرامهای خدا را حلال و حلالهای خدا را حرام وانمود کردند و شما بیآنکه در صدد باشید واقعِ مطلب را بفهمید، آنها را بیقیدوشرط اطاعت کردید.
امام پس از مدتها سکوت دربارۀ دولت، فرمان «حمایت» صادر کردند؛ بنابراین فعلا وظیفۀ ما نه قطعِ امید و مطالبۀ استیضاح، که امر به معروف و نهی از منکر است؛ باشد که به جبران گذشته، رئیسجمهورِ «پُرکار»، «پُرتلاش» و «پیگیر»، «انقلابی» شود...
