جالب است که اینگمار برگمان و سیدمرتضی آوینی، با دلایل مشابه اما متفاوت، در ارتباط با استفاده از موسیقی در فیلم، خطر مشابهی را گوشزد میکنند:
«هر موزیکی را نمیتوان به عنوان موسیقی فیلم برگزید، چرا که موسیقی خود هنر کاملی است و نیاز به تصویر ندارد. […] تاثیر موسیقی بر «تجزیه و تحلیل عقلانی» متکی نیست، حال آنکه سایر عوامل بیانی در سینما بر تجزیه و تحلیل عقلانی اتکا دارند. […] بنابراین، شما از میان عوامل بیانی، موسیقی را سریعتر جذب میکنید و بدین ترتیب، موسیقی در فیلم اصالت پیدا میکند و از همۀ عوامل دیگر مهمتر میشود. در این حالت موسیقی برای آنکه محتوای خود را بیان کند نیازی به تصویر و یا سایر عوامل ندارد، اما تصویر محتاج به موسیقی میشود؛ حال آنکه موسیقی فیلم نباید اصالت پیدا کند بلکه باید مکمل سایر عوامل باشد. / با موسیقی جذب کردن هنر نیست. اگر هم هنر باشد، هنر موسیقیدان است نه سینماگر.» سیدمرتضی آوینی
