من تهران بودم ، تا دیروز . دیروز اما آمدم به قم ، برای دیدن یک عزیز ، یک تک دلبر طلایی! از همیشه زیبا تر بود و من هم در طاق ورودی خیره از نورش ایستاده بودم! آری اینجا بودم که خبر آمد ، خبری که منتظرش بودم... و نه فقط من بلکه خیلیای دیگه. جنگ با آمریکا ، چیزی که از اول انقلاب برای بعضیا ترس و برای بعضیای دیگه حس بزرگ شدن میداد.
اما حالا چه میشود؟ خدامیداند ! جنگ جهانی؟ شاید ! نابودی آمریکا ؟ شاید!!!! نابودی ایران!؟ خدانکنه... صلح ؟ .... صلح؟ بعد این همه مذاکرات ؟ ... دلم چرکین است وقتی آقایانی شعارهایشان این بود که فردا ، فردای گفتمان است و کسانی که هشت سال قرار بود هم چرخ سانتریفیوژ هارا بچرخانند و هم چرخ اقتصاد و در حالیکه نه کنار گود سیاست بلکه گرداننده ی سیاست بودند و نه دست بسته و منزوی بلکه با دستی باز سالهای سال اقتصاد را آن طور که دوست داشتند رقم زدند و نتیجه را به دیگری منسوب کردند که «من نبودم دستم بود».
کسانی که گفتند اگر آقای فلانی بیاید جنگ میشود و به محض ورودشان به دولت یکی یکی ترور ها شروع شد و.. الان هم جنگ! وکسی نیست که بگوید آقای بهمان ! ....
بماند ، من قضاوت نمیکنم و تنها به نظاره نشسته ام... پیروز این دروغ ها کیست؟
شخصی پیام داده بود که ترامپ قرار بود در های جهنم را روبه حماس باز کند و مهلتی ۲۴ ساعته داد... و نکرد! قرار بود روسیه را تحت فشار قرار دهد برای صلح با اوکراین... که نکرد . قرار بود با چین جنگ تجاری کند و تعرفه هارا بالا برد و.... نشد ! انصارالله یمن رو تهدید کرد... نتونست! کانادا.... بازم نتونست!
نمیدانم شاید ترامپ کمی زیادی چرت و پرت میگوید! حرف از عملیات موفقیت و صلح میزند درحالیکه نه عملیاتش موفق بوده است و نه الان که ایران دست برتر دارد، وقت تسلیم و صلح! شاید بگویی کدام دست برتر؟ میگویم اگر اسرائیل کم نیاورده بود چه نیازی داشت به آمریکا ؟ درحالیکه ایران با پدافند های بومی خودش f35 هارا (اولین بار در دنیا) هدف قرار گرفت و...
اما نه ، من تحلیلگر نیستم ! من نویسنده ام ... پس مینویسم : آفتاب امروز خیلی زیبا طلوع کرد و خط افق را سرخ تر از همیشه روشن کرد... صدای پهباد ها تکراری اند اما صدای کودکان نه . هنوز زخم های دماوند ترمیم نشده ، دماوند با قدس هم درد است . به یاد شعر بهار ... برکش زسر این سپید معجر... دلم آرام است ، من عشق دارم و عشق سرخ است.شاید من هم آخر به رنگ عشق درآمدم... آنوقت من هم عضوی از پرچم ایران میشوم ، تا شاید افرادی بیایند و این پرچم را ، آن سبز رنگ بالایش را زیبا بسازند .
