مهارت پوست کلفتی

قضیه مربوط به محیط کاریه و تغییراتی که به مرور تو آدم های نسل جدیدتر و طبیعتا فرهنگ سازمان ها وارد شده. قبلا شاید داد و بیداد کردن مدیرها سر کارمندها برای نرسیدن کارهاشون مرسوم بوده ولی الان واقعا مرسوم نیست و فاجعه به بار میاره. بسته به سازمانش دوز فاجعه متفاوته ولی به عادی بودن قبل هم نیست. مثل کتک زدن معلم ها در مدرسه که الان اگه اتفاق بیوته تا دادگاه هم ممکنه قضیه بالا بره.

موضوع بعدی کار، ددلاین و فشار کاری هست. اینکه آدم بتونه نسبت به تغییرات پوست کلفت بشه، داد و بیداد، فورس زمانی و هیچی کاری رو به خودش نگیره. بندازه گردن محیط، شخصیت طرف مقابل، آب و هوا و آلودگی و خلاصه هرچی به جز خود آدم!! کاره دیگه. یه وقت دیر و زود میشه. یه وقتایی لازمه آدم بیشتر بمونه، شل کن برهههه. severance یه چیزای خوبی هم داره. اینکه کار رو تو زندگی شخصی نمیبری.

کار همیشه هست، فشارش همیشه هست، ددلاینش همیشه هست، آدم احمق تو محل کار همیشه هست، آدم زودجوش بیار همیشه هست، آدم پرحرف، فضول و.. همیشه هست. تو نباشی یکی دیگه به جای تو! اون تو خودت خیییلییی مهمتر از همه چیه، که بابت بالا پایین کار سلامتیت رو بذاری. بیا بپذیر که اینا هستن و یاد بگیر بابت این چیزا سلامتیت رو نذاری وسط. همینه که هست. یه وقت زودتر میری یه وقت بیشتر میمونی. هرجا محیط کاری تو ایران بری ایده آل که نیست. 2 تا خوبی داره 3تا بدی. تا بفهمی چه چیزی رو دقیقا میخوای تو محیط کاریت باشه و چه چیزی دقیقا نباشه، بیا و فلکسبیلیت رو بیشتر کن.

فعلا به جز پذیرش و آمادگی براش نمیدونم چی بگم. مثل ترافیک مثلا. 7 ماه ترافیک خیلی زیاده و همینه که هست!

همه چیز میگذره نیلوفرجوون. همه چییزز. سعی کن یاد بگیری مسائلو آسونتر بگیری. یه هفته، یه ماه دیگه یااادتم نمیاد مسائلی که برای گذروندنشون اینقد سخت گرفتی رو..