اول از همه برایم عجیب بود که نمایشگاهی از دیزنی برپا شود که مگر اینها استکبار نیستند؟ خلاصه که رفتیم تا این گنجینه را نگاه کنیم. چندتا کتاب بیشتر نبود اما واقعاً تماشایشان جالب بود. کلاً تماشای کتابهای قدیمی مخصوصاً اگر از جایی شبیه دیزنی بیایند جذابتر است. اینکه چطور کتاب چاپ میکردند و چطوری تصاویر را میکشیدند. خیلی زیبا بودند و داستان انیمیشنهای دیزنی بودند و البته یکی از کتابها هم اگر الان درست یادم باشد داستان خودش را داشت. یکی از کتابهای هم با امضای خود والت دیسنی بود که تماشایش خیلی به من کیف داد. انگار به یک بخشی از تاریخ نگاه میکردم. تاریخ چیزی که به عنوان یک کودک فوقالعاده بود اما الان حتی ناراحتم هم میکند. ای کاش میشد کتاب را ورق زد یا لااقل یک کیآر میساختند که بقیۀ صفحات را هم ببینیم چون فقط یک صفحه ازشان باز بود و البته یکی دوتا تصویر هم بالای سر هر کتاب چاپ شده بود. اما مهمتر از آن خود کتابخانه بود که چقدر ساختمان زیبا و باحالی بود و واقعاً دلنشین بود. برعکس اینکه شاید یک کتابخانه باید پر کتاب باشد اینجا انگار به اندازه بود یعنی فضایی برای خواندن و نفس کشیدن هم گذاشته بودند و واقعاً تماشایش برایم شگفتانگیز بود و یک «ای کاش!» سهتا آرزو داشتم و یکی از این کتابخانهها را درست میکردم.
