یک‌ سخن کوچک از وسط معرکه

به طرف اول: روزگاری بود که شما نبودید. چیزی بود به اسم رادیو، صدایی پخش می‌کرد به اسم آژیر قرمز. آقایی بود که می‌گفت صدایی که می‌شنوید آژیر قرمز است. ما همه چراغ‌ها را خاموش می‌کردیم (به زبان امروز برق و روشنایی را قطع می‌کردیم) و به پناهگاه می‌رفتیم.

به طرف دوم: چیزی هست به اسم فیلترینگ. معنی واقعی آن افزایش هزینه است برای کسب و کارهای الکترونیک بر پایه اینترنت.‌ معنای بدتری هم برای عموم دارد، یعنی کاشتن اجباری بدافزارها در دستگاه‌های همگان، از تلفن همراه تا کامپیوترها. در واقع فیلترینگ وجود ندارد، تا زمانی که شبکه هست می‌توان راهی یافت. در واقع برای مقابله با تروریسم پلتفرم داخلی و خارجی فرقی ندارد، تروریست از هر دو می‌تواند استفاده کند حتی پیامک.

برای طرف اول: هیچ‌کس نمی‌خواهد جان خودش و دیگران را به خطر بیندازد. حتماً حفظ جان عزیزان برای کسی که با قطع اینترنت (بخوانید همچون قطع برق) کارش معلق شده با وجود ضرر زیاد مهم است. کار و پول را برای چه می‌خواهیم؟ قطعاً برای زندگی.

برای طرف دوم: برای حذف فیلترینگ کسانی باید هزینه می‌دادند، ندادند. این‌ها به هر دو طرف صدمه می‌زنند، امنیت را به خطر می‌اندازند و هزینه کسب و کار اینترنتی را بالا می برند. در آخر هر دو طرف به همراه وسط معرکه که دستش به هیچ‌جا بند نیست آسیب میبینیم.

برای هردو طرف به همراه وسط معرکه: حذف فیلترینگ به منافع آدم‌هایی صدمه می‌زند و آن‌ها واکنش نشان خواهند داد، لابی خواهند کرد، پلتفرم‌های داخلی را جلو خواهند انداخت و هزاران آزار و اذیت‌ دیگر.

سخن آخر: برای منافع مشترکی که مال همه ماست به طرف اعتماد به همدیگر حرکت کنیم. حتماً و حتماً و حتماً هر کسی قدمی به جلو بردارد قلبی گشاده مقابل خود خواهد یافت. ‌ به طرف همدیگر برویم.

پی‌نوشت ضروری: دوستانی از هر دو طرف که در کامنت‌ها و پست‌ها در حال متهم کردن یکدیگر هستند توجه داشته باشند که غیر از حاکمیت و مردم جامعه دسته سومی هم داریم که به راحتی نادیده می‌گیریم. این دسته سوم پنجه در هر دو بخش دارد. نگاهی به مدیای فارسی‌زبان دشمن کشور بکنید. بسیاری از آنان ریزه‌خوار حاکمیت بودند و از طریق رانت از همین سیستم به ثروت رسیدند و هم اکنون دشمن مردم و حاکمیت هستند. دسته سوم هنوز وجود دارند و اگر حاکمیت به دلیل موانع اقتصادی ناشی از تحریم گرفتار رانت شده مردم جامعه هم به علت گرفتاری ناشی از شرایط جامعه دچار تنفر و‌ خشم شدند و عوض گرفتن گریبان دسته سوم (که تا زمانی که از کنامشان در نیایند آنها را نخواهیم شناخت) گریبان همدیگر را می‌گیرند.