آنچه گذشت در فصل هفدهم باشگاه محتوا

سلام، من نگار هستم.

و این اولین محتوایی‌ست که اینجا به اشتراک می‌گذارم و در ادامه شما را به خواندن تجربه‌ام از شرکت در **فصل هفدهم باشگاه محتوا** دعوت می‌کنم.

پرده‌ی اول

کلاف سردرگمِ علاقه‌مندی‌ها

در مسیر شناخت خودم، درگیر کلاف سردرگمِ علاقه‌هام بودم تا اینکه چشمم به گره کورِ علاقه‌هام همان نوشتن و خلق محتوا افتاد.

با اینکه برای من نوشتن همیشه از حرف زدن سخت‌تر بود، اما همیشه یک کششی پر از ابهام و ترس مثل عشقی یک‌طرفه به نوشتن و خلق محتوای متنی در درون من بود.

این تضادِ احساسات با من بوده و در اتاق ذهنم مدام این سؤال تکرار می‌شد که:

«نکند نوشتن و خلق محتوا همان گمشده و نقطه‌ی عطفِ داستان من است؟»

تکرار مداوم همین پرسش باعث شد تصمیم بگیرم در این مسیر حرکت و در این دوره شرکت کنم.

پرده‌ی دوم

چرا باشگاه محتوا؟

مدت‌ها بود که از طریق اینستاگرام با باشگاه محتوا آشنا شده بودم؛باشگاهی که در آن، عضله‌های مغز با کلمات دمبل می‌زنند!

چیزی که این دوره را از دیگر دوره‌های رایج بازار متمایز می‌کرد، فرصت بورسیه، پرداخت اقساطی و فضای رقابتی و پویای دوره بود.

علاوه بر سرفصل‌های جذاب، همراهی هوش مصنوعی در بخش‌های آموزشی، و همچنین دسترسی به ویدئوهای ضبط‌شده‌ی جلسات دوره‌های قبلی، از مهم‌ترین دلایل انتخاب من بودند.

پرده‌ی سوم

چه شد؟

دوره را با ارسال آزمون آغاز کردم و تمام تلاشم را به کار بستم تا یکی از دوازده نفر برتر باشگاه شوم و فرصت بورسیه را به دست بیاورم.

بعد از مصاحبه‌ی آنلاین و قبولی در بورسیه، با شوق فراوان هفته‌ی اول را شروع کردم. هر روز، با وجود خستگی بعد از ساعت کاری، در جلسات حاضر می‌شدم و تمرین‌ها را سر وقت می‌فرستادم.

اما از هفته‌ی دوم، با افزایش فشار شغلیم، همزمان حضور آنلاین در کلاس‌ها، انجام تمرین‌های باکیفیت و ارسال به موقع آنها سخت‌ترین چالش من بود.

با این حال، من تصمیم گرفته بودم جا نزنم و با تمام سختی‌ها سعی کردم با کمال‌گرایی خودم مقابله کنم و حتی با کمبود وقت ، تمام تمرین‌ها را انجام بدهم و برای گرفتن بازخورد، به کمک مربی گروه ارسال کنم.

پرده‌ی چهارم

همراهی در روزهای پرچالش

تقویم فصل هفدهم باشگاه محتوا برای من پر از چالش‌ها و اتفاقات کوچک و بزرگ بود؛

روزهایی که شاید پرتنش‌ترین و شلوغ‌ترین روزهای زندگی‌ام شدند.

اما باشگاه محتوا، در این فصل، تنها همراه قلممان برای بهتر نوشتن نبود؛

در روزهای تلخ و تار هم، **همراه قلبمان** بود.

ممنونم که تا پایان همراه من بودید 💛

امیدوارم تجربه‌ی من بتواند کمکتان کند تا با اطمینان

بیشتری در مسیر نوشتن و رشد قدم بگذارید