امید به نجات بواسطه ظهور ناجی موعود، تنها ایمان و اتصال بشر آخر الزمان به خداوند است.
بشری که رسالت انبیای سلف را عیناً و ذهناً از دست داده و خدای آسمانی نبوتها پاسخگوی گمشدگی او نیست
و وجودش را معنا و هویت نمی بخشد و گوئی خدای آسمان مرده است.
ناجی آخرالزمان همان ظهور خداوند در عالم خاک و از کالبد بشر است.
وعده ظهور ناجی موعود فقط مربوط به عرصه ختم نبوت و آخر الزمان هم نیست
ولی در این دوره این وعده و باور هزاران بار شدیدتر شده است
زیرا خلاء و فقدان خدای آسمانی و از میان رفتن ایمان عرصه نبوی موجب اوج گیری این باور بوده است .
عشق به دیدار خدا در عالم خاک عشق ازلی فرزندان آدم بوده است
و هرگز ایمان و اتصال به خدای آسمانی ارضاء کنندۀ دل و جان انسان نبوده است
و لذا پیامبر بزرگی چون موسی(ع) که مصاحب با خدا بوده در عطش دیدار با اوست که ماجرایش را درقرآن می خوانیم
بنابراین این عشق در انبیای سلف بمراتب بیشتر از مردمان عادی بوده است
و این است که پیامبر اسلام می فرماید که
«ای علی تو نور باطن همه پیامبران بوده ای و زهی افتخار بر من که تو را در بیرون از خود دیدار می کنم.»
از کتاب امام زمان کیست، بند 2-3 | اثر استاد علی اکبر خانجانی. دانلود رایگان کتاب امام زمان کیست از لینک زیر :
https://khanjany.org/product/who-is-messiah-pdf/
