آدم بی حوّا ، مثل تن بی روح است و حوا بدون آدم مثل روح عریان و بی تن و بی خانه است روحی ناامن و بیقرار و پریشان .
آدم بدون حوّا مثل خانه ای بی صاحب است و حوا بدون آدم مثل آدمی بی خانه و آواره است .
حوا برای آدم به مثابۀ معنا و روح و هویّت است و آدم برای حوا به مثابۀ امنیّت و حراست است .
حوا ، معنای وجودی برای آدم است و آدم هم مادۀ وجود حواست.
حوا از آدم امنیّت دنیوی و مادّی می خواهد و نهایتاً پول می خواهد وآدم از حوا امنیّت معنوی و حمایت عاطفی و روحانی می خواهد . و این مبادله ماده و معناست . حوّا ، معنای وجود است و آدم هم مادۀ وجود است . این دو به مثابۀ ماده و معنای وجود انسان هستند .
