عذاب مریب که بصورت وسواسهای گوناگون و آلرژیها و حساسیّتهای جسمی و عصبی و روانی و اعتقادی و کلامی بروز می کند و در بشر امروز به وفور یافت می شود موجب پاک شدن گناهکاران از اندیشه ها و اعمال و گفتار مشرکانه و مردّدانه و تهمت ها و بد گمانی هاست .
عذاب عقیم که بصورت افسردگی های روانی و بن بست های ذهنی و پوچی گرائی عقیدتی بروز می کند موجب پاک شدن انسان از خیال و آرزو پرستی و پرستش هوای نفس است و ظنّ پرستی را فلج می کند و ذهن را قفل می نماید و نوعی برزخ است که امروزه بخصوص تحصیل کرده ها و روشنفکران به اشد آن مبتلا می باشند .
عذاب یبور که بصورت شکست های متوالی در اهداف مادّی و معنوی ظاهر می شود حاصل شرک است و موجب شرک زدائی از وجود است و حاصل خودفروشی است و حاصل تبدیل نفس به مقام و ثروت و قدرت است که همۀ اینها را در مقابل چشم مشرکان باطل می سازد زیرا اعمال و اندیشه های مشرکانه محکوم به بطالت می باشند .
عذاب مهین که بصورت رسوائی و خفت و خواری و بدنامی و لعنت مردم بروز می کند و گناهکار را حتی در میان عزیزانش منفور می سازد ، حاصل مردم پرستی و ریاکاری با دیگران است و وسوسۀ ناس و ریاکاری و تظاهر و ظاهر پرستی را از انسان پاک می کند و از کار می اندازد .
عذاب سعیر که همان التهاب و گرگرفتگی و تشویش و اضطرابات دائمی است و گویا آدمی در آتش درونی می سوزد و بکلّی قرار و ثبات از او سلب می شود و مرتب می خواهد راه برود و خودش را مشغول کند تا از یاد خودش برود که حاصل انکار و نبرد درونی انسان با حقایق است وقتی که آشکار می شوند .... کامل بخوانید در:
📗 کتاب قرآن السّاعه،ص 168
✏️مؤلف : استاد علی اکبر خانجانی
📆 تاریخ تألیف : 1375 ه .ش
🔽برای دانلود این کتاب کلیک کنید. https://www.khanjany.org/quranasaeh/
