شعر و ترانه : جشن غدیر ۱۴۰۴

غدیر که می‌رسد، دلم

ره می‌سپارد به نجف

این جان پر از شور و نواست

ز عشق مولای رئوف

باید که بانگ سر دهم

 به شادی و شور و شعف

همه را مهمان کنم

 به محفل نور نجف

شربت و شیرینی 

بچینم بهر میهمانان شاه

تا چه چشمان می شود

روشن زشوق روی ماه 

بلوا فتاده بر دلم 

از شور ، پر از حرفهای راز

منتظرم میهمان بیاید

می کنم در خانه باز 

تا ببینند مردمان 

در این جهان و آن جهان 

روح تویی ، یار تویی 

امام مهربان تویی

اول و آخر عشق من 

حیدر تویی 

علی تویی 

یا حیدر کرار من 

یا مولا و سالار من

نامت زنده باد به دل‌ها

ای منبع خوبیها 

ای مظهر رشادت 

امروز روز مولاست 

روز غدیر آقاست 

شیرینی و شربت بچینید

جشن و شادی به پا شد

 -  -  - 

حجت بقایی

#تحقیق و توسعه