قبلا درباره خانم الیزابت لی استیوارت (خودش میگفت به من بگو لی و در سه چهار تماس صوتی و تصویری اسم من را "مژید" تلفظ میکرد!) نوشته بودم.
حالا به بهانه این ویدئو که پس از جنگ دوازده روزه ضبط شد، یک سری نکات دیگر درباره ایشان عرض کنم خیلی شلخته وار:
✅ مهم ترین دغدغه م قبل از ضبط این تک گویی این بود که مبادا از نتیجه گیری من برداشت غلطی بشود چون به لحاظ منطقی میدانیم که #تجربه_شخصی حجیت منطقی ندارد. اگر شما با یک آمریکایی حرف بزنی نمیتوانی درباره همه آمریکایی ها نتیجه گیری کنی. این یکی از اصول تفکر نقادانه است و در منطق به آن #استقرای_ناقص میگویند.
اما کدام استقرا در جهان علوم انسانی، مخصوصا وقتی درباره ملت ها حرف میزنیم کامل است؟ حتی همه پرسی ها هم خطاهای فاحش دارند.
بنابراین من حق دارم در یک فرصت بسیار کوتاه از تجربه یک مراوده فکریِ خیلی شفاف با یک آمریکایی که واقعا صلح طلب تر از او ندیده ام و در تصورم نمیگنجد چنین نتیجه بگیرم که در DNA آمریکایی ها قدرت طلب بودن هست. چون من این حرف را به عنوان تجربه زیسته یک نویسنده میزنم نه به عنوان یک زیست شناس یا مردم شناس، واضح است که حرفم آمیخته با صنعت ادبی و اغراق است. ولی باید از آن نتیجه ای گرفت که دور از واقعیت جامعه شناسانه نیست.
✅ خانم لی بلافاصله بعد از هفت اکتبر پروفایل اینستاگرامش را به یک شمعدان یهودی تغییر داد. من آهسته آهسته با او وارد گفتگو شدم و از تاریخچه این مناقشه و اشغالگری برایش گفتم. ایشان با اینکه دو تا مدرک تحصیلی دارد (کارشناسی ادبیات انگلیسی در جوانی و یک مدرک مذهبی از یک کالج آزاد زیر نظر کلیسای فرقه پرسبیترین پس از بازنشستگی) اما تقریبا از تمام تاریخ مناقشه فلسطین بی اطلاع بود. این را از قلم نیندازم که از گفتگو با ایشان پی بردم اکثر جامعه آمریکا (حتی همین دموکرات های تحصیلکرده خوره کتاب) هم از بیشتر سیاست خارجی کشورشان بی خبرند! این خیلی برایم دردناک بود! فجایع در حالی اتفاق می افتد که این آمریکایی های صلح دوست با مالیاتشان هزینه اش را تامین میکنند! 😔
خلاصه پس از گفتگوهای طولانی و مخصوصا پس از بالا گرفتن وحشی گری اسرائیل نظرگاه خانم لی هم تغییر کرد و وقتی من پروفایلش را به این شکل برایش درست کردم و فرستادم آن را در اینستاگرامش گذاشت. حتی بعدها گفت یک پنجم حقوقش را به سازمان پزشکان بدون مرز کمک کرده است که این یکی واقعا بی نظیر بود.
اما ایشان به طور مطلق خودش را در برابر تصاویر دلخراش غزه ایزوله کرده است و هرچه من قسم میخورم که به نظر #سوزان_سانتاگ بزرگترین اندیشمند عکاسی که هموطن خودت هم بوده "باید از نظر اخلاقی این تصاویر را نگاه کرد" قبول نمیکند. الگوریتم های سرکوبگر اینستاگرام هم بهش کمک میکنند که هیچ چیز آزاردهنده ای را نبیند و پی به عمق فاجعه نبرد. فقط یک جمله "اسرائیل پست است!" همین و تمام! کاملا وابسته به رسانه های رسمی آمریکا و وقتی ما اجازه ورود خبرنگاران رسانه های آمریکایی را به کشور نمیدهیم خیال می کند هیچ خبرنگار خارجی در ایران وجود ندارد!
