پرسپوليس تاريخ را مي نويسد


پرسپوليس با ارائه بازي هاي هدفمند و براي اولين بار در تاريخ فعاليت خود به فينال ليگ قهرمانان آسيا راه يافت. اما اين تيم پيش از اين، تجربه يك قهرماني و نايب قهرماني در رقابت هاي جام در جام آسيا(معادل آسيايي جام يوفا) و نيز 4 حضور پياپي را در نيمه نهايي جام باشگاه هاي آسيا( كه هنوز يك ركورد در آسيا است) و 2 حضور پياپي را در نيمه نهايي ليگ قهرمانان آسيا دارد.

اين پيشينه نشان مي دهد كه پرسپوليس برخلاف ادعاهاي هواداران استقلال تيمي غريبه در رقابت هاي باشگاهي آسيا نيست و اگر كمي خوش شانس تر مي بود حداقل يك قهرماني را در جام باشگاه هاي آسيا به دست مي آورد.

به واقع اگر ملاك را به تعداد حضور در رقابت هاي آسيايي، حضور پياپي در مرحله نيمه نهايي و ثبات تيمي منوط بدانيم پرسپوليس فراي همه جنبه هاي علاقه مندي نگارنده به اين تيم، هويت فوتبال باشگاهي ايران در رقابت هاي آسيايي به شمار مي رود.



اگر چه نبايد منكر تاثيرگذاري استقلال، پاس، ذوب آهن و سپاهان بر جايگاه تاريخي ايران در رقابت هاي آسيايي شد اما آنچه پرسپوليس را فراتر از همه اين تيم ها در آسيا قرار مي دهد همان اصل تداوم است. در نظر آوريد كه پرسپوليس 4 سال پياپي با بهترين نتايج خود را به مرحله نيمه نهايي آسيا رساند و حداقل در دو مورد با بدشانسي حضور در فينال و قهرماني آسيا را از دست داد. هر دو اين موارد هم در بازي مقابل پوهانگ استيلرز اتفاق افتاد. در ديدار اول پرسپوليس كاملا بر بازي مسلط بود و اگر قدر موقعيت هايش را مي دانست و محرمي پنالتي را از دست نمي داد آن تيم طلايي قهرمان آسيا مي شد. در ديدار دوم هم پرسپوليس و ستاره آن روزهايش علي كريمي با ارئه بازي هايي درخشان به نيمه نهايي صعود كرد و در حالي كه تا 20 دقيقه پاياني بر پوهانگ غلبه كرده بود دو گل دريافت كرد و دستش از جام كوتاه ماند.



كوتاه سخن اينكه رقابت هاي ليگ قهرمانان آسيا در معياري ملي در همه كشورها سنجيده مي شود و اينكه هواداران استقلال با كري خواني هايي نه چندان پسنديده 2 ستاره استقلال در رقابت هاي آسيايي را به رخ مي كشند، آن هم ستاره هايي كه در جام منطقه اي آسيا(با حضور 4 تيم) به دست آورده اند نشان دهنده اين نكته است كه همچنان براي رسيدن به وفاقي ملي در بزنگاه هاي مهم ورزشي درس هاي ناخوانده زيادي داريم و بايد روي اين فرهنگ كار كنيم.