[دغدغه‌های کاذب، عمر کوتاه زندگی]

در پی جریان قسمت قبل بر آن شدم تا دغدغه ی کاذب بعدی را مطرح کنم "وقت محدود زندگی"، پس از این افتتاحیه و معرفی شاید خیلی زود گارد بگیرید و بگویید که این کجایش یک دغدغه ی کاذب است؟ زندگی واقعا کوتاه است، این تقریبا در اذهان عمومی، در سال های پیشین، به درستی جا افتاده بود، بله زندگی کوتاه است و بهتر است هرچه سریع تر دست از تنبلی برداریم. اما میخواهم با پدیده ای شاید جدید، شاید ناشی از تکرار جمله ی "دنیا دوروزه" آشنایتان کنم.
امروزه حتی زندگی، شاید بیش از آنچه برای ما نیاز است طولانی باشد، مثلا 50 سال کافی است، یا از 70 سال به بعد دیگر زیادیست. اما نسل بعد چه تفکراتی نسبت به این مسئله دارد؟ بدیهیست که به لطف سیستم آموزشی کشور، اکثرا هیچ زمانی برای تخلیه ی هیجانات کودکانه شان ندارند و خانواده ها هم گاه به آن دامن میزنند. همه مان مواردی را دیده ایم که مادران برای درخشیدن و ممتاز بودن فرزندانشان آن هارا قبل از آغاز سن رسمی تحصیل با علومی که قرار است در مدرسه فرا گیرند آشنا میکنند. این چند پیامد مخرب در پی دارد، کودک با این روش خو میکند، به طور مثال عادت دارد به جای فرا گیری علوم در بستر آموزشی آن هارا در خانه فرا گیرد که در مقاطع بالاتر، کفگیرش به ته دیگ میخورد، دوم فضای مدرسه به عنوان مکانی بغرنج و حوصله سر بر که مدام دانسته های قبلی کودک را تکرار میکند تداعی میشود، سوم کودک با افرادی مواجه میشود که به وضوح از او کمتر میدانند، از طرفی قربان صدقه های خانواده هم به این امر کمک میکند تا کودک بسیار بلند پرواز بار بیاید.
و تنها پس از چند سال متوجه غولی به اسم کنکور شده و تمام دغدغه اش میشود کنکور که زمان گسترده ای از اون به یغما میبرد.
میبینیم که این نسل هیچ زمانی برای فراگیری معاشرات اجتماعی ندارد و در نتیجه جهان بینی او نیز به شدت کم میشود. طولی نمیکشد که فشردگی زمان زندگی تا قبل از نقطه ی حساس کنکور اورا به این نتیجه میرساند که زندگی خیلی کوتاه تر از آنچه فکر میکند است.گمان میکند از 30 سالگی به بعد دوران میان سالی است و خیلی زود به پیری میرسد. در صورتی که آن فرد نقشه های بزرگی برای زندگی خود دارد، پایان را در یک قدمی خود میبیند، در صورتی که به هیچ یک از آرزوهایش نرسیده، این مسئله یا اورا از تلاش وا میدارد، یا موجودی خشمگین تنها به دنبال شکست نخوردن بر اساس ذهنیتی غلط از او میسازد.

[دغدغه‌های کاذب، عمر کوتاه زندگی]