آیا اگر ایمان یا باور ما تنها با ورود یا خروج یک عامل مادی تغییر کند، این به معنای وابستگی آن به عالم ماده نیست؟
وقتی با فقر یا شرایط دشوار روبهرو میشوی، آیا میتوان آن را دلیل موجهی برای تخلف، خشونت، دزدی یا سوءاستفاده دانست؟
فقر ممکن است سر راه هر انسانی قرار گیرد. ایستادن در برابر بیعدالتی ارزشمند و شایسته است، و حمایت جمعی آن را استوارتر میکند. اما حمله به دیگران صرفاً بهخاطر فشار شرایط شخصی، نه عدالت را محقق میکند و نه شأن انسانی را حفظ.
