اگر بخواهیم بدون سوگیری و با ذرهبین به فضای فعلی اینستاگرام نگاه کنیم، مخاطبانِ این پلتفرم در شرایط فعلی به سه دسته تقسیم شدهاند:
1️⃣ گروهِ «سرمایهگذارانِ ناچار»: کسانی که هزینههای کلانی برای این فضا متقبل شدهاند و حالا، بدون داشتن جایگزینی مناسب، توانِ پذیرش زیانِ خروج و خداحافظی با ویترینِ کسبوکارشان را ندارند. 💸
2️⃣ گروهِ «لاکچریهایِ بیدغدغه»: همانهایی که اصرار دارند با وجود تمام تلاطمها، همچنان در اوج و بیمشکل دیده شوند و نمایشِ رفاه، تنها راهِ بقایِ حضورشان در این فضاست. 💅
3️⃣ گروهِ «منتظرانِ حادثه»: افرادی که در حالتی خنثی و خاکستری، صرفاً نظارهگرند و منتظر جرقهای یا خبری هستند تا از این سکونِ مطلق خارج شوند. ⏳
واقعیتِ این روزهایِ ما که سعی داریم چرخِ کسبوکارهایمان را دوباره به حرکت درآوریم، تلخ است: اینستاگرامِ امروز، دقیقاً حکمِ یک پنجرهی نورگیر را دارد. میتوان آن را باز کرد، میتوان از آن به بیرون نگاه کرد… اما حقیقت این است که منظرهای در کار نیست؛ بیرون، تماماً خالی است. 🌫️🚫
با این حال، در این فضایِ غبارآلود، ما همچنان به دنبالِ راهی برای اتصال و دیده شدن هستیم. اگر شما هم مثل ما، نگرانِ ناپدید شدنِ زحماتتان در این فضایِ نیمهجان هستید، راهکارهایی برای دسترسی و مدیریتِ پیجها وجود دارد. 💡
✍️پدرام شرفخانی
