روزهایی که مناسبتی هستند رو خیلی دوست دارم مثل روز دختر. نه بخاطر هدیه گرفتن !کلا آدمی نیستم که از نظر گرفتن هدیه خیلی خوشحال بشم،نه اینکه خوشحال نشم نه!هدیه گرفتن رو اتفاقا دوست دارم چون حس میکنم برای کسی ارزشمند بودم و با دیدن هدیه هربار یاد آن شخص میوفتم و در دلم خوشحالی میکنم. مسئله دوست داشتن یا نداشتن هدیه نیست!
من آدم محبت کلامی هستم یعنی از تبریک و قدردانی بسیار لذت میبرم.ارزش حرف زدن و قدردانی برایم بیشتر از هزار مدل هدیه های گران قیمت هست.
خیلی دوست دارم هر روز بهانه وجود داشت برای قدردانی .شاید همین که هر روز صبح از خواب بیدار میشوم و نفس میکشم هر روز بهانه ایی باشد برای سپاس و قدردانی.ولی کاش بهانه ایی هم بود که هر روز به یکدیگر تبریک میگفتیم.یعنی میتوان هر روز به یکدیگر یاداوری کنیم که زنده ایم،خداروشکر!؟
شاید بتوان هر روز از دوست داشته شدن،از زنده بودن،از عشق ورزیدن،از طبیعت،از مهر و محبت های اطرافیان قدردانی کرد .
روز دختر مبارک:)❤️
