واقعا بچه های این دوره زمونه، مخ تکنولوژی هستند؟

برنامه نویس کوچولو
برنامه نویس کوچولو


من مدتیه درباره آموزش فکر میکنم و تغییراتی که داره در صنعت آموزش رخ میده رو رصد میکنم. بیشتر هم توجهم روی دوران مدرسه ست و تحولاتی که میتونه توی مدارس اتفاق بیفته.

به یه موضوعی که زیاد فکر میکنم اینه که برای آینده بچه ها بهتره که در مدرسه چه چیزهایی یاد بگیرند؟ مهارت های نرم و کفایت اجتماعی که از واضحاته که در مدارس ما خیلی هم ضعف داره ولی منظور من بیشتر دانش و مهارت هاییه که برای کار و زندگی آینده لازمه.

به نظر شما بچه های امروز بیشتر از ما از کامپیوتر سر درمیارن؟ صرف اینکه از سن کوچیکتری درگیر دنیای دیجیتال شدن؟ دور و برم رو که نگاه میکنم انگار اینطور نیست؛ اگه ده پونزده تا دهه هشتادی فامیل و همسایه رو بخوام نگاه کنم که به نظر نمیرسه از کامپیوتر چیزی بیشتر از کارهای روزانه بلد باشن.

درباره یه سری نخبه کوچولو هم باید بگم که در همه زمان ها و دوره ها یه سری خوره ی تکنولوژی وجود داشته حالا یه زمانی تکنولوژی روز، اتومبیل بوده یا هواپیما یا حتی ساعت مچی. اون زمان هم یه سری با کنجکاوی روند پیشرفت اتومبیل ها رو دنبال می کردند و یا در این حوزه نوظهور مشغول کار و نوآوری بودند.

شاید نسل جدید اون زمان، خیلی بیشتر به اتومبیل علاقه نشون میدادن تا بزرگترها ولی این به این معنا نبود که در رانندگی یا ساخت و تعمیر قطعات خودرو هم مادرزادی ماهر باشن.

فکر میکنم امروز هم همینطوره و بزرگترها الکی فکر میکنن بچه های امروزی از کامپیوتر سر درمیارن در صورتی که اینطورها هم نیست. خیلی جای آموزش مفاهیم پایه کامپیوتر و سواد دیجیتال در برنامه مدارس و همینطور کلاسهایی که بچه ها دنبال میکنن کمرنگه.

نرم افزارهای تخصصی هم همینطور؛ این مدل درس دادن حسابداری بدون نرم افزار (که الان داداش کوچیکم داره توی هنرستان میخونه) چندان به دردی نمیخوره، یا آموزش بی کیفیت اتوکد و ... به بچه های عمران و نقشه کشی.

قصدم از این نوشته این بود که اگه یکی در سنین راهنمایی و دبیرستان از ما بزرگترا مشورتی خواست؛ مرعوب نسل دیجیتال بودنشون نشیم :) و بتونیم در راه یادگیری دانش و مهارت های روز کمکشون کنیم و مسیری پیش پاشون بذاریم.