من از سال 2012 اکانت اینستاگرام داشتم. از موقعی که هنوز دایرکت نداشت.فیلم نمی شد آپلود کنی و حتی سایز عکس ها ثابت بود.
یه مدت خیلی با دوستان تو جاهای مختلف بحث می کردیم راجع به سوشال مدیا و خصوصا اینستاگرام و وقتی نظر من رو در نکوهش! اینستاگرام می شنیدند، می گفتن که تاثیر اینستا رو ما نه تنها بستگی داره به این که چه اکانت هایی رو فالو می کنی بلکه این که از اکانت هایی که فالو کی کنی چه برداشتی می کنی و به عبارتی به درک و شعور خودت وابستست. طبیعتا منم توضیح می دادم که خیلی وقت گیره و ... و اونا در پاسخ اشاره می کردن به عکس های زیبا و فاخری که توش هست.
از چند ماه پیش اپلیکیشن اینستاگرام رو از آیفونم پاک کردم. اون قدری که فکر می کردم تاثیر مثبت نداشت رو ذخیره ی زمان.داشتم ناامید می شدم تا این که گذر زمان اثر خودش رو گذاشت و بعد یه دوره ی خماری به نقاهت رسیدم.دیدگاه امروزم اینه که اینستاگرام فقط وقت گیر نیست! چه بسا کسانی که بعد حذفش وقت اضافی رو صرف خوابیدن بیشتر می کنن( خجل) مساله ی اصلی با اینستاگرام این هست که روانت رو تخریب می کنه. ما ها یه سری راهب کاتولیک یا ملالت کش کوه های تبت نیستیم.ذهن ما ولع شدید برا فضولی و اخبار زرد داره.اصلا همینه که پایه و اساس اینستاگرامه.ببینم دوستم کجا رفته، اون یکی چی میخوره، فلانی چه قدر خوشبخته و ...اگر قرار به دیدن عکس های فاخر!! باشه سرویس های خیلی متنوعی حتی قبل از تر از اومدن اینستاگرام وجود داشتن که خیلی از ماها هیچ وقت سراغشون نمی ریم.حتی دیدم کسی که یک سری از اطرافیانش رو میوت کرده ولی باز اولین استوری هایی که می بینه برا اوناست! خودم هم در موقعیت مشابه قطعا همین کار رو می کردم
اینا رو گفتم که چی بشه.برای این که بگم چقدر خوشحالم از وجود داشتن ویرگول. تو دو ساعت وقتی که اینجا صرف کردم به قدری مطالب خوبی خوندم که دست و دلم به نوشتن تو فید خودم نمی رفت چون واقعا چیز آنچنانی بارم نیست =))) خلاصه که امیدوارم همین طور بمونه و آلوده به سانتیمانتالیسم نشه
