زندگی کردن هم جالبه ها!

دیروز روز عجیبی بود ، فکر کنم دراما های کتابخونه تمومی نداره-

بعد درس طاها هنگدرامشو اورد و با نیلو و سما و چندنفر دیگه دور هم نشستیم و داشتیم لذت میبردیم فیلم میگرفتیم میخندیدیم ک یهو ی ۲۰۶ اومد کنارمون پارک کرد توش دوتا ادم معلوم الحال (تاحالا ازین کلمه استفاده نکرده بودم چه بامزست) بودن ک از ده کیلومتری ام بوی فساد میدادن (از مردای اینشکلی متنفرم) خلاصه پیاده شدن یکیشون اومد بالا سرمون وایساد ، هممون یکم جمع و جور شدیم و منتظر بودیم برن ، ولی نرفتن شروع کردن با همه دست دادن پسرا باهاش دست دادن ولی اومد سمت ماها ترسیدیم واقعا ، بهش دست ندادیم ولی بازم وایساد ب طاها میگفت ساز بزن درصورتی ک صدای اهنگ ماشینشونو بلند کردن میرقصیدن ، یکی از پسرا ک همسن خودمونه ولی خیلی کوچولو تر میخوره بهش باشه ترسید سریع زنگ زد دوستاش از کتابخونه بیان (قیافش ک ترسیده بود خیلی خنده دار بود ولی همزمان به ما میگفت برید شما ما بعدا میایم اخه گوگولی اقاهه میتونست تورو تو یه لقمه بخوره😭)خلاصه همه جمع شدن نزدیک ماشینِ اون ادمای بی ادب (شما خودتون فحش خیلی سنگین در نظر بگیرید) ما هم رفتیم دیگ تا حدود ی ساعت بعدش وسایلامونو جمع کردیم رفتیم.

طاها رفته بود سرکارش منو نیلو هم براش اب و خوراکی گرفتیم رفتیم بهش سر زدیم پیشش نشستیم یکم،و اونجا فهمیدم وقتایی ک یکی ساز میزنه و من سریع رد میشم چقدر حس بدی داره یا وقتی کسی توجه نمیکنه ولی وقتی ینفر برمیگرده ی لبخند کوچیک میزنه یا یه حرف قشنگی چیزی میزنه یا چند دقیقه وایمیسه گوش میده چقدر حس خوبی میگیرم چقدر خوشحال میشم .. (البته همیشه دوست داشتم وایسم و گوش بدم ولی نمیدونم چرا روم نمیشد و حس میکردم اگه وایسم طرف راحت نباشه درصورتی ک اشتباه میکردمم)

چند دقیقه منم هنگدرام طاها رو گرفتم و نشستم زدم با اینکه دومین باری بود ک تو کل زندگیم دستم ب این ساز میخورد ولی با اعتماد بنفس نشستم چندتا خانومی خوشگلم بهم حرفای قشنگ زدن بجز اقای مغازه دار رو برو ک اومد ب طاها گفت کاش ب دوستتم یاد بدی بزنه چون اینی ک الان داره میزنه انگار اهنگ مختاره 🗣

چند دقیقه ای ک من به جاش نشسته بودم سریع کتاب جامعه‌شو اورده بود داشت میخوند این بچه خیلی تلاش میکنه توی همه چیز ، امیدوارم که ب چیزی که میخواد برسه :)

طاها میگفت