یه زمانی سربازها حرمت داشتن. یادمه بچه که بودم تاکسی ها از سربازها پول نمیگرفتن. اتوبوسها از سربازها بلیط نمیگرفتن. دکه ها از سربازها پول سیگار نمیگرفتن.
چی شد که به جایی رسیدیم وقتی جلو چشممون همون سرباز صفرها که اسلحه هم نداشتن رو داشتن لگد میزدن و گلوشون رو میبریدن جیغ و سوت و داد و هورا کشیدیم و خوشحالی کردیم ؟؟ لعنت به اینستاگرام و اون دو سه تا شبکه های ماهواره ای که هویتمون رو تغییر داد بدون اینکه خودمون بفهمیم !!
نمیدونم دنیا عوض شده یا ما عوضی شدیم ؟؟ الان دغدغه ما شده اینترنت، ولی چی میکشن اون خونواده هایی که بچشون سرباز بود و منتظر پایان خدمتشون بودن تا براشون زن بگیرن ولی دیگه هیچوقت برنمیگردن. خدا همشون رو رحمت کنه و به قبرشون نور بباره .
