🍷 برنامه‌نویسی در مستی: وقتی مغز از راه میان‌بُر می‌زنه

مقدمه

تا حالا شنیدی یکی بگه: «دیشب یه کم خورده بودم، ولی بهترین کدم رو نوشتم!»؟ شاید برات عجیب باشه، ولی توی جامعه‌ی برنامه‌نویس‌ها (مخصوصاً اونایی که شب‌زنده‌دار و اهل آزمون و خطا هستن)، کم نیستن کسایی که ادعا می‌کنن وقتی یه کم مستن، ذهنشون بهتر کار می‌کنه. حالا این یه توهمه یا واقعاً یه دلیل علمی پشتشه؟

بخش اول: وقتی مست می‌شی، چه بلایی سر مغزت میاد؟

الکل روی لوب پیشانی (frontal lobe) مغز اثر می‌ذاره. این قسمت مسئول تصمیم‌گیری، قضاوت و خودسانسوریه. وقتی این قسمت موقتاً کم‌فعال می‌شه:

• سانسور ذهنی کمتر می‌شه: آدم تو فکر کردن آزادتر می‌شه. کمتر به "اگه خراب شد چی؟" فکر می‌کنی.
• ریسک‌پذیری بیشتر می‌شه: شاید تو حالت عادی یه کدی رو ننویسی چون حس می‌کنی ممکنه جواب نده. ولی تو مستی می‌نویسی چون دلت می‌خواد امتحانش کنی.
• تفکر خطی کم‌تر، خلاقیت بیشتر: ذهن توی الگوهای تکراری گیر نمی‌کنه و گاهی به جواب‌هایی می‌رسه که تو حالت عادی اصلاً بهش فکر نمی‌کردی.

بخش دوم: چرا بعضی برنامه‌نویس‌ها توی مستی بهتر کد می‌زنن؟

1. خلاقیت لحظه‌ای
   کدنویسی فقط منطق نیست. گاهی باید خلاق باشی. مثلاً برای حل یه مشکل پیچیده، یه رویکرد جدید پیدا کنی. مستی می‌تونه ذهن رو از محدودیت‌های ساختاری آزاد کنه.
2. فلو (Flow) یا حالت "غرق در کار"
   برخی افراد می‌گن وقتی مستن، تمرکزشون بالاتر می‌ره چون دیگه درگیر فکرای مزاحم نیستن. (مثل: وای تسک دیگه‌م مونده، مدیر چی می‌گه؟)
3. بی‌خیالی از کمال‌گرایی
   برنامه‌نویس‌های وسواسی زیادن. ولی توی مستی دیگه اون وسواس کمال‌گرایی کم می‌شه. کد می‌نویسی، اجرا می‌کنی، می‌ری جلو. دیباگ بعداً!

ولی خب، همیشه هم گل و بلبل نیست...

• اشتباهات زیاد
  مستی ممکنه خلاقیتت رو ببره بالا، ولی دقتت رو می‌ندازه پایین. شاید یه کد خفن بزنی، ولی یه ; جا بذاری که فردا دیباگش دیوونه‌ت کنه.
• کدنویسی بدون یادآوری
  صبح بیدار می‌شی، نگاه می‌کنی به کدی که زدی. می‌گی: "من اینو نوشتم؟!" بدتر از اون وقتیه که نمی‌دونی این کد اصلاً چرا کار می‌کنه.
• تبدیل شدن به عادت مخرب
  اگر مغزت شرطی بشه که فقط توی مستی خوب کار می‌کنی، اون‌وقت وای به حالت. نه فقط برای سلامتی‌ت، حتی برای مسیر شغلی‌ت هم ضرر داره.

نتیجه‌گیری

برنامه‌نویسی در مستی ممکنه برای بعضی‌ها واقعاً تجربه‌ای خلاقانه باشه، ولی بهتره بهش مثل یه پدیده موقت نگاه کنیم، نه یه روش دائم. خلاقیت رو می‌شه با چیزای سالم‌تر هم تقویت کرد: مدیتیشن، پیاده‌روی، موزیک خوب، یا حتی یه چُرت کوتاه.

در نهایت، کدنویسی یه هنر ترکیبیه: یه ذره منطق، یه ذره شهود، یه ذره دیوونگی... ولی همیشه بهتره پشتش یه مغز سالم و آگاه باشه.