سید قسیم حسینی فرزند سید محمد عالم حسینی در سال 1369 (ه ش) در گذر بادمرغان ناحیه چهارم شهر هرات در یک خانواده ی اهل علم و دانش بدنیا آمد پدرش استاد زبان و ادبیات و تحصیل یافته پوهنتون کابل بود. خانواده اش همه دارای مدارک علمی ودانشگاهی بوده و در طول تاریخ از جایگاه خاصی در بین جامعه برخوردار بودند و در بست های مهم دولتی همچون وزرا، قضات بلندرتبه، معینان و روسای دانشگاه و دیگر ادارات دولتی کار کرده اند.
وی دروس ابتدایی خویش را در مکتب متوسطه ذکور بالیان و دوره لیسه را در مکتب لیسه مولانا عبدالرحمن جامی شهر هرات به اتمام رسانید، بعد از ختم مکتب وارد دانشکده زبان و ادبیات انگلیسی پوهنتون هرات شد و سپس ماستری خویش را در بخش مدیریت آموزش و پرورش از جمهوری اسلامی ایران دریافت کرد.
وی به زبانهای:
فارسی ( دری)
پشتو
و انگلیسی
آشنایی کامل دارد.
کارکردها و تجربیات:
رییس و موسس دارالمعلمین خصوصی استاد هدایت حسینی در شهر هرات.
استاد زبان در تربیه معلم خصوصی استاد ریاض.
استاد زبان و ادبیات انگلیسی در پوهنتون هرات.
استاد زبان انگلیسی در موسسه تحصیلات عالی و انستیتوت علوم صحی عاطفی در هرات.
آمر دیپاتمنت زبان و ادبیات انگلیسی در لیسه عالی سلطان غیاث الدین غوری هرات.
عضو و همکار قلمی با مجله ی دوربین در هرات.
رییس شورای مکتب خصوصی هیواد۲.
عضو شورای مردمی در گذر بادمرغان.
مهارت ها:
آشنایی و تدریس پروگرام های کامپیوتر IT.
تصدیق نامه های متعدد از اشتراک در سیمینار های رهبری و مدیریت، روش های تدریس و پلان و استراتیژی سازی.
سرگرمی و علاقه:
وی طبع شعری داشته و در قافیه سرایی و اشعار فی البداهه مهارت دارد.
:نمونه ی شعرش
هنوزم هوس دیدار روی تو بود
بینایی من هلقه ی گیسوی تو بود
سالهاست که ندیدم رخ تابنده تو
نتواند آسوده دلی که در سودای تو بود
دیده بینا میشود ار برود سوی نگار
دیده من که مدام بر رخ رعنای تو بود
گویند طبیبان شهر که دیوانه شدی
دیوانه چه داند که چه گوید به زبان
زان که با موی سپید و دل رنجیده و پیر
هنوز هم عاشق و دیوانه ی رخسار تو بود.