سایهٔ جوانی..

آه ای سایهٔ جوانی ام، در پی چه بروم؟ این جهان زندگی را می درد تا زندگی هدیه کند. اما زندگی، به خودیِ خود همین لحظه هاست؛ لحظه هایی که از دل‌‌ِ همان دریدگی ها بیرون می آیند تا نشانمان دهند که روزنه ی دل های منتظری که نمی دانند خسته باشند و یا همچنان منتظر، خالی از نور و امید نیست، بلکه بی انتهاست، حتی بعد از نابودی به دستِ همان دریدگی ها.