تفاوت عقد قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی

در برخی از قراردادها، مدت قرارداد از جمله ارکان تشکیل  دهنده آن محسوب می‎شود، مثل قراردادهایی که موضوع آن ارایه خدمات یا انجام کار است و یا در قرارداد اجاره که تاریخ از جمله شرایط صحت و درستی آن است؛ به نحوی که اگر مدت اجاره معلوم نباشد، قرارداد باطل است.


حتما” تاکنون با کلمات اشخاص حقیقی و حقوقی به خصوص  در فرم های اداری و بانکی یا قراردادهایی دیگر مواجه ‎شده اید. با مجله پیام دلتا همراه باشید تا از تفاوت عقد  قرارداد با اشخاص حقیقی و حقوقی آگاه شوید.

شخص حقیقی و حقوقی

شخص حقیقی: هر فرد زنده  دارای یک شخصیت حقیقی  که با فوت او این شخصیت از بین می‎رود .شخص حقیقی دارای یک سری خصوصیات مختص خودش است که پس از تولد آن فرد با آن مشخصات شناخته می‎شود مانند: نام, نام خانوادگی, تاریخ تولد, کد ملی, شماره شناسنامه و …..

شخص حقوقی: شرکت ها هستند که پس از طی مراحل قانونی ثبت می‎شوند و با منحل شدن شرکت، شخصیت حقوقی آنها از بین می‎رود. اشخاص حقوقی نیز دارای یک سری خصوصیات مختص خودشان هستند و با آن مشخصات شناخته می‎شوند مانند: نام شخص حقوقی, تاریخ ثبت, شماره ثبت, کد شناسایی, کد اقتصادی, موضوع فعالیت و …..

در تنظیم قرارداد با اشخاص حقیقی چه نکاتی باید رعایت شود؟

در تنظیم قرارداد با اشخاص حقیقی توجه به موضوع بلوغ، عاقل و ممنوع المعامله بودن یا نبودن فرد بسیار مهم است، هم­چنین ممکن است شخصی به نمایندگی و وکالت از سوی دیگری قرارداد را تنظیم کند، در این صورت باید برگ نمایندگی و وکالت نامه او و اعتبار آن را بررسی و حتماً شماره و مشخصات آن را در متن قرارداد ذکر کرد.

طبق قانون برای صحیح بودن قرارداد، چهار شرط اساسی لازم است:

  • قصد دو طرف و رضایت آن ها
  • اهلیت دوطرف
  • موضوع معین مورد معامله
  • مشروعیت معامله

اگر قرارداد یکی از این چهار شرط را نداشته باشد ، ممکن است عقد اساساً باطل شود.

تنظیم قرارداد با اشخاص حقوقی به چه صورتی است؟

هنگام تنظیم قرارداد با اشخاص حقوقی، باید با ملاحظه اساسنامه شرکت و آگهی آخرین تغییرات آن (مندرج در روزنامه رسمی) معلوم شود که آیا شرکت در محدوده موضوع فعالیت خود قصد انعقاد قرارداد دارد یا خیر؟

همچنین مشخص شود چه کسانی دارای نمایندگی و حق امضای اسناد و قرارداد برای شرکت هستند.


موضوع قرارداد و یا مورد معامله چه شرایطی باید داشته باشد؟

  • مورد معامله ارزش اقتصادی داشته باشد.
  • مورد معامله در زمان انعقاد قرارداد، موجود، معلوم و مشخص باشد، مثل یک دستگاه اتومبیل با مشخصاتی که دوطرف رویت می‎کنند و از کیفیت آن کاملاً آگاه می‌شوند.
  • مورد معامله اگر در زمان انعقاد قرارداد موجود نباشد باید کیفیت و مقدار آن مال معلوم و معین و کاملاً توصیف شود و واگذارکننده به تولید، ساخت و واگذاری آن پس از تولید (با جزئیاتی که هیچ تردیدی باقی نماند) متعهد شود.
  • تسلیم مال امکان پذیرو فروشنده مالک باشد، در غیر این‌صورت معامله فضولی بر مال غیر محسوب می‎شود و اگر مالک اصلی رضایت به انتقال ندهد، معامله باطل می‎شود.

برای تنظیم قرارداد می‎توان هر مدتی را تعیین کرد؟

در برخی از قراردادها، مدت قرارداد از جمله ارکان تشکیل  دهنده آن محسوب می‎شود، مثل قراردادهایی که موضوع آن ارایه خدمات یا انجام کار است و یا در قرارداد اجاره که تاریخ از جمله شرایط صحت و درستی آن است؛ به نحوی که اگر مدت اجاره معلوم نباشد، قرارداد باطل است.

توصیه می‎شود تاریخ هم به صورت عددی و هم به صورت حروفی درج شود، زیرا از نظر حقوقی بسیار مهم است .

در مواردی ممکن است تاریخ انتقال یا تاریخ انجام کار غیر از تاریخ تنظیم قرارداد باشد. بنابراین  در بند جداگانه ای با عنوان مدت قرارداد باید زمان دقیق آغاز و پایان کار تصریح شود. اگر تاریخ شروع قرارداد به دلیلی از قلم بیفتد و در قرارداد ذکری از آن نشود تاریخ امضای قرارداد تاریخ آغاز آن محسوب می‎شود.