ما در سیستم عامل های گنو لینوکسی یا شبه یونیکسی، دو راه برای تنظیمات کارت شبکه داریم ، 1- به صورت گرافیکی 2 - به صورت پیکربندی فایل شبکه به ترتیب مربوط به سرویسnetwork manager و networking می باشد. افرادی که آماتور نیستند از سرویس networking استفاده می کنند . در حالت core یا سیستم عامل بدون رابط گرافیکی ، تنها سرویس networking موجود است .
فایل interfaces که در مسیر /etc/network/ interfaces در سیستم عامل دبیان و اوبنتو قرار دارد مربوط به پیکربندی کارت شبکه های ما است که این فایل با سرویس networking کار می کند که شامل انواع پیکربندی های محتلف می باشد ، موارد قابل پیکربندی :
1- تنظیم آیپی به صورت دستی یا dhcp
2- سرعت انتقال و نوع ارتباط
3- فعال کردن کارت شبکه بدون آیپی آدرس
4- پیکربندی DNS
5- پیکربندی Bridging
6- پیکربندی Vlan
7- پیکربندی Bonding
8- پیکربندی چند آیپی آدرس برای یک کارت شبکه
نت پلن ابزاری برای پیکربندی آسان شبکه در لینوکس است. شما می توانید با پیکربندی فایلی با پسوند YAML به سادگی کارت شبکه هایتان مدیریت کنید که در مسیر /etc/netplan/*.yaml قرار دارد.
سایت netplan تمام توضیحات مربوطه برای پیکربندی این ابزار را آموزش داده که شامل طریقه ی استفاده از امکانات netplan و مثال ها می باشد.
با توجه به توضیحات بالا در مورد شبکه سازی گفته شد ، در netplan هم برای شبکه سازی در لینوکس از دو رندر network manager و system-networkd استفاده می کند ، شما باید انتخاب کنید از کدام یک از دو رندر می خواهید استفاده کنید ، امکاناتی که netplan در اختیار شما قرار می دهد زیاد است برای مشاهده امکانات کامل آن به این لینک مراجعه کنید.
نت پلن شامل دو رند می باشد برای پیکربندی شبکه که توسط شما یکی از رندها انتخاب می شود ، نت پلن فایل پیکربندی شبکه YAML را می خواند که توسط مدیران سیستم نوشته شده است و در هنگام بوت، فایل ها پیکربندی خاصی در پس زمینه تولید می کند در run/ برای کنترل دستگاه های دیمن شبکه خاص.
نمونه ی مشابه از پیکربندی dhcp و dns در فایلinterfaces و netplan
زمانی که می خواهید از netplan استفاده کنید بهتر است تنظیمات فعلی شبکه تون را حذف کنید برای مثال اگر از فایل کانفیگ interfaces استفاده می کردید ، دستوراتی که در این فایل نوشتید را به صورت کامنت قرار بدهید که هنگام کار با ابزار netplan مشکلی در پیکربندی مشاهده نشود .
ما برای پیکربندی شبکه در لینوکس گزینه هایی مختلفی داریم که شاید بعضی از افراد گیج شوند که از کدام استفاده کنند یا چه تفاوتی این گزینه با همدیگر دارند .
1- پیکربندی Network manger : یکی از گزینه های بدون دردسر و راحت برای پیکربندی شبکه که به صورت گرافیکی می توانید تنظیماتی را اعمال کنید ولی امکانات پیشرفته ارائه نمی دهد .
2- فایل interfaces : یکی از گزینه معمول برای پیکربندی می باشد ، امکانات زیادی ارائه می دهد و برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد فایل interfaces می توانید man interfaces بگیرید . اصطلاحا منابع redhat به فایل interfaces ، اسکریپت های شبکه هم می گویند .
3- پیکربندی Systemd.network : یکی از روش هایی که به ندرت یا کمتر مورد استفاده قرار می گیرد ، پیکربندی فایلی با پسوند .network می باشد که این روش هم مثل گزینه دوم سینتکس های مربوط خودش را دارد که می توانید از طریق این لینک مطالعه کنید .
1- مرحله اول باید snapd را فعال کنیم ( در دبیان 9 (Stretch) می توان به صورت مستقیم با دستور زیر در خط فرمان نصب کنید)
sudo apt update
sudo apt install snapd
2- نصب netplan
sudo snap install netplan --edge --classic
نت پلن یک ابزار اوپن سورس است و پیکربندی آن در توزیع های مختلف لینوکسی ساده و یکسان است ولی تنها مشکلی که دارد نصب آن در توزیع های مختلف است چون نیازمندی هایی دارد که قبل از نصب netplan باید آن ها را نصب کنیم و ممکن است در بعضی از توزیع ها به مشکل برخورد کنیم (مواردی دیده شده) ، در سیستم عامل اوبنتو این ابزار به صورت پیش فرض نصب شده است . در حالت کلی ابزار خوبی است و امکانات خوبی به ما ارائه می دهد.
اگر ما در مجموعه ای هستیم که شامل توزیع های مختلف است و سینتکس پیکربندی فایلintefaces در بعضی از توزیع ها مثل Centos متفاوت است ویا پیکربندی خاصی مدنظر ماست که فقط در netplan وجود دارد ، netplan انتخاب خوبی است در غیر اینصورت پیکربندی فایل interfaces بهترین انتخاب برای ماست ، به نظر خودم شامل همه موارد لازم برای شبکه سازی است ولی netplan امکانات بیشتری در اختیار ما می گذارد.
نوشته به انگلیسی: https://rahiminotes.com/detail/netplan-or-interfaces-file
وبلاگ: https://rahiminotes.com
