اظهارات عوامفریبانه و غیرفنی استاندار اردبیل، مبنی بر لزوم افزایش ۳برابری محدوده شهر سرعین

اکبر بهنامجو استاندار اردبیل، روز جمعه ۸ شهریور ۹۸،در نشستی که به بهانه اقتصاد مقاومتی و بمناسبت هفته دولت در سرعین برگزار شده بود،اظهار کرده است،از آنجا که محدوده شهر سرعین با توجه به قابلیت هایی که دارد،نمی توان داخل حریم ( منظور او محدوده است) فعلی پروژه های مهمی احداث نمود. وی از استقرار سریع یک مشاور بین المللی و با تجربه در شهر سرعین تاکید و عنوان کرده است،سرعین قابلیت دو تا سه برابر شدن محدوده را دارد!!!.این به اصطلاح مدیر ارشد استان در ادامه اظهار کرده است،مشاورین ضعیف نمی توانند برای توسعه شهر سرعین کار مهمی انجام دهند.

صاحبنظران توسعه و متخصصین مباحث شهری بر این باورند،در چارچوب توسعه پایدار شهری، توجه به شاخص ها و ملاحظات توان های محیطی،اقتصادی و اجتماعی،رشد هوشمند شهری،از اهمیت خاصی برخوردار هستند؛بر این اساس،ارزیابی پتانسیل ها و محدودیت های اکولوژیک و توسعه متناسب با طبیعت و‌محیط زیست،تناسب جمعیت و منابع طبیعی در روند توسعه شهرها ضروری است و توسعه شهری مستلزم ایجاد یک نظام یکپارچه از سطوح مختلف برنامه ریزی است،که نحوه پیوستگی و هماهنگی میان سیستم های فرادست و فرودست را نشان دهد.

بهنامجو اما در حالی از افزایش ۳ برابری محدوده شهر سرعین سخن گفته است که، شهر سرعین نیز بسان بسیاری از شهرهای کشور، با اهداف سودجویانه و نیز سوداگری زمین و مسکن،بی تدبیری مسئولان ارشد و کارگزاران،و به دلیل عدم رعایت ملاحظات فنی و کارشناسی،در تعارض آشکار با ضوابط و مصوبات شورایعالی شهرسازی و معماری ایران و ضوابط طرح های توسعه و کالبدی،به طور خاص،مصوبه شورایعالی شهرسازی و معماری ایران در« خصوص جلوگیری از محدوده شهرها محدوده شهرها،مصوب مورخ ۱/ ۱۸ / ۸۸، بسیار فراتر از نیاز واقعی خود ،توسعه یافته و موجبات تخریب گسترده اراضی کشاورزی و باغات مرغوب پیرامون آن، به عنوان بستر تولید محصولات کشاورزی و تامین امنیت غذایی را فراهم کرده و به سرعت در حال بلعیدن منابع آب و خاک غیر قابل تجدید و ذیقمت پیرامون خود می باشد.استاندار اردبیل باید متوجه این واقعیت باشد که مشکلات امروز سرعین، مربوط به افزایش یا عدم افزایش محدوده شهر و توسعه کالبدی این شهر نبوده و مشکل اصلی، ضعف زیرساخت ها،تجهیزات و تا سیسات شهری است و اگر او واقعا در صدد توسعه و پیشرفت این شهر توریستی است،رسیدگی به مشکلات و ضعف در حوزه مذکور را وجهه همت خود قرار داده و از اقداماتی که مصرف عوامفریبی و تبلیغاتی دارد،اجتناب نماید.کما اینکه،عمده کسانی که به این شهر توریستی مراجعه می کنند، از کمبود و ضعف زیر ساخت ها و آشفتگی فضایی گله مند هستند و به نظر می رسد که برای فائق آمدن به این مشکل، هرگز نیازی به افزایش محدوده،آن هم به آن شکل نامتعارفی که استاندار پیشنهاد کرده اند،نیست ؛و ما البته بر مقاصد و انگیزه های پیشنهاد دهندگان افزایش محدوده شهر سرعین،که عمدتا ناشی از منافع و سودجویی های شخصی و مقاصد سوداگری و به دنبال ناکام ماندن در تصویب طرح دهکده گردشگری سولان سرعین( طبیعت سبز پارس) است،کاملا واقف هستیم .

این در حالی است که،به اذعان مهندسین مشاور تهیه کننده طرح های توسعه،به ویژه طرح های جامع شهرها،در سالهای اخیر گسترش تدریجی محدوده مصوب شهرها،از جمله شهر سرعین،در شرایطی روی داده است که جمعیت‌ واقعی آنها در افق طرحهای جامع یا هادی و یا در مقاطع زمانی معین‌،از رقم جمعیت پیش ‌بینی‌شده برای آنها در طرحهای مذکور در همان مقاطع، با اختلاف قابل ملاحظه‌ای ،کمتر بوده است.مقایسه‌ جمعیت شهرهای بزرگ و کوچک مختلف در سراسر کشور که به صورت تصادفی هم انتخاب شده اند و قابل ‌تعمیم به وضعیت قریب به اتفاق شهرهای کشور است و فارغ از عوامل به وجود آورنده آن،حاکی از عدم تحقق تراکمهای پیش‌بینی شده در طرح و توان جمعیت پذیری شهر،حتی تا سالهایی‌دورتر از افق طرحهاست؛ و در چنین شرایطی،گسترش محدوده شهرها،حتی پس از پایان یافتن دوره ‌اجرایی ده و یا پانزده ساله آنها( افق طرح) نیز، منطقی نبوده و جز تشدید تخریب اراضی کشاورزی و باغات ‌پیرامون شهرها،تحمیل هزینه‌ های گزاف به دستگاههای تامین کننده خدمات شهری،حتی تامین امنیت و ‌دشوارتر شدن مدیریت شهری و عدم ارایه خدمات مطلوب و مناسب به شهروندان و مالا ‌پراکنده سازی و زشت شدن سیما و منظر شهرها، عدم رغبت به سرمایه گذاری در بخش مسکن، حاصلی در پی ندارد. به گواه تجربه چندین دهه،مدیران ارشد و استانداران، از جمله استاندار اردبیل،به مباحث خرد و کلان توسعه و نظام برنامه ریزی،به ویژه در حوزه شهرسازی و مدیریت شهری،نه اشراف دارند و نه اعتقادی به آن دارند؛لذا، نتایج تصمیمات نابخردانه آنها دارای آثار و تبعات منفی گسترده ای است که جبران آن در آینده ،تقریبا غیر ممکن خواهد بود .

ضروری است و البته آرزوی ماست که روزی شاهد حاکمیت دولتی در کشور باشیم که رئیس آن،به اندازه کافی خردمند،متخصص،متعهد،با تقوی و وطن پرست باشد که ،به منظور جلوگیری از تحمیل خسارات بیشتر بر نظام برنامه ریزی کشور و نیل به توسعه پایدار و متوازن، جلوگیری از تخریب محیط زیست و منابع تجدید ناپذیر خاک ،اراضی زراعی و باغات کشور،مدیران ارشد خود را از اظهار نظرهای غیرفنی و غیر کارشناسی و نیز اتخاذ تصمیمات نابخردانه ، برحذر داشته و در صورت عدم رعایت این اصول،در اسرع وقت و بلافاصله،نسبت به عزل و برکناری و یا دستکم ،مهار این مدیران بی تدبیر و ناتوان ،اقدامات درخور و مقتضی بعمل آورد.