چرا صحبت درباره‌ی پریود به یک تابو بدل شد؟

(Credit: iStock/Getty Images)
(Credit: iStock/Getty Images)

پریود شدن زنان، یک پدیده‌ی کاملا طبیعی است و حتی در قرن ۲۱، هستند دخترانی که از این که بگویند پریود شده اند، خجالت می‌کشند و یا هستند انسان‌هایی که افرادی که درباره‌ی پریود صحبت می‌کنند را بی‌حیا می‌خوانند. آن چه که بدیهی است این است که صحبت کردن درباره‌ی پریود نه بی‌حیایی است و نه مطلقا موضوعی خجالت آور.

پس از انتشار عکسی بسیار زیبا در اینستاگرام، با مضمون فردی که در دوران عادت ماهیانه‌ی خود است و در نهایت حذف این عکس ، توسط اینستاگرام گرچه عذرخواهی اینستاگرام را در پی‌داشت اما این موضوع را یادآوری کرد که این تابو وجود دارد. پس این اتفاق برآن شدم تا درباره‌ی علل شکل گیری این تابو شروع به مطالعه کنم و این نوشتار به صورت بسیار خلاصه به ریشه های این تابو خواهد پرداخت.


فرهنگ جدید آکسفورد تابو را به این صورت تعریف می‌کند:

تابو یک سنت یا عرف اجتماعی یا دینی که صحبت کردن درباره‌ی یک موضوع خاص یا ارتباط داشتن با اشیا، افراد و مکان‌هایی خاص را محدود یا ممنوع می‌کند.

بنابراین به نظر می‌رسد برای یافتن ریشه های یک تابو باید به سنت ها و عرف های اجتماعی و دینی پرداخت. البته در گفتمان امروزی مطالعه‌ی ادیان ثابت شده است که ادیان، نمایانگر عرف و سنت و جامعه‌ای هستند که در بستر آن رشد کرده اند. قرآن، زنان در زمان عادت ماهیانه‌ی خود را، ناپاک قلمداد می‌کند و به دیگران می‌گوید تا زمانی که آن ها پاک نشده اند، نباید به آن ها نزدیک شد. مسیحیت نیز کم و بیش اینچنین نگاهی به این موضوع دارد. در اجتماع‌های متفاوت به ویژه آفریقا و آسیا این موضوع را تابو پنداشته اند. در میان اندیشمندان در باب این که پریود شدن زنان یک تابو است اتفاق نظر وجود دارد اما چندین نظریه‌ی کم و بیش متفاوت -که سعی در توضیح ریشه‌های شکل گیری این تابو دارد - ارائه شده است که به آن ها می‌پردازیم.

فروید پدرروانشناسی تحلیلی اعتقاد دارد که ریشه‌ی این تابو در ترس از خون است،انسان شناس شرلی لیندن‌بام اعتقاد دارد که چون باور عمومی به ناپاکی خون وجود دارد، و مردم فکر می‌کنند نباید به ناپاکی برخورد جنسی داشت، پریود زنان تبدیل به تابو شده است. رابرت مک الواین تاریخدان نیز می‌گوید که چون مردان پریود نمی‌شوند و مدت‌ها باور بر این بود که پریود نشدن دلیل عدم بارداری است (چون زنانی که پریود نمی‌شدند معمولا توانایی بارداری ندارند.) و این ضعف حسادت مردان نسبت به زنان را ایجاد می‌کرده است، مردان با لکه دار کردن این موضوع، سعی کردند این کمبود را جبران کنند.

به طور کلی فارغ از این نظریات به نظر می‌رسد که جامعه‌ی مرد سالار در ۴۰۰۰ سال گذشته سعی در تحقیر زنان داشته. و به ویژه درباره‌ی این موضوع سعی کرده است تا زن را موجودی ناپاک، و ناقص تعریف کند. آنچه که بدیهی است این است که با توجه به این که هیچ کدام از ریشه های این تابو منطقی و عقلانی نیست و همچنین دامن زدن به این تابو سبب ایجاد حس ناخوشایند در زنان می‌شود باید نه تنها پیروی از آن را محکوم کرد بلکه باید به مبارزه با این تابو پرداخت.


در صورتی که نظری مغایر با عرایض بنده داشتید حتما آن را در بخش نظرات با من در میان بگذارید. همچنین اگر این تابو و تبعیض مربوط به آن، احساس ناخوشایندی در شما ایجاد کرده است آن را نیز با من و خوانندگان به اشتراک بگذارید.