تاثیر جملات تاکیدی بیشتره یا تجسم؟!

یه سری از مربیا میگن جملات تاکیدی قدرتش بیشتره، یه سری میگن تجسم خلاق!
واقعیت اینه که هر دوی اینا دو روی یک سکه ن!

هدف از انجام اینا، اینه که الگوهای ناخودآگاهمون و باورهامون رو عوض کنیم.
بعضیا - معمولا به خاطر فیلم راز و حرفای استر هیکس - میگن تجسم خیلی قوی تره!
این یه ادعای کاملا اشتباهه.
راه ارتباط ما با دنیا کلاممونه. ما با کلاممون افکار و باورهامون رو ابراز میکنیم. کلام تاثیر مستقیم روی ذهنمون داره!

بذارین یه مثال بزنم.

اگه من تو خلوت مراقبه‌م تجسم کنم که تو میلیاردر میشی، چقدر روت اثر خواهد گذاشت؟!
حالا اگه تو چشات نگاه کنم، و با اطمینان «بگم» که ایمان دارم که تو میلیاردر میشی، چی؟
کدومش تاثیر بیشتر و سریعتری روی شما میذاره؟!

کلمات، همون افکارن! افکاری که با حروف ابراز میشن! جنسشون یکیه!

اما یه تفاوت مهمی دارن. وقتی افکارتون رو با کلمات بیان میکنین، باعث میشین که هر کسی که این کلمات رو میشنوه درست مثل شما فکر کنه! حتی خودتون! برا همینه که بعضی جاها بعضیا به خودشون میگن، من نمیترسم، من نمیترسم، من میتونم، من میتونم! چون با هر تکرار، خودشون بیشتر باورشون میشه که نمیترسن، یا میتونن!
و این انرژی خیلی خیلی بیشتری تولید میکنه! درواقع کلمه چیزیه که باهاش به افکار قدرت میدین، نفوذشون رو به مراتب بیشتر میکنین! همونطور که تو مثال بالا گفتم، من هر فکری در مورد شما داشته باشم متوجه نخواهید شد، و تاثیر قدرتمند و سریعی هم روی شما نخواهد داشت. اما وقتی فکرم رو بیان کنم، فورا تاثیر میذاره و یه تلنگری میزنه! حتی شاید خودتون هم بپذیرینش و بخاطرش دست به کار شین!

تو انجیل نوشته شده: در ابتدا کلمه بود، و کلمه با خدا بود، و کلمه خود خدا بود! محققا هم میگن ارتعاش «صوتی» بیگ بنگ که تو فضا میچرخید تمام کهکشان ها رو اینطوری که میبینیم به وجود آورده! و این صدا، یه صدای آهسته اما طولانی بوده!
کلام، به شدت قدرتمنده! حتی یه صوت خالی! صوت ارتعاش داره، ارتعاشی قدرتمند و قابل اندازه گیری که مستقیما روی بُعد فیزیکی هم تاثیر میذاره! (ارتعاش افکار فقط روی بُعد اتر و ابعاد لطیف هست!)
بنابراین، اینکه فکر کنیم کلام یا تجسم، یکی از دیگری مهمتره، تفکر ساده لوحانه‌ایه!

کسایی که حرفه ای کار میکنن همیشه کلام و تجسم رو باهم استفاده میکنن. حتی تو تمرین های معنوی هم یه سری مراقبه های تصویری وجود داره، و یه سری ذکر! و رهروها همیشه هم مراقبه میکنن و هم ذکر میگن! چون به خوبی میدونن که جایگاه هر کدوم چی هست! ?

بنابراین، اگه برای تمرین وقت میذارین، حرفه‌ای تمرین کنین!